با سلام می خواستم کمکم کنید من دانش آموز پیش دانشگاهی هستم و سال بعد کنکور دارم و خیلیم درسام خوبه . من اصلا دلم نمیخاد که با کسی دوست صمیمی شم به خاطر درسام . یه روز یه کسی بم زنگ زد دختر بود و گفت میخام باهات دوست شم ولی من اصلا قبول نکردم ولی اون زنگ زد و آخرش من گفتم باشه ولی هفته ای یک بار بش زنگ می زدم و اصلا هم نمیدیدمش چون از یه شهر دیگه بود خلاصه مدتی گذشت و ما که باهم بیشتر آشنا شدیم و من از ذرسام گفتم و ... و گفتم که سال بعد تو کنکور خوب میارم ولی پیش خودم می گفتم که آخر دوستیمون میدونم به جای تمیرسه چون ما خیلیم از هم دور بودیم و اون دختر هم یه سال ازم بزرگتر بود و من شخصیتی دارم که خیلی زود به کسی یا چیزی وابسته میشم واقعا خیلی زوذ عین دخترا !باور نکردنیه وایستگی من...بعد روزی دیدم اون دختر داره بیش از یه بار تو هفته بم زنگ میزنو . ... بعد من خاستم یه کاری کنم که اون بعد کنکور بم زنگ بزنه ولی ته دلم راضی نبودم به خاطر همون وابستگیم . زبونم با دلم یکی نبود . خلاصه دیدم از درسام می افتم پیش خودم فک کردم که یه کاری کنم این دختر بم دیگه زنگ نزنه ولی چیکار کنم نمیدونم .یه روز صبح بش اس ام اس دادم از گوشیه خودم و گفتم که من تصادف کردم و تو کما هستم این اس ام اس از گوشی خودم بود ولی طوری نوشتم که انگاری این اس ام اس را خواهرم به اون دختر ارسال کرده خلاصه چند روزی گذشتو اون هر ساعت از حال من جویا میشد و ... ولی بعد یه هفته به دروغ بهش گفتم که من تو بیمارستان فوت شدم یعنی مثلا خواهرم این اس ام اس رو فرستاده . و دیگه اون دختر زنگ نزد ولی استاد بعد این که این اس ام اس رو فرستادم باور بفرمایید یه ساعت گریه کردم و پشیمون شدم چون می دونم حال اون دختر چطوری شده بود و میدونم اون شب و روز دعام میکرد که خوب شم ولی من همه چیو دروغ بش گفته بودم بخدا من دروغگو نیستم ولی مجبور بودم ولی.... الانم حالم اصلا خوب نیست و نمیتونم به درسام نگاه کنم تو رو خدا بم کمک کنید و بگید چیکار کنم میدونم گناه کردم و پیش خدا شرمندم ولی چیکار کنم بخدا همه ی اینها به خاطر درسام بود ولی راهشو اشتباهی رفتم میدونم اشتباه کردم . کمکم کنید دارم میمیرم تو رو خدا چیکار کنم ؟التماستون میکنم آرومم کنید راهشو بم بگید
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
مرتكب گناه بزرگي شده ايد هم ارتباط با نامحرم و بدتر از آن دروغي كه گفته ايد.
راه خوبی برای رهایی خود انتخاب نکرده اید می توانستید روش دیگری برای دست به سر کردنش بکار ببرید، اما به هرحال چاره اي جزء توبه نداريد. اگر توبه واقعي نماييد اميدوار باشيد كه توبه تان مورد قبول درگاه الهي واقع شود.
خداوند در قرآن کریم به پیامبرش می فرماید به بندگان گنهکار نوید بده که: « قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيم؛ (1) بگو:اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مىآمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».
شرط آمرزش گناه را در آیه ای می فرماید: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهار؛ (2) اى كسانى كه ايمان آوردهايد بسوى خدا توبه كنيد، توبهاى خالص اميد است با اين كار پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهايى از بهشت كه نهرها از زير درختانش جارى است وارد كند».
توبۀ نصوح و واقعی را امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید چهار شرط دارد: «التّوبة ندم بالقلب، و استغفار باللّسان، و ترك بالجوارح، و إضمار أن لا يعود؛ (3) توبه پشيمانى دل است، طلب آمرزش به زبان، ترك كردن گناه، و تصميم به عدم بازگشت به گناه».
پس توبه کننده اگر قلباً پشیمان شود و تصمیم بگیرد که دیگر گناه را مرتکب نشود،چنین توبه ای پذیرفته شده است چرا که:«وَ هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئات؛ (4)او كسى است كه توبه را از بندگانش مىپذيرد و بديها را مىبخشد».
حال که توبه نمود پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند: «التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ (5) کسي که از گناه توبه کند، مثل کسي است که گناهي نکرده است».
بعد از توبه و بخشش الهی ، باید خود را ملتزم به انجام اعمال صالح و خیر نمود تا آثار و گرد و غباری که بر اثر گناه بر دل و جان انسان نشسته از بین رفته و سیئات به حسنات تبدیل شود،«إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات؛حسنات، سيئات و آثار آنها را از بين مىبرند». (6)
توصیه می کنیم بعد از توبه دیگر به این قضیه فکر نکنید و به درس خود بپردازید. نیازی هم به حلالیت طلبی نیست. فقط در حق آن خانم استغفار و دعا نمایید، بالاخره خود او هم در این قضیه بی تقصیر نبوده.
توجه نمایید که:
تماس آن خانم با شما و ادامه ارتباط شما با ایشان از اول اشتباه بوده!! و این تماس و ارتباط غیر منطقی به هر دلیلی که بوده باعث وابستگی شما به همدیگر شده و این وابستگی غیر منطقی نوعی بیماری به حساب می آید که باید مورد درمان معنوی قرار گیرد.
این ناراحتی شما ( از قطع ارتباط به این صورت و نیز قطع ارتباط عاطفی) از همین بیماری ناشی گردیده است.
هر مکتبی برای درمان این قضیه نسخه ایی ممکن است داشته باشد؛ ولی نسخه‌ی مکتب کامل اسلام از هر لحاظی نافع دنیا و آخرت شما خواهد بود. دین را بشناسید! عقل و دین می گویند که: دلبستگی و وابستگی به چیزی که زودگذر و لحظه ایی و فانی است، شایسته‌ی انسان نیست!! این خداست که شایسته‌ی عبادت و پرستش و دلبستگی است؛ چون همیشگی و دائمی است. چون زیبا و زیبا آفرین است. چون کامل و بی عیب و نقص است و انسان دوستدار زیبایی و کمال مطلق است.
پس درمان درد تنهایی ها و عشق ها و دلبستگی ها همین است!!
مطالعات خود را در زمینه‌ی معرفت خدا و اولیای او و عبادت و پرستش و بندگی الهی افزایش دهید و در اسرع وقت مقدمات یک ازدواج سالم را فراهم نمایید.
می توانید کتاب های:
1. "عبادت عاشقانه" از استاد کریم محمود حقیقی و "پسران دوستی ها و عبرت ها" نوشتۀ محمد علی کریمی نیا را هم مطالعه نمایید.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. زمر(39) آیه 53.
2. تحریم (66) آیه 8.
3. عبدالواحدبن محمد تميمي آمدي،تصنيف غرر الحکم، ص 194، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1366 ش.
4. شوری(42) آیه 24.
5. علامه مجلسی، بحارالانوار، اسلاميه، تهران، ج 16، ص 75.
6. هود(11) آیه 114.
