دعای سمات

دعای سمات از محمد بن عثمان بن سعید عمری از نایبان امام زمان نقل شده و این شخص در کمال وثاقت است و این دعا را اگر از امامان نرسیده بود، نقل نمی کرد. (1)
در مضامین دعا هم هیچ سخن غیر معقول یا مخالف مبانی شیعه دیده نمی شود و همه عالمان بزرگ شیعه بر صحت این دعا تاکید کرده اند.
اما محمد بن عثمان این دعا را از امام باقر هم روایت کرده و در سند ایشان تا امام باقر ، مفضل بن عمر جعفی هم هست.
در مورد بزرگان شیعه از جمله بزرگانی که هم عصر امام صادق بوده اند به خاطر فشار شدید حکومت و عباسیان بخصوص منصور عباسی بر روی شیعه و شدت برخورد او با یاران امام، برای در امان ماندن این بزررگان، امامان در مجلس هایی که جاسوسان حکومت بودند ، علیه یاران خود سخنانی می گفتند تا به سمع حکومت برسد و مطمئن شود که آنان از شیعیان و یاران امامان نیستند و از آزار آنان دست بدارند.
از طرف دیگر دشمنان هم در صدد بد نام کردن یاران امامان بوده اند و به همین جهت به آنان نسبت های ناروا داده اند و این نسبت ها را از زبان بزرگان نقل کرده اند و شرایط خفقانی اجازه تکذیب این تهمت های ناروا را نداده است یا اجازه انتشار تکذیب ها را نداده و به این دلایل و دلیل های دیگر در مورد بعضی بزرگان اختلاف هایی به وجود آمده است.
مفضل بن عمر هم از این زمره است که بسیاری از بزرگان رجال بر عدالت و وثاقت ایشان تصریح کرده اند ولی نجاشی ایشان را فاسد المذهب می داند . (ر. ک نرم افزار درایه الحدیث )
عالمان با توجه به ادله محکم موجود، ایشان را مورد اطمینان می دانند و نظر نجاشی از عالمان رجال را نمی پذیرند.
اما جمله ای هم که نوشته اید در آخر بعض نسخه ها به این شرح وجود دارد:
اللهم بحق هذا الدعاء وبحق هذه الأسماء التي لا يعلم تفسيرها ولا يعلم باطنها غيرك (2)
این که تفسیر و باطن این اسم ها را جز خدا نداند، عجیب نیست. زیرا جز خدا عالمی وجود ندارد و اگر پیامبر و امام هم می دانند، علمشان از خداست نه این که از جانب خود عالم شده اند. ( پس منافات ندارد كه پيامبر و امام با اذن خداوند معناي آن را بداند)
البته در بعضی کتاب های بعد در عبارت بالا "ولا ظاهرها" هم آمده که از اشتباهات نویسندگان است.
این مطالب روشن است و آقای برقعی و امثال ایشان برای مطلب خود به آویزه های سست و بی اساس متمسک می شوند زیرا دلیل و برهان محکمی بر عقاید باطل خود ندارند و جز همچیگری و آسمان و دیسمان راه دیگری ندارند.
اگر شما یا ایشان بر مضامین این دعا ایرادی به نظرتان می رسد مطرح کنید تا بررسی کنیم.
پی نوشت ها:
1. مجلسی، بحار الانوار ، بیروت، الوفا ، 1407 ق، ج 87 ، ص 96 به بعد.
2. کفعمی، مصباح ، بیروت، اعلمی، 1403 ق، ص 426.