من بسیار پشت سر مردم غیبت و بدگویی و فحش وتهمت میزده ام و الان پشیمانم اما به همه برای حلالیت دسترسی ندارم حالا که این گناهها حق الناس هستن برای جبرا ان چکار باید بکنم؟
پرسشگر گرامی، با سلام و سپاس از ارتباط شما با این مرکز.
در مورد گناه غیبت و تهمت و ناسزا گفتن به دیگران ، به نظر آیت الله بهجت، در صورتی که اعاده عزّت و حيثيّت آن ها را نزد كسانى كه پيش آنها غيبت كرده اید بنمايید،حلالیت طلب کردن لازم نیست، مثلا نزد کسانی که تهمت زده اید ،به آن ها بگوئید: آنچه گفتم، تهمت بوده است و واقعیت ندارد یا به آن ها بگوئید آنچه غیبت را کرده ام، واقعیت ندارد.
اما اگر نتوانید اعاده حیثیت کنید ، طلب کردن حلالیت از آن ها واجب است. (1)
اگر دسترسی به آن ها داشته باشید، به طور کلی از آن ها حلالیت بگیرید، کفایت می کند، یعنی به کسی که تهمت زده یا غیبت او را کرده اید یا ناسزا گفته اید، بگوئید: گاهی از روی نادانی غیبت شما را کردم یا حرفی که تهمت بوده ،نسبت به شما گفته ام، حلالم کنید . اگر حلال کند ،کفایت می کند.(1)
اما نسبت به کسانی که به آن ها دسترسی ندارید، در برابر خداوند توبه کنید. در حق آن ها نیز استغفار و دعا کنید و برای آن ها صدقه بدهید و ثواب صدقه را برای آن ها هدیه کنید،
پی نوشت:
1. آیت الله بهجت، استفتاءات ، ج، 4، سؤال 6475 ؛
سؤال تلفنی به شماره (7743271-0251از دفتر آیت الله بهجت.






