باسلام و تشکر. می خواستم بدانم آیا ازدواج موقت در مورد دختر باکره وجود دارد یا نه؟ کدام یک از مراجع فتوا به این مسئله داده اند و آن را جایز می دانند؟ و اینکه دختری که الان شرایط ازدواج ندارد از نظر اسلام در این مواقع باید چیکار کنه خویشتن داری نمی تونه انجام بده؟ ممنون
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
بله می توان با دختر باکره ازدواج موقت کرد منتها بنا به فتوای اکثر فقها اجازه پدر یا جد پدری در ازدواج دایم و موقت دختر باکره لازم است و بدون اجازه آنان عقد صحیح نیست . بعضی از مراجع نیز به احتیاط واجب آن را لازم می دانند . برخی دیگر رضایت نگرفتن از پدر را کاری حرام می دانند، اما عقد را صحیح می دانند.
عقد ازدواج موقت یا متعه چند شرط دارد:
1- آنکه به احتیاط واجب به عربی صحیح خوانده شود. اگر زن و مرد بخواهند صیغه عقد موقت را بخوانند، بعد از آن که مدت و مهر را معین کردند، چنانچه زن بگوید: «زوجتک نفسی فی المدة المعلومة علی المهر المعلوم» ( خود را به همسری تو در مدت معین با مهر معین درآوردم) بعد بدون فاصله مرد بگوید: «قبلت هکذا» (قبول کردم ) صحیح است.
اگر مرد و زن نتوانند صیغه را به عربی صحیح بخوانند ،به فتوای بیشتر مراجع به هر لفظی صیغه را بخوانند ،صحیح است و لازم نیست وکیل بگیرند، اما باید لفظی بگویند که معنای «زوجت» و «قبلت» را بفهماند. (1)
2 - باید مقدار مهریه مشخص باشد و بستگی به توافق طرفین دارد (مثلاً صد هزار تومان) .
3 - باید مدت نیز مشخص باشد و بستگی به توافق طرفین دارد (مثلاً یک سال).
4- دختری که به حد بلوغ رسیده و رشیده است، یعنی مصلحت خود را تشخیص میدهد، اگر بخواهد شوهر کند ،چنانچه باکره باشد، باید از پدر یا جد پدری خود اجازه بگیرد. (2)
بنا بر نظر آیت الله شبیری اگر پدر و جد پدری به ازدواج دختر اجازه ندهند چنانچه ممانعت ایشان بدون رعایت مصلحت دختر باشد، اجازه آنان لازم نیست و الا دختر نمی تواند بدون اجازه پدر یا جد پدری ازدواج کند. (3)
پینوشتها:
1. آیت الله شبیری زنجانی، توضیح المسائل، مسئله 2379.
2. برای آگاهی بیشتر ر.ک: توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 387، مسأله 2376؛ استفتاءآت جدید، آیت الله تبریزی، ص 33، سؤال 1481؛ استفتائات آیت الله فاضل لنکرانی، ج 1، ص 436، س 1546؛ استفتائات، آیت الله مکارم، ج 2، ص 318، س 913 و آیت الله خامنهای ، مسایل مورد ابتلا، س50.
3. آیت الله شبیری زنجانی، توضیح المسائل، مسئله 2385.






