مشقت

پرسش 1:
مشقت شرح سلام قبلا راجع به مسئله بول و استبرا که 3 سال درگيرش بودم به شما ميل زدم و فرموديد وسواس است واعتنا نکن و من هم با رنج فراوان ترک کردم اما روزهاي من تنها به اين مشکل ختم نميشه وخيلي مشکلات ديگر هم دارم که چند ماهي که گريبان گير من است و من وخانواده ام رو به مشقت فراوان انداخته. حال ميخواهم ببينم آيا اين ها هم وسواس است يا خير! 1-من روي آلتم خشکي زده و وقتي استبرا ميکنم مقداري خون مياد اما اين تنها مشکل من تو مستراح نيست. مستراح رفتن من 30-45 دقيقه طول ميکشه و دليلم دارم.بعد از اتمام بول کردن و غائط اول يک بار محل غائط رو با دست کشيدن مي شورم و بعد دستمو زيز شلنگ آب کر مي شورم و دوباره محلو با دست کشيدن مي شورم سپس دستو زير شلنگ آب مي شورم وبعد براي بار سوم هم محل غائطو مي شورم. سپس مي گم. چون دستم خيس شده وموقع شستنم علاوه بر محل غائط به اطرافم خورده و هنگام شستن؛ آب به اطراف محل هم سرايت کرده پس نجسه پس بايد بشورم؛ لذا بعد سومين بار شستن محل غائط دوباره روي دستو آب مي ريزم و سپس اطرافو مي شورم.بعد استبرا مي کنم وچند دقيقه صبر مي کنم تا خون روي آلت بايستد وبعد با دستمال کاغذي بررسي مي کنم. ببينم خون قطع شده يا نه و بعد محل خونريزي رو دوباره آب ميريزم و بلند ميشم وميرم.اين مال قبل اون چند ماه بود.اما الان هر بار که ميخوام بعد شستن محل غائط دستو زيز شلنگ بشورم هي تو دلم اظطراب مي شه وميگه شلنگ به دست خورده وبايد سر شلنگ و دستو بشورم. اما نه يه بار بلکه هي ميگه خورده و انگار فکرم پاک شده و چيزي به عنوان اينکه نشستي توش نيست اصلا گويي نشستم و آن قدر اين عملو بايد تکرار کنم تا شايد دلم آروم بشه و آخرم بايد با انشا الله بگم سرشلنگ ديگه اين دفعه برخورد نکرده ودستتو شستي.وقتي دارم هنگام استبرا سه بار بيخ آلت تا ختنه گاهو ميکشم يهو اظطرابي تو سينم ايجاد ميشه وتمام قوه ي ادراکمو ميبنده وميگه سر آلتت خورده به بيضه ها اوناهم نجس شده است و چندين و چند باره بايد بشورم وهمون طور که در بالا هم اشاره کردم هر بار تو دلم اضطرابو تشويش مي افته که سر شلنگ به محل نجاست يا دستت خورده وهي بايد آب بکشم.شستن دستمم بعد هر بار اين جوري است که اول بايد آب رو روي سر انگشتام ببرم و بعد يک يکي اول پشت وبعد جلوي دستامو زيز شلنگ ببرم تا به نظرم آب به همه جاهاش برسه وپاک بشه.خيلي مسائل ديگرم هست که تو مستراح اذيتم ميکنه.تازه از آبي که موقع شستن محل بول وغائط و محل خونريزي آلت به جاهاي برهنه پاهام ميپاشه صرف نظر مي کنم. وبلاخره آن قدر اين شستنهارو ادامه ميدم تا بالاخره از اضطرابم کاسته بشه و بعد با پاهاي درد دار به سختي بلند مي شم ومي رم بيرون.و اين بعد هر بار توالت رفتن هست.
پاسخ:

درست حدس زديد ! شما در اين مسئله هم به شدت دچار وسواس هستيد و همانطور که در گذشته همت کرديد لازم است اکنون نيز با عزمي قوي و همتي بلند براي خلاص شدن از شر اين مشکل اقدام کنيد.
در همان بار اول وقتي غايط شسته شد، هم دستتان پاک است هم خيسي اطراف مقعد و نيازي به شستشوي دست نيست چه رسد به تکرار آن و همچنين نيازي نيست که دوباره اطراف مقعد را بشوييد .
بعد از استبراء نيازي نيست که به آلت نگاه کنيد و تحقيق کنيد که آيا خوني آمده يا خير تنها کافي است آلت را آب بزنيد و به اندازه متعارف که نجاست بول پاک شود ، تطهير کنيد. همين مقدار کافي است !
عملکرد نادرستتان در تطهير موجب اضطراب و طولاني شدن آن شده است بنابراين به توصيه ما که حکم شرعي شما و هر مکلفي است و نه فقط انسان وسواسي، عمل کنيد ان شاء الله به زودي نتايج آن را خواهيد ديد.
پي نوشت:
1. آيت الله مکارم شيرازي، توضيح المسائل، م 228 .
پرسش 2:
غسل من 40 -60 دقيقه طول ميکشه ودليلم دارم. وقتي که شب در خواب محتلم ميشم اول ميرم دستشويي تا استبرا از مني و سپس بول کنم و وقتي شلوارو ميکشم پايين ديديد که شلوار موقع نشستن به قسمتي از شکم ميخوره ومن ميگم لباس نجس شده واز لباسم عبور کرده وبه شکمم رسيده سپس از توالت ميام بيرون وميرم حموم بعد وقتي دارم لباسم در ميارم ميگم لباس نجس بوده پس وقتي داري در مياري به قسمتهاي ديگه وسرتم برخورد کرده اوناهم نجسش شده.وقتي که دارم شلوارو با شرت در ميارم ميگم شرتت مني بوده وموقع در آوردن به قسمتهاي پاييني پاهات هم برخورد کرده و اوناهم نجس شده. حال ميرم زير دوش اول با اضظراب فراواني که 24 ساعته تو سينمه همه جارو با دست کشيدن ميشورم وبعد هر بار شستن هر قسمت دستارو همون جور که در شستن تو توالت گفتم ميشورم و بعد ميرم سراغ قسمت ديگر.وبعد اينکه از اين شستن دل کندم حالا دوباره از با يکي يکي قسمتهاي مختلف بدنمو زير دوش ميگيرم بدون اينکه دست بکشم و آنقدر آب ميريزم تا اين اضطرابم کم بشه وبعد ميگم چون موقع در آوردن لباسات کف پاتم نجس شده وکف حمام راه رفتي پس کف حمام نجسه وبعد آب ريختن کف حمام؛ غسل را با اضطراب و تشويش فراواني که تو سينم هست انجام ميدم و هر قسمتو انقدر ميشورم تا بالاخره اين اضطرابها کم بشه.و مثل دستشويي همش فکر ميکنم نشستم و انگار از ذهنم پاک شده که بابا تو محلو چند ثانيه پيش شستيها.ام نميتونم چون اين اضطرابه ولم نميکنه.

پاسخ:

به سئوال اول ايشان از نظر شرعي پاسخ داده شده است اما فکر مي کنم مشکل وسواس ايشان به حدي است که حتما بايد مشاوره شود و با اين مسائل حل نمي شود بنابراين اگر صلاح مي دانيد ايشان را به بخش مشاوره ارجاع دهيد.

پرسش 3:
3-هرجامو که ميخوارونم دست ميزنم وبررسي ميکنم و ميگم رو دست که معلوم نميکنه وکاغذ يا دستمال کاغذي ميزارم چون سفيده و بعد ذره به ذره کاغذ يا دستمالو نگاه ميکنم وگاهي يه ذره اي متمايل به قرمز اينا ميبينم وميگم از مثلا جوشته با اينکه مطمئن نيستم خون باشه اما اين اضطرابه نميزاره ونهايتا با مشقت فراوان؛ يا تبصره اي ميزنم يا بايد برم آب بکشم تا آروم بشم.
پاسخ:

$$
اگر در نجاست چيزي شک کنيد، نبايد اعتنا کنيد.
علم و يقين وسواسى و کسي که زياد شک مي کند ،نه ملاك نجاست است، نه ملاك طهارت. بايد ببينيد افراد عادى متديّن چه موقع علم به نجاست پيدا مى‏كنند، و چه موقع علم به طهارت، به همان مقدار قناعت كنيد.
اگر قلب شما راضى نشد، اعتنا نكنيد. مسؤوليّت آن را به عهده ما بگذاريد. به شك و ترديد اعتنا نكنيد، حتّى كف توالت تا وقتي كه با چشم خود نجاستى نبينيد ، پاك است. كوچه‏ها، خيابان ها، مغازه‏ها همه پاك است. اتوميبل‏هاى عمومى، صندلى‏ها و دسته درهاى آن ها پاك است. حمّام تا وقتى كه چيز نجسى در آن نباشد، پاك است. تمام مسلمان ها و بچّه‏هاى آن ها تا وقتى كه نتوانيد قسم به نجس بودن آن ها بخوريد، پاك هستند. وظيفه شرعى شما اين است كه به آنچه گفته‏ايم عمل كنيد. بعد از يك هفته آثار مثبت آن را خواهيد ديد.(1)
پي نوشت:
1. آيت الله مکارم، استفتائات جديد، ج‏3، سؤال 40.

پرسش 4:
مثلا قبلا يه جارو ميگفتم نجسه کافيه دستم بخوره بايد آب بکشم و الا خيلي از جاهاي منزل وخوابگاهو مثل دستگيره -بالش و پتو-فرش-تلويزيون -و... خيلي چيزاي ديگر که از حوصله خارجه.وبراي همشم دليل ميارم خلاصه تو همه کارهاي روزمره که به احکام مربوطه اين سينه لعنتي پر از اضطراب ونگراني وتشويش است که اگه نشوري بايد قيامت جواب بدي يا اينکه ميري و مسجد وخونه وهمه جارو نجس ميکني م مسئوليت اعمال اوناهم ميفته گردنت. وهزاران هزار بحث روزمره که گفتنش طول ميکشه من وخانوادمو به سختي انداخته .قبلا راحت ميگفتم من که يقين ندارم پس پاکه ولي الان ديگه جرئت ندارم بگم پاکه واصلا اين اضطرابارو يقين ميدونم وچيزي به عنوان شک ديگه برام نيست.زنگيم ريخته بهم هفته يپيش پيش متخصص اعصاب وروان رفتم واون بهم قرص فلوکستين داد چند روزه که ميخورم اما تغييري مشاهده نکردم. حالا آيا وسواسم.نگين به اين اضطرابها بي خيال شو که تلاش کردم ولي دوباره همون آشو همون کاسست.کمکم کنيد . از درس افتادم همش هر لحظه فکراي جديد تو سرم مي افته ونمي تونم نسبت به اين فکرها واي اضطرابها بي تفاوت باشم چون ميگم درسته وتو مثلا آب نکشيدي پس آب بکش.وقتي اشکاي مادرمو ميبينم حالم بدتر ميشه.و ديگه شستناي مادرمو قبول ندارم وميگم خوب لباسام يا جاهاي ديگرو نشسته وبراي آرامش من داره دروغ ميگه چون به نظرم زياد به رساله واقف نيست. ميخوام بميرم اما خدا صدامو نميشنوه.يه راه حلي بگين.
پاسخ:

به سئوال اول ايشان از نظر شرعي پاسخ داده شده است اما فکر مي کنم مشکل وسواس ايشان به حدي است که حتما بايد مشاوره شود و با اين مسائل حل نمي شود بنابراين اگر صلاح مي دانيد ايشان را به بخش مشاوره ارجاع دهيد .