برای ما شیعیان اجحاف و خیانتی که از سوی خلفای سه گانه به اسلام و اهل بیت شد امری واضح و مبرهن است برای همین هم هیچ شیعه ای اسم آنها را بر روی بچه هایش نمیگذارد.به نظر شما دلیل اینکه امام علی(ع) نام آنها را برروی فرزندان خود گذاشت چه بوده است؟
پرسشگر گرامی با سلام وسپاس از ارتباطتان با این مرکز
اینکه خلفا غاصب حق اهل بيت بوده اند ، جای بحث بحث وترديدندارد، اما وجود نام ها ی خلفا در میان فرزندان یا شیعیان علی و فرزندان شان (ع) به تنهایی نمی تواند دلیل منطقی و عقلانی بر تأیید باشد ، در حالی که دلایل متعدد عقلی و نقلی نیز بر عدم تأییدآنها وجود دارد. ممکن است این نام گذاری در راستای همان هدف سکوت امام (ع) برای حفظ وحدت اسلامی باشد ، یا موارد دیگری که در ذیل می آید ، اما هر چه باشد ، صرف نام گذاری دلیل بر تأیید ان هم از هر جهت منطقاً نا پذیرفتنی است.
ضمن آن که ما نام معاویه و یزید را نیز در میان شیعیان و برخی از منتسبین به ائمه بسیار داریم.
به نمونه های زیر توجه فرمایید
تسمیه به نام معاویه:
ـ معاویة بن عبدالله بن جعفربن ابیطالب از بنی هاشم؛
ـ معاویة بن حارث و معاویة بن صعصعه از شیعیان و اصحاب حضرت علی(ع)؛
ـ معاویة بن عمار و معاویة بن وهب از شیعیان و اصحاب امام باقر(ع)؛
ـ معاویة بن سعید، معاویة بن سلمه، معاویة بن سواده، معاویة بن صالح، معاویة بن طریف، معاویة بن عبدالله، معاویة بن العلاء، معاویة بن کلیب و معاویة بن میسره، همگی از شیعیان و اصحاب امام صادق(ع)؛
ـ معاویة الجعفری از شیعیان و اصحاب امام موسی کاظم(ع)؛
ـ معاویة بن حکیم و معاویة بن یحیی از اصحاب امام رضا(ع)و ....
نام گذاری به یزید:
ـ یزید بن معاویة بن عبدالله بن جعفر (مادرش فاطمه بنت حسین بن حسن بن علی(ع))؛
ـ یزید بن احنف، یزیدبن جبله، یزید بن طعمه، یزید بن قیس، یزید بن نویره، یزید بن هانی از شیعیان و اصحاب حضرت علی(ع)؛
ـ یزید بن لهیط، یزید بن حصین، یزید بن زیاد از شیعیان و اصحاب امام حسین(ع) و هر سه از شهدای کربلا؛
ـ یزیدبن حاتم از شیعیان و اصحاب امام زین العابدین(ع)؛(1)
ملاحظه می کنید که این اسامی حتی در میان شیعیان همچون بسیاری اسامی دیگر رایج و متداول بوده است. آیا به استناد این نامگذاری ها می توان نتیجه گرفت روابط «معاویة بن ابی سفیان» با «امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع)» و بنی هاشم و شیعیان آنها بسیار حسنه بوده است و آن گاه کدام انسان می تواند از این نام ها مثلاً نتیجه بگیرد «یزیدبن معاویه» هیچ ظلم و جنایتی در حق خاندان پیامبر(ص)مرتکب نشده و در قتل سیدالشهدا حضرت امام حسین(ع) نقشی نداشته است؟!
اما اگر به معنای تأیید نیست ، پس دلیل آن چیست ، به خصوص نام های عمر و ابوبکر و عثمان در میان فرزندان امام علی (ع) ؟
در پاسخ می توان گفت :نام های مذکور از نام های معروف و شناخته شده عربی است . این نام ها به نام افراد خاصی علم و مشخص نشده بود تا اگر کسی در آن دوره نام فرزندش را به یکی از آنها انتخاب کند ،حتماً نشانه تعلق و علاقه ای به آن شخص باشد.
نامگذاری در هر اجتماعی، به فرهنگ و سنت آن اجتماع وابسته است. عربها برای خود یک سری نامهای متداول داشتهاند که مربوط به فرهنگ آن جامعه است، که از جمله آن: ابوبکر، عثمان، عمر، معاویه، عمر، یزید و... میباشد .
این اسامی در فرهنگ زمان امامان پیشین مطلوب و مرسوم بود و امروز هم در بسیاری از کشورها و مناطق عرب نشین، این اسمها مورد پسند مردم است و مردم فرزندانشان را بدین نامها نامگذاری میکنند. امامان(ع) نیز طبق فرهنگ و سنت متداول زمان خویش برای فرزندانشان اسامی مینامیدند.
نه نامگذاری اسامی ابوبکر، عمر، عثمان و معاویه دلیل بر خوبی و تأیید خلیفه اول ، دوم و سوم و معاویة بن ابی سفیان است. و نه این اسمها را بر فرزندان خود نگذاشتن دلیل بر بدی و نشانه عدم تأیید، چرا که نامگذاری در هر اجتماعی، به فرهنگ و سنت آن اجتماع بستگی دارد.
بدیهی و مسلم است در عرف اجتماعی آن زمان این نامگذاری ها به هیچ وجه بیانگر کیفیت روابط صاحبان این اسامی با یکدیگر نبوده است.
البته به مرور زمان برخی از مسایل پش آمد که برخی از شخصیت‌ها مانند عمر و ابو بکر زیر سوال رفتند. حوادثی: مانند غصب خلافت و اهانت به فاطمه زهرا و حادثه عاشورا که فضای بد بینی نسبت به خلفا و بنی امیه در میان شیعیان به وجود آمد.
بعد از حادثه کربلا و ستمهای خلفا و بنی امیه، فاصله فرهنگی بین شیعه و سنی بسیار بیشتر گردید و رفته رفته در فرهنگ شیعه یک سری اسمها رواج یافت و یک سری اسمها از رونق افتاد. شیعیان از قرن دوم به بعد کوشیدند با نامگذاری فرزندان خویش به نامهای پیامبر و اهل بیت و صحابه باوفایشان، به نوعی در پی زنده کردن ارزشها برآیند. این فرهنگ برگرفته از رهنمودهای امامان(ع) میباشد. برعکس آنانی که چهرههای بارز دشمنی با پیامبر و اهل بیت بودند، همانند ابوسفیان، معاویه، یزید نامهایشان در اسم گذاریهای شیعیان از رونق افتاد و کم کم متروک شدند. این سخن مربوط به قرنهای بعدی است.
اگر در بین اسامی فرزندان امامان(ع) دقت شود، همین فرهنگ در بین امامان متأخر به چشم میخورد؛ یعنی اگر چند امام پیشین اسمهایی که بعداً در فرهنگ متروک شد، برای فرزندان خویش گذاشتند، چنین نامگذاری در فرزندان امامان متأخر کمتر وجود ندارد.
پی نوشت:
1 . برای کسب اطلاع بیش تر به کتب رجال شیعی نظیر: رجال طوسی، رجال برقی، رجال کشی، معجم رجال الحدیث خویی و ... مراجعه کنید.
