تعبیر مناسب تر "درخت ممنوعه" یا همان "شجره منهیه" است نه میوه ممنوعه؛ در مورد این که درختی که حضرت آدم (ع) از آن خورد، چه بود، بین مفسران اختلاف است، مواردی مانند، درخت گندم، انگور(1)، خرما، انجیر(2)، خلود(3)، علم(4) و درخت حسد(5)و... از جمله اقوال میباشد؛ اما ظاهرا مشهورترین قول گندم است که چون در تعابیر قرآنی به محصولات زراعتی هم درخت گفته می شود، از آن به درخت ممنوع یاد شده است .
البته برخی برای این که بگویند همه اقوال صحیح است، به روایتی از امام رضا (ع) تمسک کرده اند که فرمود: درخت چند گونه میوه می داد و مانند درختان دنیا نبود که تنها یک میوه بدهد.(6)
پینوشتها:
1. بانو مجتهده امین، أنوار العرفان فی تفسیر القرآن نشر دار الکتب الاسلامیه تهران، بی تا،ج1،ص 432.
2. نسفی، تفسیر نسفى انتشارات سروش، تهران، چاپ سوم، 1367ش، ج1 14.
3. سور آبادی،تفسیر سور آبادى، فرهنگ نشر نو ،تهران، چاپ اول، 1380 ش. ج1، ص59.
4. سید محمد عماد حا یری تاج التراجم فى تفسیر القرآن للاعاجم،، انتشارات علمى و فرهنگى - تهران، چاپ اول، 1375 ش. ج1، ص 87،
5. محمد جواد نجفی تفسیر آسان، نشر دار الکتب الاسلامیه تهران 1362 ش ج1، ص 90.
6. لاهیجی تفسیر شریف لاهیجى،دفتر نشر داد - تهران، چاپ اول، 1373 ش، ج1، ص 36.
۱۳۹۰/۰۹/۲۵ ۱۱:۵۹
شناسه مطلب: 56191






