من وقتی به سن تکلیف رسیدم خانواده ام مرا یه لزوم یک مرجع تقلید آگاه نکردن و کسی را انتخاب نکردم و سالی هم که در مدرسه ازمان میپرسیدم یه اسمی را پراندم که آن موقع تلفظش را هم درست نگفتم بعدش شاید سال اول دانشگاه آقای فاضل را انتخاب کردم بدون پرسش همینجوری که مرجعی داشته باشمو رساله همنداشتم. بعدش چون کمی بچه مثبت شده بودم تمایل به رهیر داشتم و نمی دانم رجوع به رهبر کردم یا مرجع ام را عوض کردم؟ باز بدون پرسش. رساله امام را هم کمتر از یکسال خریدم تا مورد باز خواست خواستگارم که شوهرم بود نشوم. و شاید یکبار آن را نگاه کردم آن هم برای عزیزی که سوالی داشت.تکلیف اعمال من و مرجع تقلیدی که بدون پرسش از سه عادل و عاقل انتخاب کردم چیست؟نمی دانم عملی را هم درست انجام دادم یا نه

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
اگر انسان از راه هایی که برای انتخاب مرجع و اعلم در رساله ها آمده است، مرجع خود را انتخاب نکرده باشد ،تقلید او صحیح نیست. باید از همان راه هایی که برای تعیین مرجع بیان شده است ،مرجع خود را انتخاب کند.
اگر انتخاب شما بدون تحقیق بوده ، باید تحقیق کنید و با توجه به آن مرجع خود را انتخاب کنید.
اگر اعمالی که انجام داده اید ،مطابق با فتوای مرجعی که وظیفه داشته اید از او تقلید کنید ،باشد و یا مطابق با نظر مرجعی که الان وظیفه دارید از او تقلید کنید ،باشد، اعمال گذشته صحیح است.
مرجع و اعلم را از سه‌ راه مى توان شناخت:
اول، خود انسان يقين كند؛ مثل آن كه از اهل علم باشد و بتواند مجتهد و اعلم را بشناسد.
دوم، دو نفر عالم عادل كه مى توانند مجتهد و اعلم را تشخيص دهند و مجتهد يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند؛ به شرط آن كه دو نفر عالم عادل ديگر، با گفته آنان مخالفت ننمايند.
سوم، عده‌اى از اهل علم كه مى توانند مجتهد و اعلم را تشخيص دهند و از گفته آنان اطمينان پيدا مى شود، مجتهد يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند. (1)
الان وظیفه شما این است : از دو نفر انسانی که عادل و اهل علم باشند، سوال کنید که مرجع اعلم چه کسی می باشد؟
اگر به نتیجه رسیدید، از همو تقلید کنید. اگر به نتیجه نرسیدید، از کسی تقلید کنید که احتمال می دهید اعلم است . اگر اصلا احتمال نمی دهید، از هر کدام از مراجع مشهور زنده می توانید تقلید کنید.
نام تعدادی از مراجعی که معروف هستند :
1- ‌آيت‌الله‌ حاج ‌سيد علي ‌خامنه‌اي‌(مقام ‌معظم‌ رهبري‌)
2-‌آيت‌الله ‌حاج ‌شيخ‌ حسين ‌وحيد خراساني‌
3- آيت‌الله‌ حاج ‌سيد موسي ‌شبيري ‌زنجاني‌
4ـ ‌آيت‌الله‌ حاج‌ شيخ ‌ناصر مكارم‌ شيرازي‌
5- ‌آيت‌الله سيستاني
6-‌آيت‌الله صافي گلپايگاني.
پی نوشت:
1. توضیح المسائل مراجع، مسئله 3، 4 و 14.