می دانیم که ناامیدی از رحمت خداوند گناه بزرگی است.
اگر انسان گناه بزرگی مرتکب شده باشد که هم در روح وهم در جسمش اثر سوء گذاشته باشد
آیا خداند در صورت پذیرش توبه انسان این آثار را در روح و جسمش در این دنیا محو می گرداند؟
در ضمن لطفا اگر آیات و روایاتی در این زمینه وجود دارد بیان فرمایید.
با تشکر از شما
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
بر اساس روایات، توبه آثار گناهان را محو می کند. در این صورت دغدغه ای برای گناهکار باقی نمی ماند. امام باقر (ع) می فرماید: التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ (1) کسی که از گناه توبه کند، مانند کسی است که گناه نکرده باشد.
بر اساس این روایت می توان گفت که با توبه، دیگر اثری از گناه نخواهد بود. امام صادق (ع) می فرماید: وقتی بنده ای توبه نصوح کند، خداوند او را دوست دارد و در دنیا و آخرت برای او پرده پوشی کند.
راوی عرض کرد: چگونه برای او پرده پوشی می کند؟ حضرت فرمود: هر چه از گناهان که دو فرشته موکل بر او نوشته اند، از یادشان ببرد. به جوارح او وحی فرماید که گناهان او را پنهان کنید. به قطعه های زمین وحی فرماید: پنهان دار گناهانی را که روی تو انجام داده است. در این صورت آن شخص خدا را ملاقات می کند در حالی که چیزی به ضررش گواهی نمی دهد. (2)
پی نوشت ها:
1. ثقه الاسلام كليني، الكافي، الناشر: دار الكتب الاسلاميه، طهران، سنه النشر/1365 ه. ش ، ج 4، ص 168.
2. همان، ج 4، ص 164.
