تفاوت این دو آیه راتوضیح دهید.س 16.آ25-س34 .آ25

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
گرچه این دو آیه از دو جهت با هم شبیه اند مثل اینکه هر دو مربوط به قیامت است و در هر دو آیه نحوه رفتار مستکبران بی ایمان در برابر حق منعکس شده است و خدای متعال دراین دو آیه در مقام استدلال با لحن منصفانه‏اى خواسته مستکبران را از مركب لجاجت و غرور فرود آورد،ولی در جهتی با هم تضاد دارند که این مهم است، و آن این است که در آیه اول می فرماید: شما در قیامت در برابر اعمال ديگران مسئوليد و در آیه دوم، می فرماید: شما مسئول نيستيد،که به توضیح آن می پردازیم .
در آیه اول می فرماید: «يَحْمِلُواْ أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَمَةِ وَ مِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُم بِغَيرِْ عِلْمٍ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ؛ (1) آن ها بايد روز قيامت، هم بار گناهان خود را بطور كامل بر دوش كشند و هم سهمى از گناهان كسانى كه بخاطر جهل، گمراهشان مى‏سازند! بدانيد آنها بار سنگين بدى بر دوش مى‏كشند!».
همانطور که گفته شد این آیه و آیات قبل آن رفتار مستكبران بى‏ايمان را بیان می کند كه هرگز در برابر حق تسليم نمى‏شدند، مى‏گويد: هنگامى كه به آنها گفته شد پروردگار شما چه چيز نازل كرده است؟ در پاسخ مى‏گويند اينها وحى الهى نيست، همان افسانه‏هاى دروغين پيشينيان است"وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ".
از این رو در این آيه نتيجه اعمال اين كوردلان را چنين بيان مى‏كند: اينان بايد روز رستاخيز هم بار گناهان خود را به طور كامل بر دوش بكشند و هم مسؤل گناهان كسانى هستند كه بخاطر جهل وناآگاهی گمراه كرده‏اند "لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ،بدانيد آنها بدترين وزر و مسئوليت را بر دوش مى‏كشند" أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ.
چرا كه گاهى گفتار آنها سبب گمراهى هزاران نفر مى‏شود، و کلمه" ليحملوا" مفهومش بيان نتيجه و عاقبت كار است بخوبی استفاده می شود که اینان بايد پاسخگوی گناهان این افراد باشند .
به هرحال معنای آیه این است که پيروان رهبران گمراه دو حالت دارند، گاهى مقلدان آگاهانه به دنبال اين رهبران منحرف مى‏افتند به این صورت که عامل گناه هم دستور رهبران است و هم تصميم خودشان،در نتیجه مسئوليت گناهان پیروان بر دوش رهبران است بى آنكه چيزى از گناهان آنها كاسته شود.
حالت دوم،این است كه پيروان بدون اينكه مايل باشند اغفال مى‏شوند و تحت تاثير رهبران گمراه قرار مى‏گيرند كه نمونه آن در ميان مردم عوام درطول تاریخ ديده مى‏شود، در اين صورت بارگناهانشان بر دوش پيشوايان گمراه است، و خودشان اگر در تحقيق كوتاهى نكرده باشند مسئوليتى ندارند،برخلاف دسته اول كه با علم و آگاهى تبعيت كرده‏اند که به طور قطع از گناهشان كم نمى‏شود و در عين حال پيشوايانشان مسئوليت گناه آنان را بر دوش مى‏كشند.
علاوه این مطلب در آيات دیگر مانند آیات 47 و 48 سوره مؤمن اشاره شده است می توانید مراجعه نمایید. (2)
اما در آیه دوم می فرماید: "قُل لَّا تُسَْلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنَا وَ لَا نُسَْلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ". (3)
بگو: «شما از گناهى كه ما كرده‏ايم سؤال نخواهيد شد، همان گونه كه ما در برابر اعمال شما مسئول نيستيم!».
درست مانند آیه قبل این حقیقت را بیان می کند که هر کس بایدپاسخگوى اعمال و كردار خويش باشد،این آیه ابتدا در مقام استدلال در مورد مخالفان وکارهایشان اين حقيقت را روشن می سازد كه هر كس بايد پاسخگوى اعمال و كردار خويش باشد، چرا كه نتائج اعمال هر انسانى چه زشت و چه زيبا به خود او مى‏رسد. ادامه مى‏دهد،و مى‏گويد:
بگو شما مسئول گناهان ما نيستيد، و ما نيز در برابر اعمال شما مسئول نخواهيم بود .
ضمنا اشاره لطيفى به اين نكته نيز دارد كه اگر ما اصرار به راهنمايى شما داريم نه به خاطر اين است كه گناه شما را پاى ما مى‏نويسند و يا شرك شما ضررى به ما مى‏زند، بلکه ما از روى دلسوزى و حق‏جويى و حق‏طلبى بر اين كار اصرار مى‏ورزيم. (4)
پی نوشتها:
1. نحل (16) آیه، 25.
2. ناصرمکارم، تفسير نمونه، قم، انتشارات، دارلکتاب، سال 1362.ج‏11، ص 201.
3. سبا (34) آیه 25.
4. همان، ج‏18، ص 84.