اين عنوان و احكام مربوط به آن تعبدي است و به جهت مصالح وحكمتهايي كه خداوند از آن آگاه است اين احكام براي آنان جعل شده است.
سید به معناى آقا و اطاعت شده (مطاع)، رئیس و بزرگ آمده است.و از آن رو كه هاشم بزگ اين قوم بود به او عنوان سيد (بزرگ قوم خود )اطلاق مي شد.
سیادت عنوانى است اعتبارى، نه تکوینى و عنوانى است براى مردان و زنانى که در طول نسب خویش به حضرت هاشم بن عبد مناف (جدّ دوم رسول خدا) مىرسند. هر کس سلسله نسب او به هاشم بن عبد مناف یا فرزندان او برسد، سید محسوب مىشود.(1)
اصطلاحاً به فرزندان هاشم، بنى هاشم مىگویند. برخى از اینان به عموهاى پیامبر مثل ابوطالب، عباس و حمزه مىرسند. بنابراین فرزندان عباس عموى پیامبر که اصطلاحاً به آنان بنى عباس مىگویند، سید محسوب مىشوند. فرزندان ابوطالب به نامهاى طالب و عقیل و جعفر طیار و على(ع) و نسل آنان (تا کنون هر چه هستند) سیدند.
یی نوشت:
1. عروه الوثقى، ج 2، کتاب الخمس، فصل 2، مسئله 3.
