پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
ابتدا بايد توجه داشته باشيد كه آنچه در تاریخ در مورد حضرت علی، امام سجاد و برخی دیگر از ائمه عليهم السلام نقل شده، ممکن است مقصود این باشد که این تعداد رکعت را در برخی شب ها انجام می‌دادند نه هر شب
بنابر این می‌توان تصور کرد که ایشان در ضمن انجام کارهای دیگر، اين نمازهاي مستحبی را نیز می‌خوانده اند؛ همان گونه که این امر در مورد امام علی علیه السلام تصریح شده که آن حضرت در حین انجام کار در نخلستان، در زیر هر درخت خرما، از فرصت استفاده می‌کرده و دو رکعت نماز هم بجا می‌آورده است. (1)
این نشان مي دهد كه ايشان در عين انجام ديگر كارها به انجام اين عبادت مشغول بودند و این امر در طول روز امری ممکن و کاملا شدنی است.
و این مطلب از نظر امکان عقلي، مشکلی ندارد و امري كاملا شدني است . زيرا می‌توان نماز مستحبی را بسیار ساده ،بدون خواندن سوره و قنوت به جا آورد و در پایان به یک سلام اکتفا نمود توجه دارید .که نماز مستحبی بسیار مختصر است و در حال حرکت و غیر ان یعنی در عین انجام امور روز مره نماز نیز می شود خواند. علامه امینی برای اثبات این امر یک ماه رمضان در حرم علی ع هر شب 1000 رکعت نماز در مقابل دید عموم خواندند.
بنا بر این خواندن دو رکعت نماز ، براي يك فرد عرب - كه در تلفظ كلمات دچار مشكل نيست - كمتر از 1 دقیقه طول می کشد. در این صورت با احتساب چند ثانیه برای استراحت، بیش از 8 ساعت وقت براي خواندن 500 نماز دو ركعتي (هزار رکعت) لازم نیست و اين امر در شب هاي طولاني امري كاملا معقول و شدني است .
بنا بر این اگر کاری برای یک فرد میسور نبود، دلیل آن نیست که برای دیگری میسور نباشد، مهم امكان أن است پس اين امر نه غير منطقي و نامعقول است و نه نیازبه 16 ساعت دارد، بلكه تنها حدود 8 ساعت براي اين امر كافي است .
و شاید منظور یک شبانه روز باشد .چون در باره امام سجاد عليه السّلام
جابر جعفى از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه آن حضرت عليه السّلام فرمود: على بن الحسين عليهما السّلام در هر شبانه روز هزار ركعت نماز مي خواند، و (هنگام نماز چنان از خود بيخود مي شد كه) باد او را همانند خوشه گندم به اين سو و آن سو مي برد.(3)
ممکن است مقصود از هزار رکعت، تعداد کثیر باشد و مشخصا هزار رکعت باشد.
بنا بر این معنا می‌توان گفت:
حضرت همیشه نماز بسیار میخواند، البته طبعاً در جنگها و یا در زمانی که امور مهمتری مانند رسیدگی به مسائل و مشکلات مردم و امور اجتماعی در پیش بود، آنها تقدّم داشتند.
پی نوشت ها :
1. وسائل الشیعه ، شيخ حر عاملى، مؤسسه آل البيت عليهمالسلام قم، 1409 هجرى ق ،ج 4، ص 98.
2. همان، ص 97.
3. ارشاد، شيخ مفيد، ترجمه رسولي محلاتي، تهران، ا نتشارات علميه اسلاميه، ج 2، ص 143.
