دختری 28 ساله هستم که به حمد الله هم اکنون نمازهای واجبم را به جا می آورم. از هنگامی که مکلف شدم هم نماز می خواندم اما متاسفانه منقطع و به طور دقیق نمی دانم چقد ر نماز قضا شده دارم اما مطمئنم که خیلی زیاد است طوری که شک دارم بتوانم از پس ادای آنها برایم. امید به بخشش و رحمت خدا دارم. از طرفی پدرم فوت شده اند. ایشان هنگامی که در قید حیات بودند نماز نمی خواندند. دلم می خواهد کاری برای ایشان از دستم بر بیاید و انجام دهم. در حال حاضر امکان این که مبلغی پرداخت نمایم تا نمازهای ایشان را بخوانند ندارم. آیا می توانم برایشان نماز قضا بخوانم در حالی که خودم کلی نماز قضا به گردن دارم. کدام اولویت دارد؟ نماز قضای خود یا پدرم؟
پرسشگر گرامی باسلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
1- برای نماز های قضای خود فکر کنید و بعد از فکر کردن به مقداری که یقین پیدا می کنید همان مقدار را قضا کنید، مثلا بعد از فکر کردن یقین پیدا می کنید که در این مدت ، یک سال نماز شما قضا شده است، همان مقدار یقیني را قضا کنید بیشتر از آن مقدار که مورد شک است ، قضای آن ها واجب نیست. ولی بهتر است به مقداری نماز قضا را بخوانید که اطمینان پیدا کنید دیگر نماز قضا ندارید. (1)
2- نماز قضای پدر شما بر شما واجب نیست، ولی اگر بخواهید برای پدر خود نماز قضا بخوانید در صورتی که نماز را درست و با رعایت شرایط آن بخوانید صحیح است و هر چند خود شما نماز قضا دارید، می توانید برای پدر خود نماز قضا بخوانید (2) و برای خواندن نماز قضای پدر باید خود را جای پدر خود فرض کنید و نماز او را قضا کنید یعنی با این قصد که از طرف پدر خود نماز قضا می خوانید، انجام دهید. (3)
پی نوشت:
1. امام خمینی، نجاة العباد، ص 125مسأله 13.
2. همان ، مسأله 15و 24.
3. امام خمینی، توضیح المسائل، مسأله 1537.
