نماز

پرسشگر گرامی باسلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
خوشا آن دل که دارد قصد کویش خوشا آن دیده دارد عشق رویش
خوشا آن بنده شیرین زبانی که همواره بود در گفت و گویش
======================
پاسخ تان را در قالب چند نکته بیان می کنیم:
1- از نفس خویش بپرس: مگر نماز را برای خوش آمد نماز خوان های دیگر می خواندی که وقتی دیدی آنان دروغ زیاد می گویند، دیگر نخوانده ای ؟ مگر همه نماز خوان ها دروغگو یند ؟ چرا به پاک ترین، عادل ترین ، و مردمی ترین و راستگوترین انسان ها یعنی پیامبران و امامان و اولیای الهی که اهل نماز و عبادت و تهجد بودند نگاه نکنیم ؟ چرا به انسان های الگویی مانند امام خمینی و آیات بزرگواری مانند بهجت و بهاء الدینی، علامه طباطبایی و قاضی و میرزا جواد آقا ملکی تبریزی و به میلیون ها انسان صادق و نیکو گفتار و نیکو کردار نماز خوان نگاه نکنیم؟ بلکه به جای آن ها به چهره های منفی و کاذب بنگریم ؟ آیا با این مبنا و استدلال می توانیم پاسخ خدا را بدهیم ؟ آیا به شما گفته نمی شود چرا خوب ها و راستگو ها را نگاه نکردید ؟ به نظر شما اگر کسی بگوید من دنبال علم و کمال نمی روم چون بسیاری از دانشمندان فاسقند. در پی هنر هم نمی روم چون بسیاری از هنر مندان شهوت رانند. دنبال تجارت نمی روم ، چون بسیاری از تاجران فاسدند و.و.وآیا این حرف ها و استدلال ها را خردمندانه می دانید ؟
2- آگاهی و معرفت درمان هر دردی است.
یکی از علل ترک نماز و روزه یا سستی در انجام آن عدم آشنایى با فلسفه نماز و روزه است. اگر انسان بداند نماز یعنی چه؟ چرا نماز می خواند؟ پایبندی و تقید به نماز اول وقت چه آثاری و برکاتی در زندگی دنیا و آخرت او دارد و سبک شمردن نماز و عدم پایبندی به نماز اول وقت یا ترک آن چه عواقب و نتایجی خواهد داشت، یا از فواید و آثار مادی و معنوی، جسمی و روحی روزه آگاهی لازم داشته باشد، قطعا با میل تمام بلکه عاشقانه به سوی نماز و روزه خواهد رفت. کسی که نسبت به نماز و روزه و به فلسفه و علت اقامه آن معرفت پیدا می کند، از درون وجود خویش معنای با خدا حرف زدن و راز دل با او گفتن را درک می کند. حالش پیش از فرا رسیدن موقع نماز و بلند شدن صدای روح نواز اذان، همانند عاشق شیدایی و فدایی می شود که نه همچون مجنون منتظر لیلی و نه همچون زلیخا اسیر زلف یوسف و یک تبسم او ، بلکه هزاران بار جنونش از مجنون فزون تر و چشم به انتظار نماز ماندنش از زلیخا جانسوز تر می گردد.
از این رو فرا رسیدن هنگام نماز برای او، هنگامه به پایان رسیدن هجران و چشم انتظاری است.هنگام فرا رسیدن لحظات وصال و عشقبازی عاشق و معشوق حقیقی است. قطعا هیچ لذتی برای او لذت بخش تر از نماز خواندن و مناجات و راز و نیاز کردن با معشوق حقیقی اش یعنی خدا نیست. آیة الله بهجت شبی بعد از نماز فرمود: اگر سلاطین عالم می دانستند که انسان در حال عبادت چه لذت هایی می برد، هیچ گاه دنبال مسایل مادی نبودند. (1)
پس عزیز گرامی که از اصحاب فکر و دانشن هستی، چند کتاب در مورد مفهوم نماز و فلسفه آن مطالعه کن تا بدانی که نماز یعنی دشمنی با شیطان و مخالفت با خواسته ها و دستورهای او . نماز یعنی بندگی خدا و هستی بخشیدن به نیستی خود ، یعنی وجود تخیلی و توهمی فنا پذیر خود را به واقعیت در آوردن و لباس حقیقت و ماندگاری به آن پوشیدن.
به راستی وقتی کسی عبد خدا گشت و مشمول خطاب شیرین و لذت بخش « یا عبادی»- ای بندگان من - قرار گرفت، بنده شیطان و تابع انسان یا هوای نفس نمی‌شود. از نماز و روزه فاصله نمی گیرد .پس نماز و روزه جاده عشاق، صراط مستقیم عبودیت و بندگی است. با نماز و روزه باید راه و رسم بندگی آموخت تا عاشق شد.در این جا فقط به دو روایت معروف در مورد عواقب سبک شمردن نماز که جامعیّت دارد، اشاره مى کنیم امید واریم با توجه به نکات ذکر شده و مطالعه کتاب های پیشنهادی باعث ترغیب بیشتری شود .
الف- حضرت رسول (ص) مى فرماید:
«هر کس نماز را سبک بشمارد، دچار پانزده بلا مى شود:
شش بلا در دنیا، سه بلا هنگام مرگ، سه بلا در قبر و سه بلا هنگامى که از قبر بیرون مى آید.
آن چه در دنیا به آن دچار مى شود:
1. خداوند برکت را از عمر او بر مى دارد.
2. خداوند برکت را از روزى اش بر مى دارد.
3. چهره خوبان از او گرفته مى شود.
4. کار نیک وى پاداش نخواهد داشت.
5. دعایش به اجابت نمى رسد.
6. از دعاى خوبان بهره‏اى نخواهد برد.
امّا آن چه هنگام مرگ به آن دچار مى شود:
1. با ذلت و خوارى مى میرد.
2. گرسنه از دنیا مى رود.
3. تشنه مى میرد.
امّا آن چه در قبر گریبانش را مى گیرد:
1. خداوند ملکى را در قبر وى مى گمارد تا او را شکنجه دهد.
2. قبر بر وى تنگ خواهد گرفت.
3. درون قبر وى تاریک خواهد بود.
آن چه در قیامت هنگام برخاستن از قبر به آن دچار مى شود:
1. خداوند فرشته‏اى بر او مى گمارد تا وى را با صورت بر زمین بکشد.
2. با وى محاسبه سختى خواهد داشت.
3. هرگز خداوند به وى نظر رحمت نمى افکند». (2)
ب- در کتاب گرانسنگ إرشادالقلوب آمده که در خبر منقول از معصومین علیهم السلام آمده :
« من أحرق سبعين مصحفا و قتل سبعين ملكا مقربا و زنى بسبعين بكرا كان أقرب إلى النجاة ممن ترك الصلاة متعمدا ؛ (3) عمدا نماز را ترک کردن گناهش آن قدر زیاد است و تارک الصلاه آن قدر از خدا دور می شود که می توان او را با فردی مقایسه کرد که هفتاد کتاب آسمانی - که یکی از آن ها قرآن باشد - آتش زده باشد. هفتاد فرشته مقرب خدا را کشته باشد؛ با هفتاد دختر زنا کرده و بکارت را از بین برده باشد. باز چنین فردی از کسی که نمازش را عمدا ترک می کند، به خدا نزدیک تر است».
کتاب های زیر را جهت مطالعه پیشنهاد می کنیم:
1. نماز زیباترین الگوی پرستش، غلامعلی نعیم‌آبادی.
2. نماز از دیدگاه قرآن و حدیث، موسوی لاهیجی.
3. نماز، حسین انصاریان.
پی نوشت ها :
1. مؤسسه البهجه، بهجه القلوب ( زندگی نامه آیة الله بهجت )، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت بهجت ، ص 16.
2. المحدث النوري، مستدرك الوسائل، مؤسسه آل البيت، قم، 1408 ه.ق . ج 1، ص 172 و 171.
3. الحسن بن ابي الحسن الديلمي، الارشاد القلوب، دار الشريف الرضي للنشر، 1412 ه.ق ، ج1، ص 190.