من تلفظ درست ص و ظ و...را در نماز نمیتونم ادا کنم ایا نمازم قبوله؟من نذرهای بسیاری مثل خوندن قران و فرستادن صلوات و ..داشتم اما تعدادو مقدار و نوع انها یادم نمیادحالا چکار کنم؟پدر و مادر بسیار بد اخلاقی دارم از بچگی با فحش با ما حرف میزدن ما هم معنی فحشها رو نمیدونستیم و به اونا فحش میدادیم وقتی عصبانی میشدیم اصلا هیچکس دو دقیقه نمیتونه اینها رو تحمل کنه(اخلاق بد پدرومادرم )روحالا ما اگه به اونها بی احترامی کنیم گناهه؟پس تکلیف فحشهایی که به اونا میدادیم چی میشه؟البته معنیشونو نمیدونستیم چون پدرو مادرم با هم با فحش حرف میزدن ما نمیدونستیم گناهه اگه گناهه برا جبرانش چکار باید بکنم؟روم نمیشه حلالیت بگیرم ازشون؟اگه فوت کرده باشن چطور حلالیت بگیریم؟اگه کسی که مرده و زمانی که زنده بوده ما غیبتشو کردیم چطور جبران کنیم؟اگه درباره ی دخترو یا زنان درباره اندام و اخلاقشون حرف بزنیم یا فرضا بگیم قشنگه یا دوستش دارم غیبته؟اگه غیبته و امکان و یا دسترسی برا حلالیت گرفت نباشه چطور جبران کنیم؟
پرسش 1:
نماز
شرح : من تلفظ درست ص و ظ و...را در نماز نمي تونم ادا کنم. آيا نمازم قبوله؟من نذرهاي بسياري مثل خوندن قرآن و فرستادن صلوات و ..داشتم. اما تعدادو مقدار و نوع آنها يادم نميادحالا چکار کنم؟پ
پاسخ:
پرسشگر گرامي، با سلام و سپاس از ارتباط تان با مرکزملي پاسخگويي به سوالات ديني و مذهبي.
1- در صورت امکان واجب است قرائت نماز را ياد بگيريد و بايد براي ياد گرفتن تلاش کنيد، و مخارج حروف را درست اداء کنيد، و اگر به هيچ وجه نمي توانيد همان مقداري که مي توانيد بخوانيد صحيح است و اگر بتوانيد بايد با جماعت بخوانيد و اگر رفتن به نماز جماعت عسر و حرج باشد،و در ياد گرفتن هم کوتاهي نکرده باشيد هر جوري که بتوانيد بخوانيدصحيح است. (1)
2- اگر باصيغه شرعي نذر نکرده باشيد يعني در هنگام نذر صيغه شرعي آن را نگفته باشيد نسبت به نذرها تکليفي نداريد و چيزي برشما واجب نيست.
صيغه شرعي نذر آن است که گفته باشيد: «براي خدا برمن است» که قران بخوانم يا صلوات بفرستم. (2)
اما اگر اين صيغه را درهنگام نذر گفته باشيد در اين صورت اگر مي دانيد نذر شما يا خواندن قران است يا صلوات فرستادن يکي از اينها را انجام دهيد کفايت مي کند. و اگر اصلا نمي دانيد نذر شما چه بوده است به مقداري که نذر کرده ايد کار خيري انجام دهيد، و اگر تعداد آن ها را نمي دانيد احتياط آن است که به مقداري که يقين داريد انجام دهيد و مقداري که مورد شک است واجب نيست. (3)
پي نوشت:
1. آيت الله بهجت، توضيح المسائل، مسأله 822.
2. همان، مسأله 2132.
3. آيت الله بهجت، استفتائات جديد، ج4، سؤال 5596 و 5597.
پرسش 2:
در و مادر بسيار بد اخلاقي دارم از بچگي با فحش با ما حرف ميزدن ما هم معني فحشها رو نمي دونستيم و به اونا فحش مي داديم وقتي عصباني مي شديم اصلا هيچکس دو دقيقه نمي تونه اينها رو تحمل کنه(اخلاق بد پدرومادرم )روحالا ما اگه به اونها بي احترامي کنيم گناهه؟پس تکليف فحشهايي که به اونا مي داديم چي مي شه؟البته معنيشونو نمي دونستيم چون پدرو مادرم با هم با فحش حرف ميزدن ما نمي دونستيم گناهه، اگه گناهه برا جبرانش چکار بايد بکنم؟روم نمي شه حلاليت بگيرم ازشون؟اگه فوت کرده باشن چطور حلاليت بگيريم؟ا
پاسخ:
1- بي احترامي به پدر و مادر هر چند بد اخلاق باشند، حرام است و هرکاري که سبب اذيت پدر و مادر باشد، حرام است و سعي کنيد هميشه با آن ها با اخلاق خوب رفتار کنيد و از اذيت و آزار آن ها خود داري کنيد.
2- فحش دادن و رفتار تند و با عصبانيت به پدر و مادر گناه است و از گناهان خود توبه کنيد.
براي جبران گناه سعي کنيد به پدر و مادر خود خدمت کنيد تا از شما راضي شوند و از آن ها حلاليت طلب کنيد و طلب حلاليت از پدر و مادر لازم است، و اگر فوت کرده باشند در حق آن ها دعا کنيد و براي ان ها کارهاي خير انجام دهيد؛ قران بخوانيد و ثوابش را براي آن ها هديه کنيد و در برابر خداوند هم توبه کنيد. (1)
پي نوشت:
1. سؤال تلفني به شماره (7743272-0251) از دفتر آيت الله بهجت.
پرسش 3:
گه کسي که مرده و زماني که زنده بوده ما غيبتشو کرديم چطور جبران کنيم؟اگه درباره ي دخترو يا زنان درباره اندام و اخلاقشون حرف بزنيم يا فرضا بگيم قشنگه يا دوستش دارم غيبته؟اگه غيبته و امکان و يا دسترسي برا حلاليت گرفت نباشه چطور جبران کنيم؟
پاسخ:
1- اگر کسي که غيبت او را کرده ايد مرده باشد، بايد در برابر خداوند توبه کنيد و در حق کسي که غيبت او را کرده ايد استغفار کنيد و برايش دعا کنيد.
2- اگر عيب اندام يا اخلاق کسي گفته شود غيبت است و اگر خوبي هاي او گفته شود غيبت نيست.
اگر غيبت کسي را که زنده است کرده باشيد واجب است طلب حلاليت کنيد هرچند به صورت کلي، مثلا بگوئيد اگر غيبت شما را کرده باشم يا بگوئيد ممکن است گاهي غيبت شما را کرده باشم حلال کنيد.
اگر طلب حلاليت مفسده داشته باشد و ممکن نباشد در اين صورت در حق او استغفار کنيد و برايش دعا کنيد و در برابر خداوند توبه کنيد. (1)
پي نوشت:
1. آيت الله بهجت، استفتائات، ج4، سؤال، 6475- 6478.






