با سلام خدمت اساتید محترم
من جوانی 26 ساله هستم که حدود 6 سال پیش به قصد ازدواج با دختری اشنا شدم
چون علاقه زیادی بهم داشتیم و سن من در حدی بود که فکر میکردم حتما به هم میرسیم کارهایی با هم کردیم که باید نمی کردیم.
بعد مدتی خانواده من با این وصلت مخالف بودن و هیج راهی برای راضی کردنشون وجود نداشت.
منم صد در صد میدونستم که نمیذارن اینکار انجام بگیره اما چون دختره رو دوست داشتم بهش میگفتم من کاری میکنم بهم برسیم.
الان بعد 6 سال متوجه شدم که چه اشتباهاتی کردم و از اون دختر جدا شدم و الان از کرده خودم پشیمانم.
بهمین خاطر تو مسجد قسم به یگانگی خدا و اسمون و ستاره هاش خوردم که توبه کنم و خدا منو بخاطر گناهام ببخشه.
حالا سوال من از اساتید محترم این هستش که:
1-چون خیلی گناهکار بودم الانم که توبه کردم همش احساس گناه میکنم و فکر میکنم شاید خدا منو نبخشه ایا میبخشه؟
2-من به اون قول دادم بهش برسم اما نرسیدم ایا الان که توبه کردم بخاطر قولی که بهش دادم میشه خدا منو نبخشه؟
با تشکر از زحماتتون.
پرسشگر گرامی، با سلام و سپاس از ارتباط تان با مرکزملی پاسخگویی به سوالات دینی و مذهبی.
ناراحتی وجدان و احساس شرم و گناه در پیشگاه خدا و نزد آن دختر یک امر طبیعی و در عین حال « انسانی » است . ناراحتی وجدان این پیام را در بر دارد که با همه با گناهان هنوز خدا شما را دوست دارد و می خواهد توبه کنی تا مشمول لطف و محبت او قرار گیری . چون اگر دوستت نداشت ، تو را رها می کرد و این سوز و ناراحتی درونی را به شما نمی داد تا مثل بسیاری از آدم نماها که هزاران گناه و فساد را انجام می دهند وهیچ احساس گناه و ناراحتی نمی کنند باشی تا بار گناه شان زیاد تر و عذاب جهنم شان دردناک تر گردد. ولی ای کاش این ارتباط و تماس را شش سال پیش- یعنی پیش از آن که دست به اقدامی بزنی - با این مرکز برقرار می کردی، تا با راهنمایی ما یا به هدف خود - یعنی ازدواج با آن دختر- زودتر و راحت تر می رسیدی و یا پیش از آن که بین شما دلبستگی ایجاد شود و خود را به گناهانی آلوده کنی و خود و آن دختر را به بحران فکری و ذهنی گرفتار نمایی از هم جدا می شدید و به این روز نمی افتادید . البته این تنها شما نیستید که نا آگاهانه وارد این کار شدید بلکه این مسئله یکی از آفت هایی است که دامنگیر بسیاری از جوانان جامعه شده است ، جهت اطلاع بدانید از نظر قرآن کریم این گونه رابطه ها و دوستی های پنهانی پیش از ازدواج - که امروزه تحت عنوان دوست دختر یا دوست پسر مطرح می شود- ممنوع و حرام است. هر چیزی را که قرآن حرام دانسته قطعا به خاطر ضرر و زیان آن است. به دلیل فساد یا آثار سؤء و آفت های روحی و روانی ، و یا جسمی است که ما از آن بی اطلاع هستیم . بنا براین :
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید هچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم‌مخور
گناه هر چند بزرگ باشد، قابل توبه و بازگشت است و توبه از آن در درگاه الهى پذیرفته مى شود. زیرا خدای مهربان همه گنه کاران و کسانی را که با معصیت خدا به خودشان ستم روا داشته اند، به توبه و بازگشت از گناه دعوت کرده، سپس فرموده: خداوند تمام گناهان را می آمرزد:« ان الله یغفر الذنوب جمیعاً» پس اگر از گناه خود توبه حقیقی کردی بابت گناهان و قول انجام نشده به لطف و آمرزش خدا امیدوار باش که خداوند همه گناهان را می بخشد. ولی دو نکته را به شما یاد آوری می کنیم حتما جهت حفظ آبروی خودت و آن دختر و جبران برخی آثار کارهای انجام شده رعایت کنید .
1- هر گونه ارتباطی که شما با آن دختر داشتید و هر کاری کردید و هر گناهی را مرتکب شدید ، بین خودتان و خدا باشد تحت هیچ عنوانی برای کسی نقل نکنید تا خدای ستار العیوب نیز آبروی شما را حفظ کند و شما را مورد محبت خود قرار دهد . در صورت افشای آن معلوم نیست که خداوند چتر ستاریت خود را همچنان بر سر تان نگه دارد . پس از نقل و افشای آن بترسید .
2- هر گونه ارتباط خود را با آن دختر قطع کنید ولی اگر می توانی به صورت غیر مستقیم خواستگار مناسبی برای او بفرست تا از غصه های او کاسته شود و بخشی از خطاهای شما را با این کار جبران کرده باشی .
