« بسمه تعالی »
پسری دارم که امسال مهر ماه به پیش دبستانی 2می رود برایم بسیار مهم است ،که از الان مقدماتی فراهم نمایم تا از سال آینده که به دبستان میرود، مهر و علاقه اش به درس خواندن ،مطالعه کردن و یادگیری افزون شود بفرمایید چه راهکارهایی می تواند مارا در انجام این مهم یاری نماید.
باتشکر

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
سنین زیر 7 سال، سنین آموزش های رسمی و کلاسیک نیست. لذا آموزش های زیر 7 سال باید غیر رسمی و در قالب شعر و سرود و قصه و بازی با کلمات و قطره ای باشد. امام علی علیه السلام فرمود : «ولدک ریحانتک سبعا؛ (1) فرزند تو تا 7 سالگی گل است (یعنی لطیف است و نباید تحت فشار قرار بگیرد) 7 سال اول زندگی فرزند دوران شادابی و و بازی اوست. به همین جهت رسول خدا دستور می دهد : «دع ابنک یلعب سبع سنین؛ (2) فرزندت را تا 7 سالگی رها کن تا بازی کند».
امام صادق علیه السلام نیز بر این امر تاکید می کند و می فرماید: «الغلام یلعب سبع سنین»؛ (3)
بر این اساس :
الف ) باید فرزندان خود را تا 7 سالگی از آموزش های رسمی و کلاسیک رها سازیم تا به شادابی و آنان لطمه نخورد. و در صورتی که قصد داریم نکاتی را به ایشان آموزش دهیم باید از آموزش های غیر رسمی و قطره ای که مانع شادابی فرزندان نمی شود، استفاده کنیم.
ب) برای ایجاد علاقه در فرزندان برای ادامه آموزش و باقی ماندن علاقه آن ها به فراگیری و افزایش توجه آن ها به مطالعه و یادگیری در ایشان، باید از هر گونه اقدامی که سبب آزار و اذیت و خستگی و لطمه به شادابی کودک می شود، پرهیز کرد.
ج) در بیان مطالب و آموزش ها باید به تدریجی بودن و آموزش گام به گام، توجه ویژه ای داشت.
د) انتظار نا به جا در سرعت و کیفیت یادگیری فرزندان از اموری است که سبب دلزدگی آن ها نسبت به تحصیل و فراگیری می شود که باید از آن پرهیز کرد.
ه) توجه ویژه به استعداد ها و علاقه فرزندان نیز از اموری است که سبب علاقه آن ها به یادگیری و افزایش مهارت های آن ها می شود.
پدر گرامی!
برای اطلاع بیشتر با بخش تلفنی ما به شماره (09640) تماس گرفته و از مشاوره مشاوران ما بهره مند شوید.
مطالعه کتاب نسیم مهر (دوره 3 جلدی) اثر جناب آقای حسین دهنوی را توصیه می کنیم.

پی نوشت ها :
1. ابن ابى الحديد معتزلى، شرح نهج البلاغة، انتشارات كتابخانه آيت الله مرعشى قم، 1404 هجرى قمری، ج 20 ص 343 .
2. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 هجرى شمسى‏، ج6، ص 46 .
3. همان ، ص 47.