با سلام
بنده در سال 88 از یکی از دوستان همسر خواهرم مبلغ پولی به مقدار 2000000 میلیون تومان به عنوان قرض گرفتم که قرار بود در اسرع وقت یعنی حداقل یک ماهه به ایشان برگردانم . اما بعد از حدود 3 هفته که پول ایشان را بازگراندم همسر خواهرم به من گفت که صدهزارتومان اضافه به ایشان بدهم من گفتم که قصد نزول ندارم و هدفم قرض بود و هنوز یک ماه نشده پول را پس دادم . اما ایشان بالاخره 100هزارتومان را از من گرفتند و به قول ایشان به خودشان دادند . من که راضی به دادن این پول نبودم از نظر من این کار با نزول فرقی نمی کرد . من در عمل انجام شده قرار گرفتم اما خدا شاهد است که من به نیت قرض گرفتم همین . حالا می خواهم بدانم حکم این کار نزول است ؟ من خیلی فکرم بابت این موضوع مشغول است ؟بارها به درگاه خدا گریه کردم و خواستم مرا بابت این کار مواخذه نکند چون خوداو با خبر است که من واقعا چه نیتی داشتم . من از اجبار از ایشان پول گرفتم اما قرار نبود که چیزی اضافه بدهم . لطفا راهنمایی ام کنید .
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
اگر صاحب پول موقع قرض دادن شرط نکرده بود که زیادتر از پولش بگیرد و شما خودتان صد هزار تومان اضافه داده اید اشکال نداشته، بلکه مستحب است.
آیت الله بهجت فرموده:
اگر بدون اینکه قرض دهنده شرط کند خود بدهکار زیادتر از آنچه قرض کرده پس بدهد اشکال ندارد؛ بلکه مستحب است. (1)
پی نوشت:
1. آیت الله بهجت، توضیح المسائل، مسئله 1820.
