علومی که در قرآن آمده اما هنوز کشف نشده؟؟؟؟؟؟؟؟

پرسشگرگرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
قرآن کتاب هدایت و تعلیم عبودیت و ترسیم بندگی است. ما باید به این کتاب بزرگ الهی، از این زاویه بنگریم و بپذیریم، مقصود اصلی این قرآن، رساندن انسان به تعالی و تکامل است.
قرآن کریم جامع ترین و کامل ترین کتاب آسمانی است که برای هدایت بشر به سوی کمال نهایی نازل شده است و از آن جا که کتابی جهانی و جاودانی است، مشتمل بر تمام مسائلی است که برای هدایت بشر به سوی صراط مستقیم لازم است
البته در این کتاب،علاوه بر داشتن مسایل تربیتی و هدایتی و نیز مسایل تاریخی و سرگذشت اقوام سابق که به خاطر پند پذیری و عبرت گیری بیان شده است،گاهی به طور اجمال و مختصر و نیز رمز گونه به بعضی از مسایل پرداخته است که مقصد و مقصود آن جز به کشف آن علوم در طول و گذر زمان، معلوم نمی شود.
به طور مثال، آیاتی از قرآن این موضوع را به ما متذکر می شود که در این کتاب مقدس هیچ چیزی فرو گذار نشده است .
خدای متعال فرمود:
"ما فَرَّطْنا فِی الْکِتابِ مِنْ شَیْ ءٍ" (1) یعنی ما در این کتاب چیزی را از قلم نیانداخته ایم .
و نیز فرمود: "وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ ء"؛ (2) یعنی ما این کتاب را بر تو نازل کردیم تا بیان کننده همه چیز باشد .
قرآن کریم همه علوم و دانستنی هایی که برای رسیدن به سعادت ابدی، انسان لازم دارد، بیان کرده است،
دانشمندان علوم قرآنی در مورد اسرار آفرينش در قرآن نوشته اند:
قرآن مجيد در آيات متعددى از مسائل مربوط به قوانين آفرينش و عالم طبيعت و كرات آسمانى و امثال آن‏ها سخن گفته است. قرآن در عصرى از اين حقايق و اسرار، پرده برداشته است كه راهى به اين گونه مسائل و مطالب نبود و كسى نمى‏توانست به اين حقايق پى‏برد، مگر از راه وحى و اخبار غيبى.
البته در آن تاريخ از دانشمندان يونانى و غير يونانى عده معدودى بودند كه بر قسمتى از اسرار آفرينش دست يافته بودند و بر پاره‏اى از اين دقايق علمى آگاهى داشتند. ولى جزيرة العرب از اين مسائل كاملا به دور و بى‏اطلاع بود و در آن منطقه از اين حقايق خبرى نبود.اما قسمتى از حقايق علمى كه قرآن از آن‏ها پرده برداشته است و بيش‏تر علوم و دانش‏هايى كه اين كتاب آسمانى از چهارده قرن پيش براى بشر آورده است، آن چنان مهم و دقيق است كه آن روز، نه در يونان و نه در ساير جاها كسى از آن‏ها مطلّع نبود، بلكه پس از قرن‏ها با پيشرفت و ازدياد علوم اين دانستنى‏ها و اسرار كشف گرديد.
نكته قابل توجه اين كه: آيات علمى قرآن در عين بيان حقيقت هميشه راه حزم و احتياط را در پيش گرفته، مطالبى را كه قابل درك و فهم آن دوران بود، به وضوح و صراحت بازگو نموده، ولى مطالبى كه قابل درك مردم آن عصر نبود، به اجمال و اشاره برگزار شده و درك و فهم كامل آن را به مردم اعصار آينده كه با تجهيزات و ابزار فنى پيشرفته و اكتشافات و پيشرفت‏هاى علمى نائل خواهند شد، محول نموده است.(3)
اما معنای این آیات با توجه به قرائن و شواهدی که وجود دارد، این نخواهد بود که همه علومی که بشر آن ها را به عنوان علم می شناسد، مثل فیزیک و شیمی و ریاضیات و . . . لزوما در قرآن مورد توجه قرار گرفته شده باشد، چون آشنایی با همه این علوم و فنون برای رسیدن انسان به سعادت ابدی و کمال نهایی لازم نیست و با توجه به قراین موجود و صراحت بسیاری از آیات شریفه، مقصد اصلی این کتاب تبیین مسایل مربوط به مبدآ و معاد و نیز تربیت و اخلاق انسان ها می باشد و نباید از فهم بعضی از آیات که در ادامه به آن اشاره می شود به تعصباتی معتقد شد که ضرورتی نداشته و فایده خاصی بر آن مترتب نیست.
مفسرین نوشته اند:
قرآن یک کتاب علوم طبیعى صرف یا طب و روانشناسى و علوم ریاضى صرف نیست.
قرآن یک کتاب هدایت و انسان‏سازى است، و آنچه را در این راه ضرورى باشد فروگذار نمى‏کند و نباید انتظار داشته باشیم که قرآن دائرةالمعارفى باشد از علوم مختلف، باید از قرآن نور ایمان و هدایت، تقوى و پرهیزگارى، انسانیّت و اخلاق، نظم و قانون بطلبیم و قرآن همه این ها را در بر دارد.(4)
قرآن گاهی براى رسیدن به این هدف اشاراتى به پاره‏اى از مسائل علوم طبیعى و اسرار آفرینش و شگفتى‏هاى جهان هستى دارد، مخصوصاً در بحث‏هاى توحیدى، به تناسب برهان نظم، پرده از روى اسرارى از جهان آفرینش برداشته، و مسائلى را فاش کرده که در آن عصر و در آن محیط، حتّى براى دانشمندان ناشناخته بود.
این گونه بیانات قرآن، مجموعه‏اى را تشکیل مى‏دهد که ما آن را «معجزات علمى قرآن» مى‏خوانیم. (5)
البته روایتی وارد شده است مبنی بر اینکه :
«سئل علىّ بن الحسين عليهما السّلام عن التّوحيد فقال:اللَّه عزّ و جلّ علم انّه يكون في آخر الزّمان اقوام متعمّقون فانزل اللَّه قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و الآيات من سورة الحديد الى‏ قوله "وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ" (6)
از حضرت سجاد عليه السّلام در باره توحيد سؤال شد در جواب فرمود: خدا مي دانست كه در آخر زمان افراد عالم و مردان دقيق و كنجكاو خواهند آمد. خداوند قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و چند آيه از سوره حديد را تا وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ نازل فرمود».
جمله: «وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها» از سوره حديد و جزء آيات پيش از «عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ» است كه در حديث حضرت على بن الحسين (ع) آمده است. اينكه امام سجاد (ع) در فهم اين آيه، به عمق دانش مردمى در آخر زمان اشاره مي كند، شايد ناظر به مطلبى باشد كه دنياى امروز بدان متوجّه شده است.
در هر صورت، مقصد اصلی این معجزه الهی هدایت انسان ها و رساندشان به رستگاری است، ولی همان گونه که اشاره شد، قرآن به تناسب بعضی از آیات به طور رمز گونه به مسایلی اشاره کرده است که در گذر زمان و در تحلیل های علمی به تدریج جایگاه بلند آن معلوم می شود، ولی نباید با پیش داوری و یا اظهار نظر های غیر سنجیده و غیر علمی نسبت به تفسیر بعضی از آیاتی که به مبدأ هستی و اسرار آفرینش اشاره دارد ولی هنوز چیزی از آن معلوم نیست ، موقعیت قرآن را مورد سوال و طعنه قرار داد.
نگاه بشر بیشتر باید به جنبه های انسان سازی و عبرت آموز قرآن جلب شود.
پی نوشت ها:
1. سوره انعام (6) آیه 38.
2. سوره نحل (16) آیه 89.
3. هاشم زاده هریسی، بيان در علوم و مسائل كلى قرآن.
4. مکارم شیرازی، ناصر، 50 درس اصول عقائد براى جوانان، ص 199.
5. همان.
6. فلسفی محمد تقی الحديت - روايات تربيتى،تهران انتشارات نشر فرهنگ اسلامی، سال 1368 هجری شمسی، چاپ مکرر ج‏2، ص 18.