ببینید لطفا بی غرض جواب بدهید.
من شب 13 رمضان ماه کامل دیدم که تو فرهنگ لغت من یعنی شب 14
وقتی دیدم که نمی تونم بگم نه حرف شما درست است .
اینالان هویت شب های قدر و باالخص روز عید رو زیر سوال برده .
تا اینجا تصمیم دارم که روز عید سفر کنم و بخورم .
ولی باید اطمینان کنم .
از این جهت به حرف شما اطمینان ندارم که چندی پیش هم جمعی از آیات
یک روز زودتر نماز عید را خواندند.
حالا فقطمی خواهم جواب شما را در باب این موضوع بدانم و از آینده کار خودم با خبر بشوم .
منظورم از شما هم روند جاری است نه شخص.
لطفا اسلامی پاسخ دهید و نه مصلحتی .
من مقلد مرحوم آیت الله بهجت هستم.
ولی امروز نمی دانم چه کاری عین حقیقت و چه کاری عین مصلحت است.

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛
1- مسأله اول ماه و آخر ماه مبارک رمضان جزو مسائل سیاسی نیست تا در آن مصلحت سنجی های سیاسی هم لحاظ شود، مسأله کاملا دینی می باشد. مراجع عظام تقلید و همین طور دفتر آیت الله خامنه ای به منظور کشف حقیقت تمام تلاش شان را می نمایند. با بهره گیری از محاسبات نجوم و با به کار گیری فناوری روز همانند هواپیما و تلسکوپ سعی می کنند ماه را بیابند. اگر ماه را نمی یابند ،معنایش این است که ماه جدید هنوز آغاز نشده است، از این رو اطمینان داشته باشید که هیچ چیزی جز کشف حقیقت در رویت هلال دخالت ندارد.
2- این که می فرمایید شب سیزده وقتی ماه را کامل دیدم، تو فرهنگ من یعنی شب چهارده، از شما متعجبم با این که ادعای فرهنگ و فضل می نمایید، اما سخن شما مبتنی بر هیچ پایه علمی و دینی نیست، تا نه نجوم دانی گفته هر گاه ماه کامل بود، ضرورتا شب چهارده است و نه در روایات دینی آمده که هر گاه ماه کامل مشاهده شد، شب چهارده است، خوب است فرهنگ انسان مبتنی بر پایه دینی و یا علمی باشد، و گرنه چنین فرهنگی عین بی فرهنگی است. بهتر است فرهنگ تان را تصحیح بفرمایید. پایه های دینی و علمی آن را تقویت بفرمایید.
3- در رابطه با روز عید می توانید اقدام به استهلال ماه شوال نمایید. چنانچه قبل از زمان معین هلال را رویت نمودید، رویت شما برای جنابعالی حجت است . فردای آن برای شما عید می باشد . مجاز نیستید به خاطر دیگران اگر روزه داشتند ،روزه بگیرید، اما ضرورتا از دیگران انتظار نداشته باشید که سخن شما را قبول نمایند، زیرا برای دیگران باید با بینه شرعی ثابت شود که آن روز معین روز عید است. با هر سخنی مجاز نیستند روزه شان را افطار نمایند.(1)

پی نوشت:
1. آیت الله بهجت، توضیح المسائل، ص268.