سلام
من دختری هستم حدود20 سال دارم. من از کودکی عادت داشتم که خودارضایی کنم .تا این سن نمیدانستم اینکار گناه است و نیاز به غسل دارد.چندسوال داشتم یکی اینکه نماز های من تا الان قبول است ؟حجی که رفته ام چه؟ با توجه به اینکه اطلاعی از این کار نداشتم لباس هایم را نمیشستم حالا این لباسهای من پاک هستند یانه؟
من مدتی است که میخواهم اینکار را ترک کنم ولی برایم خیلی سخت است و با کوچکترین چیزی من تحریک میشوم. میخواستم راهنمایی کنید من چکار کنم تا بتوانم بر این غلبه کنم.
با تشکر

پرسشگر گرامی، با سلام و سپاس از ارتباط شما با این مرکز.
استمنا، حرام و گناه است و بر جسم و جان ضرر دارد و بر کسی که مرتکب استمنا شده، واجب است ترک کند و دیگر دست به این کار نزند.
در مورد جنب شدن زنان، توضیح می دهیم. بعد از خواندن این توضیح، اگر متوجه شدید که جنب نشده اید، اعمال تان صحیح است و اگر متوجه شدید که جنب شده اید، در این صورت، مرجع تقلید خود را بنویسید و نیز بنویسد غیر از غسل جنابت غسل دیگری مانند غسل حیض و غسل جمعه و غسل احرام انجام داده اید یا نه، تا بر اساس نظر مرجع شما در مورد نماز و روزه ها و حج پاسخ داده شود.
زن، با دو چیز جنب می شود و هر گاه جنب شود، باید غسل جنابت کند:
1. به وسیله داخل شدن آلت تناسلی مرد به جلو یا عقب زن که اگر به اندازه ختنه گاه یا بیش تر داخل شود، زن و مرد هر دو جنب می شوند؛ هر چند منی خارج نشود.
2. بیرون آمدن منی، چه در خواب باشد یا در بیداری.
اگر زن بر اثر تحریک های جنسی، به قدری تحریک شود که به اوج لذت و شهوت جنسی برسد و در آن حال، مایعی از او خارج شود، جنب می شود.
اگر به اوج لذت نرسد و مایع خارج شود و یا به اوج لذت برسد، ولی مایعی خارج نشود و یا شک کند که مایعی خارج شد یا نه، جنب نمی شود و غسل لازم نیست. به دیگر سخن، زن اگر یقین به خارج شدن منی پیدا کند، جنب می شود و اگر یقین پیدا نکند، جنب نمی شود. بنابراین، مواقعی که زن بر اثر تحریک های شهوانی مقداری لذت می برد و در آن حال، رطوبتی از او خارج می شود، چون به اوج شهوت نرسیده، جنب نمی شود و رطوبت خارج شده هم پاک است و وضو و غسل را باطل نمی کند. (1)
اوج لذت و شهوت، به حالتي گفته مي شود که در آن حال، معمولاً انسان از خود بي خود مي شود و لذت زيادي مي برد و مني بيرون مي ريزد. بعد از تمام شدن آن حال، انسان احساس تخليه شدن و ارضامي کند و حالت شهوتش تمام مي شود و بدنش سست مي شود و حالت تحريک آميزي که قبل از تخليه شدن داشت، ديگر آن حالت را ندارد. مثل اين که انسان گرسنه دلش غذا مي خواهد، ولي وقتي غذا خورد و سير شد، ديگر ميل به غذا ندارد.

پی نوشت:
1. امام خمینی، استفتائات، ج 1، سؤال 101-104.