شوهرم مرد زحمتكش و متعهدي است اما نماز و ساير عبادات ديني را بجا نمي اورد و اعتنايي به انها ندارد درحاليكه در اخلاقيات زبانزد است اصلا تمايلات مذهبي مثل نماز و روزه ندارد نميدانم چگونه با او رفتار نمايم گاهي با او نزا ميكنم ولي به جايي نميرسم چكار كنم؟

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اینکه نسبت به مسائل دینی و مذهبی مانند نماز اهمیت می دهید، نکته بسیار ارزشمندی است. این یکی از لطف های خدا به شماست.
نمازخوان کردن افراد کار من و شما نیست، بلکه باید خدا بخواهد هدایت کند و خود فرد هم بخواهد هدایت به نماز شود . خدا به پیامبر این نکته را یادآور می شود که: لیس علیک هداهم ولکن الله یهدی من یشاء ؛
هدایت آن ها بر عهده تو نیست و لکن خدا هر کس را بخواهد هدایت می کند1(1).
وظیفه ما تنها بیان دستورات خدا و رساندن آن ها به افراد است،همان طور که در قرآن وظیفه پیامبر همین عنوان شده:انما علی رسولنا البلاغ المبین(2).
اما با توجه به مطالبی که گفتید اگر راهی اسلامی و اخلاقی برای اینکه بتوانید در نماز خواندن و مذهبی شدن شوهرتان تاثیرگذار باشید می خواهید،با توجه به اینکه چندین بار از راه های مختلف تلاش کردید ، چند کار می توانید انجام دهید:
1- او را با انسان های فرهیخته و عالم در مسایل دینی یا مراکزی مانند این مرکز جهت طرح مسایل دینی آشنا کنید.
2- رفتار محبت آمیز خود را با همسر بیش تر کنید. این موضوع به عنوان یک عامل روانی می تواند تأثیر گذار باشد.
3- نسبت به باورها و اعتقادات دینی ،خود را راسخ نشان دهید. عبادات خود را با تقید و مراقبت داشته باشید.برای او دعا کنید. به صورت غیر مستقیم بفهمانید که برای او بسیار ناراحت و اندوهگین هستید.
4- چنانچه امکان یافتن خانواده مذهبی و رفت و آمد با‌آن ها را دارید، حتمآً سعی در برقراری ارتباط با آن ها نمایید.
5- ایشان را تشویق به مطالعه دین از منابع اصیل نمایید، کتاب های زیر را جهت مطالعه در مورد نماز پیشنهاد می کنیم :
1- نماز عارفانه، جواد محدثی.
2- پرورش در پرتو نیایش، حسنعلی نوری ها.
3- نماز زیباترین الگوی پرستش، غلامعلی نعیم‌آبادی.
4- نماز از دیدگاه قرآن و حدیث، موسوی لاهیجی.
5 - نماز، حسین انصاریان.
از نظر شرعی وظیفه دارید که با اخلاق نیک و زبان ملایم او را نصیحت کنید . امر به معروف و نهی از منکر کنید. کار را به دعوا و مجادله نرسانید. فقط به تذکر و نصیحت با اخلاق نیک و بدون خشونت اکتفا کنید. روشن است که امر به معروف برای تبدیل به وضعیت بهتر و نیکوتر است .پس اگر تا به حال چند بار تذکر داده اید، و گفتن شما تاثیری نداشت ، تکلیفی دیگر ندارید. بهتر است مدتی در این باره با ایشان گفتگو نکنید.چون اگر با تندی روی این مسئله پا فشاری کنید، ممکن است لج بازی کند. دیگر به حرف های شما توجه نکند.
همیشه با زبان نمی توان افراد را اصلاح کرد . تبلیغ عملی موثرتر از تبلیغ زبانی است. به نماز اول وقت خود اهمیت دهید . مقید باشید در اول وقت نمازتان را بخوانید .در روزه و حجاب و مسائل دینی مقید باشید .
سعی کنید از این به بعد از توصیه و نصیحت - که نوعی نگاه از بالا به پایین می‌باشد - در مورد نماز و مسایل دیگر مذهبی به همسرتان که باعث موضع‌گیری منفی وی می‌شود ، بپرهیزید ، زیرا اثر معکوس خواهد داشت . شما را از اقدامات بعدی محروم می‌سازد.
تلاش نمایید از زیر نظر گرفتن و کنترل رفتارهای او برای مدتی بپرهیزید . وانمود کنید دیگر حساسیت سابق را نسبت به رفتار او ندارید . به گونه ای اعتماد سابق را به او پیدا کرده‌اید. اما خوش رفتاری و نیکی و احسان نسبت به او را بیش تر کنید.به گونه ای با همسر خود رفتار کنید که جذب اخلاق شما گردد .
به جدایی فکر هم نکنید .جدایی برای وقتی است که همه درها به روی انسان بسته شده باشد. نباید به این زودی به فکر جدایی باشید. با توجه به این که شوهرتان ممانعت از امور دینی نمی کند، در حجاب و اصول دینی تان محکم باشید ،چرا که این استحکام اعتقادی و عملی ، بزرگ ترین تبلیغ است و او را به دین دعوت می کند.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. بقره(2) آیه272.
2. مائده(5) آیه92.