صحت حدیثی در مورد عزاداری امام حسین

عین این روایتی را که شما اشاره کردید در منابع روایی نیافتیم ولی شبیه این روایات که بر عزاداری و ثواب های فراوان عزاداری بر امام حسین (ع) اشاره دارد وارد شده است که به دو مورد اشاره می کنیم.
اما توجه داشته باشیم که خدا عاشقان و محبان اهل بیت و عزادارانش را با شرایطی وارد بهشت می کند و آن این که دََین مردم بر گردنشان نباشد. لذا خداوند منّان حقوق مردم(حق الناس) را نمی بخشد. این افراد بعد از ادای حقوق مردم و بعد از تحمل سختی های جان دادن و مرگ و قیامت در قبال گناهان و پاک شدن از آن ها، به ثواب عزاداری برای امام حسین(ع) می رسند و به شفاعت پیامبر(ص) و امام حسین(ع) و امامان در قیامت و بعد از پاک شدن آن ها خصوصا از حقوق مردم نایل می شوند.
پس : عزادای و اشک و گریه برای امام حسین (ع) و اهل بیت مقدمه و زمینه برای عفو گناهان و بخشش الهی است و اگر عزادار امام حسین (ع) حق الناسی بر گردنش نسبت به انسان های دیگر نداشته باشد و یا با پرداخت حق الناس و توبه از گناهان حق اللهی و حرکت به سوی پیشرفت عملی برای تقرب به سوی خداوند تلاش کند به یقین مورد عنایت خداوند و اهل بیت و امام حسین (ع) قرار می گیرد و باعث حبط و از بین رفتن گناهانش خواهد بود.
- امام باقر(ع) در زمينة عزاداری برای امام حسين(ع) مي‌فرمايد:
بايد بر حسين(ع) ندبه و عزادارى و گريه كنيد و بر اهل خانة خود دستور دهيد كه بر او بگريند. با اظهار گريه و ناله بر حسين(ع) مراسم عزادارى بر پا كنيد و يك ديگر را با گريه و تعزيت در سوگ حسين (ع) ملاقات كنيد.(1)
- در روایت دیگر حضرت امام رضا (ع) به ریّان بن شبیب،، فرمود : « یا ابن شبیب ان کنت باکیا لشیئ فابک علی الحسین فانه ذبح کما یذهب الکبش... ؛ (2) ای پسر شبیب اگر بر مصیبتی گریه می کنی ، بر حسین بن علی(ع) گریه کن ،چون که آن بزرگوار را همانند گوسفند سر بریدند و همراه او هیجده تن از اهل بیت او -که در زمین همانندی نداشتند- به شهادت رسیدند. » سپس حضرت فرمود: «...فاحزن لحزننا و افرح لفرحنا؛ (3) اگر خوش حال می شوی از این که در درجات عالی بهشت با ما باشی ،در حزن ما محزون ودر شادی ما شاد باش.»
پی نوشت:
1.جواد محدثى، فرهنگ عاشورا، ص 312، نشر معروف، قم،1378 به نقل از كامل الزيارات، ص 175.
2.علامه مجلسى،‏ بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهارناشر اسلاميه،‏چاپ تهران،‏ج 44، ص 286 .
3.همان.