میزان مهریه وشیر بها

پرسشگر گرامي، با سلام و سپاس از ارتباط­تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
نباید به خاطر سنگینی مهریه بخت خود را از دست بدهید یا به تاخیر بیاندازید .
مهریه در اصل هدیه و پیش‏کش است که مرد هنگام ازدواج خود را به آن ملزم می‏کند . در واقع نوعی ادای احترام است. قرآن به این مسئله تصریح می‏کند: "مهر زنان را (به طور کامل) به عنوان یک هدیه به آنان بپردازید".(1)
پس اصل مهریه یک التزام دینی و اخلاقی و مورد قبول همگانی است. اما مهریه زن چه مقدار باید باشد؟
این نکته نیازمند بحث گسترده‏ای است، ولی آن‏ها که از مهریه‏های سنگین و خارج از حد تصور و بعضاً غیر قابل پرداخت دفاع می‏کنند ، زن را کالایی برای معامله دانسته و برای او بهای مادی قائلند، حال آن که واقعیت چنین نیست. ازدواج هایی که با مهریه‏های پایین شکل می‏گیرد، پایدارتر از ازدواج هایی است که پایه در تجملات و زرق و برق‏های دنیوی دارد؛ زیرا آن ها اساس زندگی را بر امور دیگری چون عشق و محبت بنا نهاده‏اند، نه تجملات و امور مادی.
پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود: أَفْضَلُ نِسَاءِ أُمَّتِي أَصْبَحُهُنَّ وَجْهاً وَ أَقَلُّهُنَّ مَهْراً؛
بهترین زن ها آن ها هستند که چهره ای بانشاط و مهری کم داشته باشند.(2)
امام علی (ع) فرمود: َ لَا تُغَالُوا بِمُهُورِ النِّسَاءِ فَتَكُونَ عَدَاوَةً؛
مهر زنان را گزاف قرار ندهید که موجب دشمنی خواهد شد.(3)
بهترین مهر، مهری است که مطابق سنت باشد که به چنین مهری "مهر السنة" می‏گویند . مهر السنه مهریه‏ای است که می‏گویند پیامبر اکرم (ص) برای همسران و دختران خود انتخاب می‏کرد که حدود پانصد درهم بود. اکنون با توجه به تورم اقتصادی برابر با چهارده سکه تمام بهار آزادی است. (4)
با گفتن این مطالب به خانواده تان و با واسطه کردن افراد مطمئن برای واسطه گری در مورد این ازدواج البته اگر ازدواج را به صلاح خود می دانید، سعی کنید خانواده تان را راضی کنید . به نظر می رسد خانواده داماد هم با مواردی که گفته اند، بی انصاف نیستند. اصرار و اظهار نظر خودتان و استفاده از واسطه های مطمئن در این امر بسیار موثر است .
موفق و خوشبخت باشید
پی‏نوشت‏ها:
1 . نساء (4) آیه 4.
2 .ثقة الاسلام كلينى، الكافي، 8 جلد، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 هجرى شمسى؛ج 5 ؛ص 324
3 .شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة،مؤسسه آل البيت عليهم‏السلام قم، 1409 هجرى قمرى؛ج 21 ،ص 253.
4 . مجله پیام زن، شماره 144، ص 38.