با عرض سلام وخسته نباشيد خدمت شما..
غرض از مزاحمت اينكه:من نمي تونم ارتباط محكمي با خدا داشته باشم
از گناهام توبه مي كنم ونمازمو ميخونم روزمو مي گيرم ولي باز بعد مدتي دوباره گناهمو تكرار مي كنم وترك نماز مي كنم!مي دونم كارم اشتباهه اما نمي دونم چيكار كنم كه مشكلم حل بشه.همش قيد جنس مخالفو ميزنم ولي بازم ميرم سراغشون واين كارا باعث ميشه اعتماد به نفسم كم بشه واز خودم بدم بياد.نمي دونم چطوري بايد رو ايمانم كار كنم وخدا رو بهتر درك كنم...لطفا راهكاري رو بهم نشون بدين...ممنون از زحماتتون
پرسشگر گرامی باسلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
از اینکه دوست دارید، برای ازبین بردن گناه، دست به دامن خدا شوید، حکایت از صفای باطنتان دارد.
براي رهايي از گناه و مبارزه با شيطان و تقویت ایمان راه هاي زير توصيه مي شود:
(1) راه هاي اساسي مبارزه با گناه :
1. مبارزه مستقيم با گناه از طريق شناخت گناهان و تفكر در آثار و عواقب دنيوي و اخروي آن ها.
2. مبارزه اساسي و غير مستقيم از طريق مبارزه با زمينه هاي گناه و تقويت زمينه هاي صلاح.
زمينه هاي گناه عبارتند از:
الف . ضعف گرايش ديني : باورهاي غلط ، بي ايماني يا ضعف ايمان و گرايش اعتقادي، زمينه ضعف گرايش عملي و درنتيجه گناه و نافرماني خواهد شد.
ب . رذايل اخلاقي: رذايل اخلاقي مانند حسد، كبر، خود خواهي، غرور، خود پسندي و مانند آن در بسياري از موارد زمينه گناه را فراهم مي كند.
پ . ضعف آزادي: اسارت دنيا ، لذت طلبي افراطي، هواي نفس ، شيطان ، عادت هاي مذموم، دوست بد، تجمل گرايي، مد گرايي افراطي و مانند آن اراده را ضعيف، شهوت را تحريك و زمينه گناه را در انسان فراهم مي آورد.
ت . ضعف شناختي: ريشه تمامي ضعفها ي گرايشي ، اسارتها ، رذايل اخلاقي و گناهان عملي تا حدود زيادي در ضعف شناختي و عقلاني انسان نهفته است، به همين دليل هم راه اصلي اصلاح و تكامل انسان از شناختن و كسب آگاهي و تقويت عقل آغاز مي شود. قرآن كريم مي فرمايد: "انما يخشي الله من عباده العلماء" (1)تنها عالمان از خداوند پروا دارند.
خواهر گرامی!
با يك جمع بندي از مطالب فوق مي توان به اين نتيجه رسيد كه زمينه گناه در انسان چيزي جز ضعف اراده و اختيار نيست، بنا بر اين در صورتي كه انسان موفق شود مبادي اختيار؛ يعني آگاهي و آزادي را در خويش تقويت نمايد، خواهد توانست از اين طريق هم ضعف عقلاني خود را جبران نمايد و هم كنترل قواي نفساني خود را در دست بگيرد و خويش تن را از آلودگي و گناه حفظ نمايد.
راه اصلاح و درمان:
در درجه اول بايد به اين نكته واقف باشيم كه ترك گناه و رعايت تقوي يك فرايند تدريجي و دراز مدت است، راهي است كه بايد با استقامت و تحمل فراوان طي نمود و اينگونه نيست كه بتوان يك شبه آن را پيمود و در درجه بعدي بدانيم كه راه اصلي آن تقويت مبادي اختيار يعني آگاهي و آزادي در انسان است و بدون آگاهي و اراده قوي و آزاد، كنترل نهايي نفس براي انسان ممكن نيست.
در اين مسير اساسي ترين و مهم ترين كاري كه بايد انجام دهيم ، تقويت مبادي اختيار است. اگر انسان موفق شود كه گزينش هاي خود را از روي آگاهي و آزادي انجام دهد، به راحتي خواهد توانست نفس خويش را به كنترل عقل در آورد و از لغزش و گناه مصون بماند. توصیه ما این است که در صورت امکان، در اولین فرصت ازدواج کنید، تا مسایل جنسی را مدیریت کنید. شیطان از این مسیر به راحتی می تواند وارد شود.
(2) راه های تقويت ایمان و مبادي اختيار:
1. تقويت شناخت ، باور و عقلانيت: در زمينه خود شناسي و دين شناسي و هستي شناسي( خدا و جهان) و معاد شناسي.
2. تحصيل آزادي از طريق مبارزه با عوامل اسارت و تضعيف كننده مبادي اختيار ( رذايل اخلاقي ، دلبستگي ها ، وابستگي ها، عادتهاي بد، سنت هاي غلط و مانند آن).
(3) لزوم توجه به نماز و درك حضور خداوند:
الف: حقيقت و ماهيّت نماز:
نماز يعنى اينكه بنده در برابر خداوند بايستد و اظهار بندگى كند و دست نياز به سوى او داشته باشد. كسى كه به نمازمىايستد بايد محضر خدا را درك كند و بداند در برابر چه مقامى ايستاده است و در نتيجه، وظيفه بندگى را با نهايت خضوع و خشوع به جاى آورد. آيا كسى كه خداوند، از روى لطف، بدو اجازه داده در حضور او بايستد و با او سخن گويد و به درد دل و مناجات بپردازد ـ به جاى غنيمت شمردن اين فرصت و شكر بر اين نعمت بزرگ ـ جا دارد از او غافل گردد؟ شخصيتهاى بزرگ به راحتى به انسان اجازه نمىدهند هركسى به خدمت آن ها برسد، امّا خداوند متعال به جهت محبّت بى حدّش، در خانهاش را به سوى همه انسان ها باز گذاشته و به آن ها اجازه داده روى به سوى او داشته باشند. حال بايد فرصت را غنيمت بشماريم و با تمام وجود روى به سوى او داشته باشيم و تنها توجهمان به سوى او باشد.
ب. اهميت و ارزش نماز:
از آنجا كه نماز اهميّت شايانى دارد و تأثير به سزايى در سعادت انسان مىگذارد، شيطان تمام سعى خود را صرف مىكند تا ما را از حقيقت نماز و از انجام نمازى كه مورد پذيرش خدا قرار گيرد، محروم سازد، لذا خاطره هاى فراوانى را به ذهن ما القا مىكند تا دل ما به نماز توجه نداشته باشد. البته شيطان بر كسى تسلط ندارد و اين ما هستيم كه به شيطان اجازه مىدهيم در قلب و دل ما جاى گيرد و با او انس مىگيريم و پيوسته با او سر و كار داريم و بالطبع در هنگام نماز نيز ما را به خود مشغول مىسازد.
بهترين راه براى تكامل و تقرّب انسان به خدا، نماز است و خدا به جهت عنايت به انسان و تكامل او، اين عمل را واجب كرد و الا او نيازى به نماز ندارد. پيامبر مىفرمايد: "الصَّلاةُ خَيْرُ مُوضُوع" (2) و نيز امام رضا(عليه السلام) مىفرمايد: "الصَّلوةُ قُرْبانُ كُلِّ تَقى". (3)
پی نوشت ها :
1. فاطر (35) آیه28.
2. طبرسی ،حسن بن فضل؛ مکارم الاخلاق،ص472؛ ناشر: شریف رضی، چاپ چهارم؛ قم : 1370ش.
3. العروسی الحویزی، عبدعلی بن جمعه؛ تفسیرنورالثقلین؛ ج4، ص205، ناشر: اسماعیلیان؛ چاپ چهارم؛ قم1415 ق.






