حدیثی درباره اینکه از چه کسانی قرض نگریم

ظاهرا شما از یکی از برنامه های تلویزیونی در ماه محرم سوال دارید و این مطلب را از آنجا شنیده اید و ما نمی دانیم آنجا در مورد چه مطلبی بحث شده است. اما در مورد قرض نگرفتن این حدیث را در ذیل می آوریم:
« عَنْ حَفْصِ بْنِ الْبَخْتَرِيِّ قَالَ اسْتَقْرَضَ قَهْرَمَانٌ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع مِنْ رَجُلٍ طَعَاماً لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَأَلَحَّ فِي التَّقَاضِي فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ )ع( أَ لَمْ أَنْهَكَ أَنْ تَسْتَقْرِضَ لِي مِمَّنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ فَكَانَ »(1)
حفص بن بختری گفت: خدمتکار امام صادق از مردی غذایی برای ایشان طلب قرض کرد و در تقاضای خود پافشاری نمود امام صادق به او فرمود آیا تو را نهی نکردم از اینکه قرض بگیری برای من از کسی که ابتدا چیزی نداشته و بعدا به دست آورده است.
منظور این است که از کسی که خودش هم زمانی محتاج بوده و نیاز به قرض گرفتن بوده و حالا که صاحب ثروتی شده از روی میل و رغبت حاضر نیست قرض بدهد.
پی نوشت:
1. کلینی،محمد بن یعقوب،کافی،انتشارات آل البیت،ج 5 ،ص 159.