خودکشی

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
حیات آدمی اولین و عظیم ترین نعمتی است که خداوند آن را برای رسیدن به تکامل و صعود به قلّه های رفیع و عالی معنوی به انسان عطا فرموده است. ازاین رو نه تنها دیگران نمی توانند صدمه ای به این نعمت الهی وارد سازند، بلکه خود شخص نیز به هیچ عنوان حق ندارد آن را از بین ببرد. بر وی واجب است پیوسته از جان خویش پاسداری و محافظت کند. مالک اصلی انسان خداوند متعال است. نفس انسانی امانت الهی است؛ از این رو باید از این امانت خوب محافظت کرد و از بین بردن آن خیانت در امانت الهی است.
خودکشی( به قصد انتقام از خدا و ندیدن لطف پروردگار و....) در فرهنگ اسلامی به معنای عقب نشینی از نیل به غایت کمال و سقوط به وادی حسرت و ناکامی است.
بدین جهت این عمل از نظر اسلام حرام و محکوم است. چنان که در قرآن کریم می فرماید:"وَلا تَقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ إنَّ اللّه َ کانَ بِکُمْ رَحیما، وَمَنْ یَفْعَلْ ذلک عُدْوانا وَ ظُلْما فَسَوْفَ نُصْلیهِ نارا." (1)خودکشی نکنید! خداوند نسبت به شما مهربان است. هر کس این عمل را از روی تجاوز و ستم انجام دهد، به زودی او را در آتشی وارد خواهیم کرد.
امام باقر علیه السلام فرمود: "إنَّ المُؤْمِنَ یُبْتَلی بِکُلِّ بَلِیَّةٍ وَیَمُوتُ بِکُلِّ میتَةٍ إلاّ أَنَّهُ لایَقْتُلُ نَفْسَهُ."(2)
مؤمن ممکن است به هر بلائی مبتلا شود و به هر نوع مرگ بمیرد، امّا خودکشی نمی کند(منظور خودکشی به خاطر رسیدن به پوچی است.)
از مجموع آیات و روایات استفاده می شود که خودکشی از نظر اسلام از گناهان کبیره محسوب می شود، انجام آن حرام می باشد،
پرسشگر محترم! هيچ انساني در شرايط عادي و طبیعی دست به خود كشي نمي زند . مطمئناً شرايط براي این شخص بسيار سنگين و ناگوار و غیر طبیعی بوده كه دست به خود كشي زده است . دين و شريعت نيز با در نظر گرفتن همين شرايط است كه انسان را از اين عمل باز داشته و این فضا را ایده آل نمی داند.
اگر چه او که در حالت طبیعی و متعادل نبوده و خود را از ادامه حیات ساقط کرده اما بالأخره انواع خيرات از جمله صدقات و فرستادن صلوات و نذورات كه به نيت او داده مي شود ، در تخفيف کاری که کرده است، بي تأثير نخواهد بود و اميد نجات وجود دارد .همان طوري كه ممكن است شرايط شفاعت اولياي خدا نصيبش گردد.
در نگاه علما اگر فردی در حالت غیر طبیعی بود و اقدام به خودکشی کرد، با توبه پیش از مرگ، خدای مهربان نگاه کریمانه اش را دریغ نمی کند و او را شامل ألطاف خود خواهد کرد.
بابت این قضیه دست به دامن خدا شده و در خواست کنید که توبه را بپذیرد؛ از أنجام خیرات و فرستادن ثواب آن به او، کمک حال او باشید. با لطف و عظمت پروردگار همه چیز امکان پذیر است؛ پس در آغوش پرمهرش قرار خواهد گرفت؛ چون انسان مختار و در حال طبیعی قابل توبیخ پروردگار است.
به هر حال، انسان در زندگي هيچ گاه نبايد از رحمت الهي نا اميد شود . تنها راه خروج از بن بست و مشكلات زندگي، اميد و توكل بر خدا، دعا و توسل و توبه است كه همه ناممكن ها را ممكن مي كند و راه هايي را به روي انسان مي گشايد. بهترين شاهد هم زندگي بندگان مؤمن خدا است كه اگر چه مشكلات بسيار زيادي را متحمل شده اند ، اما هيچ گاه مأيوس از خدا نشدند. به تجربه ثابت شده كه ايمان به مبدأ و معاد، سرمايه اصلي سعادت دو گيتي به شمار مي رود . اگر درست و منطقي براي آدمي پيدا شود، راه پوچ گرايي و بيهوده انگاري كه پايه تصور شيطاني يأس و نااميدي به شمار رفته و احيانا افتادن در دام خودكشي را به همراه دارد، براي هميشه از بين مي رود . شكوفه هاي شفابخش و اطمينان آفرين در زندگي پديدار مي شود.
پی نوشت ها:
1.نساء(4)آیه29.
2. کلینی ،کافی،ج5ص305؛ دارالحدیث؛چاپ اول؛قم،1429ق.