من خودم ادم مذهبی ایی شدم اما تمام خانواده ی من از دین هیچ چیز رو قبول ندارن زنان بسیار بد پوشش و لختی هستن و با نامحرم دست و رو بوسی میکنن و من که ادم ساده یی هستم رو مسخره میکنن میخوام بدونم اگه به مهمونی خانوادگی رفتم اگه بدون قصد لذت با اونها دست بدم حرامه؟شرکت در مراسماتشون چطور؟اگه دست ندم ایجاد کدورت میشه؟اگه نخوام دست بدم باید ارتباط با فامیلو کلا قطع کنم تکلیف چیه؟

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
تماس بدنی و دست دادن با نامحرم در هر صورت، حرام است.(1) نارحت شدن یا نشدن، دخالتی در این حکم ندارد. بسیاری از مواقع افرادی به خاطر ندانستن حکم شرعی ممکن است از دست ندادن با آن ها ناراحت شوند ، یا آنان را مسخره کنند . چه بسا اگر حکم شرعی و دینی برای این گونه افراد گفته شود ، و با بیان و شیوه درستی توجیه شوند ، با دست ندادن با آن ها ، ناراحت نمی شوند و دیگران را که حکم خدا و قرآن را اجرا می کنند ، مورد تمسخر قرار نمی دهند .
امروزه حتی در بسیاری از کشورهای آزاد و پیشرفته، سعی می کنند کارهایی را که با اعتقاد دیگران تضاد دارد، انجام ندهند.
بنا براین ، اولا افراد فامیل باید توجیه شوند ،و حکم خدا در مورد محرم و نامحرم برای شان توضیح داده شود . ممکن است حرف شما در آنان تأثیر نداشته باشد ، در این صورت بدون آن که این دسته فامیل ها متوجه شوند، مشکل را با یکی از افراد عاقل و فهیم از میان فامیل یا دوستان آنان که به مسایل دینی اهمیت می دهند یا هر کسی که احتمال داده شود که این دسته فامیل ها حرف شان را قبول می کنند ، در میان بگذارید تا آنان حکم خدا را برای شان بگویند. یا کتابی مثل توضیح المسایل مراجع تقلید که حکم حرام بودن دست دادن یا بدون پوشش ماندن پیش نا محرم را بیان کرده اند ، برای شان خوانده شود . تا هم خود رعایت کنند و هم عمل دینی دیگران برای آنان محترم باشد .
هر چه انسان برای دینداری و رعایت احکام و مسایل دینی مشکلات بیش تری را تحمل کند، پاداش وی نزد خدا بیش تر و ارزش و منزلتش نزد خدا عظیم تر است .
همه تمسخر ها برای چند روز و حد اکثر چند هفته است، بعد برای شان عادی می شود . اما در عوض با پذیرش تمسخر چند روزه آنان ، رضایت خدا ، پیامبران الهی ، ائمه اطهار ، فرشتگان
و همه مؤمنان و شهدا را کسب کرده ای . آیا چند روز در دنیا مسخره شدن قابل تحمل تر است ، یا برای همیشه نزد خدا و بندگان صالح او رسوا و ضایع شدن ؟ موفق باشید .
پی‌نوشت‌:
1. آیه الله صافی ، جامع الاحکام ، ج 2 ، س 1660 .