با سلام خدمت شما - من از سفر کربلا برمیگشتم و در این سفر پر برکت دوستانی هم پیدا کردم ، یکی از دوستانم خواهری داشت و گویا این خانم عاشق من شده بوده و شماره من را از طریق برادرش به دست آورده بود و با پیام کوتاه به من ابراز علاقه کرد و من که تا اون موقع کامل ایشونو ندیده بودم و هیچ حسی بهش نداشتم ابتدا از در ترحم وارد شدم و گفتم بزار خودمو در نظرش خوار و خفیف کنم تا از چشمش بی افتم و بیخیاله من شه چون از لحاظ فرهنگی و خانوادگی با هم تفاوت داشتیم وقتی دیدم بیخیاله من نمیشه گفتم بزار باهاش حرف بزنم ببینم به دردم میخوره تا باهاش ازدواج کنم یا نه این کار من 2 روز طول کشید تا آخر متوجه شدم که به درده هم نمیخوریم و از ایشون خوشم نمیاد ولی این خانم به هیچ وجه حاضر نبود از من دست بکشه تا اینکه رفتم بیرون و بهش گفتم نه (نمیخوام باهات ازدواج کنم) ، اونم گفت که منو حلال نمیکنه و آهش زندگیه منو میگیره و من بدبخت میشم . حالا میخواستم ببینم آیا من به ایشون دینی دارم یا نه ؟ آیا گفته ایشون درست هست (من هیچ علاقه ای به ایشون ندارم)؟ آیا ایشون حق گفتن چنین حرفی را دارد ؟ -
به خدایی که میپرستمش یک لحظه هم فکره سو استفاده به سرم نزد و در طوله این سه روز فقط فکرم این بود که طوری رفتار نکنم که ایشون از لحاظ عاطفی خورد بشه و شکست عشقی بخوره .
با تشکر از شما -
اعصابم حسابی خورد شده -
لطفا کمک کنید -

پرسشگر گرامی باسلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در فرض سؤال شما هیچ دینی نسبت به آن دختر ندارید و چون علاقه به او ندارید و نمی خواهید با او ازدواج کنید، رابطه خود را قطع کنید و آه و ناله او برای شما هیچ اثر منفی نمی گذارد. و او نیز حق گفتن این حرف ها را ندارد.
اگر در ارتباط سه روز به موها و قسمت های از بدن او عمدا نگاه کرده باشید و یا به صورت او با قصد لذت نگاه کرده باشید یا با قصد لذت صحبت کرده باشید، مرتکب گناه شده اید و باید توبه کنید (1) و اگر چنانچه فقط برای فهمیدن اینکه می توانید با او ازدواج کنید، یا نه با او صحبت کرده باشید و قصدلذت و تحریک شدن نداشته اید مرتکب گناه نشده اید.
در هر صورت قطع ارتباط با او برای شما واجب است و او دیني بر گردن شما ندارد و نفرین او نیز اثر ندارد. (1)
لطفا هرگاه سوال شرعي مي پرسيد ،نام مرجع تقليد خود را ذکر کنيد تا بر اساس نظر مرجع شما پاسخ بدهيم .
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، مسأله 2433.