پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
هلوکاست به معنای (از بین بردن چیزی به وسیله آتش، بطوری که کاملا از بین برود)، از دو واژه یونانی holos به معنای تمام وkalein به معنای سوزاندن اخذ شده است. اما کاربرد تاریخی این اصطلاح، به کشتار یهودیان طی جنگ جهانی دوم در کوره های آدم سوزی آلمان نازی اشاره دارد که اولین بار توسط (الی ویزل) مطرح شد به عبارت دیگر آن‌چه «نسل‌کشی جمعی گروه‌های مختلفی از مردم بخصوص یهودیان در طی جنگ جهانی دوم بدست آلمان نازی در اتاقهای گاز از ۱۹۴۱ تا انتهای ۱۹۴۵» انجام گرفت، موسوم به هولو کاست می باشد.
درباره واقعیت و یا عدم واقعیت هولو کاست تحلیل های متعدد وجود دارد. برخی منکر آن گردیده وآن را افسانه خوانده اند. برای مثال گروه‌های نئونازی پس از جنگ جهانی دوم تبلیغات خود را مبنی بر دروغ و ساختگی بودن هولوکاست آغاز کردند. منکران هولوکاست دلایل گوناگونی خود ارائه نموده اند که عبارتند از:
هیچ فرمان و یا دستوری از سوی حزب نازی یا سران و رهبران آلمان برای نابودسازی یهودیان وجود ندارد. در میان مدارک بدست آمده از آلمان پس از سقوط حتی یک برگه یا سند وجود ندارد که به عنوان دستور کشتار یهودیان از سوی مقامات به افسران و یا گزارش انجام این عمل از سوی انجام دهندگان به مافوق‌هایشان تلقی شود. همچنین هیچ برنامه، طرح، سازمان و یا حتی مدارک بودجه و حسابداری نیز برای کشتار یهودیان یافت نشده‌است. تجهیزات صنعتی کافی و حتی سوخت کافی برای سوزاندن اجساد این تعداد از قربانی در تمام مناطق تحت اشغال آلمان وجود نداشته‌است. ظرفیت کوره‌های جسد سوزی (و نه آدم سوزی) کشف شده، حتی به اندازه سوزاندن اجسادی که به دلیل گرسنگی و بیماری فوت شده بودند نیز نبوده‌است.
همچنین آمار یهودیان قبل و بعد از جنگ گواه آن است که در طول دوره جنگ جهانی دوم، با احتساب کسانی که به عنوان سرباز در جبهه‌های جنگ جان خود را از دست داده‌اند، سیصد هزار تا ۱٫۵ میلیون یهودی از دنیا رفته‌اند. با وجود فعالیت سرویس های اطلاعاتی متفقین و با وجود نزدیکی اردوگاه‌ها به مناطق سکونت مردم عادی، تا پیش از پایان جنگ، هیچ منبع رسمی، سازمان بین‌المللی و حتی کشورهای دشمن آلمان، ادعایی مبنی بر کشتار گسترده یهودیان نکرده‌اند. (3)
در این میان عده ای باور دارند این حادثه واقعیت دارد. اینان نیز دلایل ارائه داده و مدعی شده اند در سال ۱۹۳۳ کمپ هایی برای شکنجه و کشتن مخالفان سیاسی از جمله کمونیست ها و سوسیال دمکرات ها توسط نازی ها تشکیل شد. پس از مدتی از این کمپ ها به عنوان اردوگاه کار اجباری یهودیان استفاده می شد. در سال ۱۹۴۲ دولت آلمان تصمیم به اجرای طرحی موسوم به «راحل نهایی» گرفت که به موجب آن کمپ هایی برای کشتار دسته جمعی یهودیان تأسیس شد. منابع دست اول برای بررسی هالوکاست موجود است که شامل گزارش‌های نزدیک به ۵۰ هزار نفر نجات یافته از اردوگاه‌های مرگ، گزارش بازماندگان دیگر یعنی مخفی‌شدگان، شناسایی‌نشدگان و وادارشدگان به کارِ برده‌وار در کارخانه‌ها و مزرعه‌ها، هزاران سندِ مکتوب دولتی که رژیم فرصت از بین بردنشان را نیافت، جسدهای به جا مانده در اردوگاه‌ها، گورهای دسته‌جمعی که بعدها کشف شدند، هزاران آلمانی که شاهد واقعه بودند، خاطرات نگهبانان و کارگزاران اردوگاه‌ها و زندان‌ها، خاطرات مقامات دولت نازی و اعترافات رهبران آلمان در دادگاه‌های متهمان به جنایات جنگی از جمله دادگاه نورنبرگ، می‌شوند.
بر این اساس است که در اول نوامبر سال ۲۰۰۵، مجمع عمومی سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه‌ای که به پیشنهاد آمریکا، استرالیا، اسرائیل، کانادا و روسیه، حمایت ۱۰۴ کشور و با اجماع تصویب شد، انکار هولوکاست را قابل پذیرش ندانست و بیست و هفتم ژانویه را برای یادبود قربانیان آن فاجعه، روز جهانی یادمان هالوکاست نامگذاری کرد. (4)
رابطه هلوکاست با بیت المقدس این است که صهیونیست ها با طرح هلوکاست مظلوم نمایی نموده و در صدد جذب افکار عمومی می باشند. یهودیان تصور می کنند که بیت المقدس متعلق به آنان است و این مکان باید پایتخت دولت یهودی باشد، لذا برای رسیدن به این هدف از همه اهرم ها استفاده می نمایند که یکی از آن ها طرح هلو کاست که این امر می تواند در تشکیل دولت صهیونیستی در بیت المقدس نقش داشته باشد.
پی نوشت ها :
1. http://www.irdc.ir/fa/content/5033/default.aspx
2. http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%D
3. a.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%D9%84% http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88% 4
