جن

صاحب‌نظران در این باره گفته‌اند:
جنیان پدیده‌های بسیار لطیفی هستند که قدرت انبساط و انقباض خویش را دارند. در حالت عادی در حال انبساط‌اند و قابل دیدن نیستند، ولی اگر منقبض گردند، می‌توان آنان را دید و لمس کرد.(1)
یکی از اصحاب امام صادق می‌گوید:
روزی در منا، نزد امام صادق(ع) بودم، ناگهان عده‌ايی وارد شدند که شمایلی ویژه داشتند؛ گمان بردم از طایفه جنیان باشند.
آنها به خیمه مخصوص امام(ع) رفتند؛ مدتی گذشت؛ بعد خدمت حضرت رفتم و سؤال کردم اینها چه کسانی و از کجا آمده بودند؟
حضرت فرمود: «اینان جمعی از برادران جن بودند که آمده بودند تا مسایل شرعی خود را سؤال کنند».(2)
از صیرفی نقل شده:
وقتی از مدینه به سوی کوفه مي‌رفتم، بین راه ناگهان مردی را نزد خود دیدم؛ او نامه‌ايی به من داد که مرکّب مُهر آن هنوز خشک نشده بود! در سفري دیگر به خدمت امام باقر(ع) در مدینه رسیدم و جریان را سؤال کردم؛ حضرت فرمود: آن شخص جن بود که به وسیله او نامه‌ي خود را برایت فرستادم.(3)
از این گونه روایات معلوم می‌شود که غیر از ائمه(ع) برخی از اصحاب آنها نیز جن را می‌دیده‌اند.
بعضی از جنیان حتى مقلد مراجع هم بوده‌اند و مسایل خود را از آنان می‌پرسیده‌اند؛ مثل: مرحوم حاج میرزا خلیل از مراجع صدر مشروطیت که یکی از جنیان به صورت شخصی عادی در سرداب منزل به حضور ایشان می‌رسید و مسایل مربوط را از ایشان می‌پرسید.(4)
طبق این گونه گفته‌ها معلوم می‌شود که جن برای بسیاری از مردم ممکن است قابل رؤیت باشد؛ اما در عین حال باید توجه داشت از آن جا که جن موجودي لطیف است؛ از دید اکثریت مردم پنهان است.
در مجموع، جن مثل برخی دیگر از موجودات، گرچه به طور یقین وجود دارد؛ ولی از چشم انسان‌ها پنهان است و اکثر مردم آنها را نمی‌بینند.

پی‌نوشت‌ها:
1. محمدتقی مصباح، معارف قرآن، ص 316، نشر مؤسسه در راه حق، قم 1367ش.
2. معارف و معاریف، ج 4، ص 209، نشر مؤسسه فرهنگی آرایه، تهران 1369ش.
3. همان، ص 210.
4. معارف قرآن، ص 316.