بسم الله الرحمن الرحيم
سلام عليكم
در كتاب پيام امام (آيت‌الله مكارم)، جلد 2، صفحه 413 آمده: «اصولا تولد ، خود بهترين دليل بر مرگ است؛ چرا كه اگر چيزي جاودانه شد، نه تولدي دارد و نه مرگي.»
مگر حيات انسان در سراي آخرت، جاويد نيست و آياتي كه خلود را در بهشت يا جهنم بيان مي‌كنند، جاودانگي انسان را نشان نمي‌دهند؟ اگر چنين است، انسان جاودانه است؛ در صورتي كه تولد و مرگ دارد!
متشكرم
پرسشگر گرامي، با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
عبارت مزبور، نسبت به دنيا عبارت درستي است، يعني در عالم دنيا همين كه مي بينيم تولدي صورت مي گيرد، اين پيام را دريافت مي كنيم كه در دنيا نهايتي تحت عنوان مرگ خواهيم داشت. اما خلود و جاودانه بودن در آخرت نياز به اين قرينه و دليل ندارد، بلكه خلود در آخرت دلائل خاص خود را مي طلبد.
عالم دنيا و آخرت را يكپارچه و يك عالم با ويژگي هاي يكسان فرض كرده، آن گاه طرح مشكل كرده ايد و حال اينكه انسان در سير تكاملي خود از دنيا مي گذرد و به عالمي ديگر كه از آن به آخرت ياد مي كنيم ،جاودانه خواهد بود.
اين مسئله از امور مسلم و قطعي است كه مستند به آيات قرآن و روايات معصومين(ع) مي باشد.
