سلام
من یه تحقیقی راجه به حجاب میکنم! اینجاش گیر کردم :
می دونیم حجاب واسه جلو گیری از تحریک مردا و امنیت زنها هست !
محارم مادر و خاله و عمه که از قدیم با هم بودیم و نگاه بد با هم نداریم ! و الان و بعد بلوغ هم محرم و عادی هستیم نسبیت به هم !!
ولی اگه بعد بلوغ به کسی که تا حالا ندیدیش محرم شی یهو برات شاید تحریک کننده باشه !! مثلا زن که میگیریم بهمون محرم میشه و سخته نگا کردن بهش!!
می خوام یه جور دیگه نگاه کنم ! فرض کنید من عاشق دختری هستم ولی پدرم اون رو میگیره !!! و اون به من محرم میشه ! این سخته که مثلا من دختر رویا هام رو دیگه نگاه عشقی بهش نداشته باشم !
دین به اون خانم دستور داده که جلوی ایشون می تونی سر لخت باشی ! ولی برا من سخته ! این وضعیت !
ایا اسلام که میدونه این وضعیت پیش میاد دستوری داده که مانع این شه !!
اخه اون زن به وظیفه ی خودش عمل کرده لازم نیست جلوی من حجاب داشته باشه !!
اما بر انگیخته شدن شهوت با وجود رعایت دستور اسلام باز هم وجود داره ؟؟
یا در زمان قدیم که برده ای میگرفتن !! یهو بهشون محرم میشد ! مردی که زن برده خود را میدید ! طبق قائده باید اذیت میشد !! همانطور که به زنان دختران واسه اثبات حجاب همین حرف رو میزنیم ! و میگیم مردا اذیت میشن ...
چرا مردا با دیدن زن بابای جوونه خودشون و یا دیدن برده و یا مادر زن و ...(کلیه کسانی که بعد دوران بلوغ ناگهانی ب آدم محرم میشن) با دیدن اینها چرا اذیت و تحریک نمی شن؟
اگه این ها فامیل هستن و نسبت به هم حساس هستن پس چرا دختر خاله نا محرمه !!
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در بحث محرمیت و حجاب، یقیناً مسئله تهییج و تحریک مردان و زنان نسبت به یکدیگر و عدم تهییج و تحریک، مطرح است و از دلایل واجب شدن حجاب است که به وسیله حجاب، تهییج جنسی جامعه کم تر شود و افراد جامعه در سلامت و امنیت کامل به فعالیت های خود بپردازند. (1)
بنابراین، مسلم است که اگر مردی نسبت به زنی تهییج شود و اگر آن زن محرم او نیز باشد، آن زن باید از موارد تهییج آن مرد پرهیز کند و خود را از آن موارد تحریک کننده دور کند.
با توجه به این نکته، چون به صورت معمول و عموم این گونه است که در محارم نسبی و سببی (چند نمونه را شما ذکر کردید)، به جهت حرمت و حریمی که به واسطه ازدواج پیش می آید، فرد به محرم سببی خود مانند مادرزن و عروس و زن پدر، حالت تهییج جنسی و شهوانی پیدا نمی کند و برای این که رابطه این گونه افراد با هم نزدیک است و با واجب شدن حجاب ممکن است حرج و سختی در ارتباطات پیش بیاید و قابل تحمل نباشد، خدای متعال حجاب را از این گونه افراد در برابر محارم سببی خود معاف کرده است.
اما همان گونه که عرض شد، اگر استثناهایی وجود داشته باشد که فردی با دیدن محرم سببی خود دچار هیجان شود، آن شخص از موارد تهییج کننده در برابر او باید پرهیز کند و اگر لازم باشد، حجاب کامل نیز در برابر او نگه دارد.
آنچه در احکام فقهی اسلام آمده است، این است که لباس زن در مقابل افراد محرم باید به صورت متعارف باشد.
با توجه به این که آن افراد محرم می باشند، فقط پوشاندن عورت واجب می باشد. لازم نیست که زن کل بدن خود را بپوشاند.
البته نگاه با قصد لذت و شهوت، در هر صورتی اشکال دارد.
بنابراین، در صورتی که لباس زن در مقابل محارم مناسب نباشد، به گونه ای باعث مفسده خاصی شود و یا در مقابل پسران بزرگ سال، باعث بدآموزی شود - که غالباً این گونه است - زن باید به شکل متعارف و مناسب لباس بپوشد.
در رساله های توضیح المسائل ذکر شده است که مرد و زنى كه با يكديگر محرم اند، اگر قصد لذّت نداشته باشند، مى‌توانند غير از عورت به تمام بدن يكديگر نگاه كنند. (2)
از مفهوم این فتوا استفاده می شود که ملاک در داشتن حجاب و نداشتن، حتی در برابر محارم سببی یا نسبی یا رضاعی، وجود حالت تحریک جنسی و قصد لذت داشتن و عدم وجود چنین حالتی است. اگر اين حالت باشد، حتی اگر محرم هم باشد، باید حجاب رعایت شود و اگر نباشد، لزومی بر حجاب در مقابل این محارم نیست.
پی نوشت ها:
1. ر.ك: ناصر مكارم شيرازي، تهران، تفسير نمونه، دار الكتب الاسلاميه، 1374هـ.ش، ج 14، ص 442-443.
2. امام خمینی، رساله محشی، ج 2، ص 486، مسئله 2437، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1424 هـ.ق.
