با سلام و عرض خسته نباشید
من در سال سوم راهنمایی دوستی داشتم که مشکلات خانوادگی بسیاری داشت و
پدر و مادرش در شرف جدایی بودند و بدلیل مشکلات روحی شراب می خورد و من هم که فکر می کردم میتوانم عقیده ی او را در رابطه ی با خدا تغییر دهم سعی در اصلاح افکارش داشتم غافل از اینکه او داشت افکار من را تغییر میداد او علاقه ی زیادی داشت که ای کاش پسر بود و مدام به من می گفت من
عمل می کنم و پسر میشوم و بعد از ان با تو ازدواج میکنم من هم در شور و حال نوجوانی و با توجه به اینکه از محبت برادرانم و پدرم بویی نبرده بودم
با حرفهایش دچار احساسات شدیدی میشدم اما اطلاع نداشتم که کار شهوت آلود انجانم میدهم و من فقط یادم هست که او با حرفهایشش احساساتم را تحریک میکرد و نه چیز دیگری
می خواستم بدانم آیا غسل جنب بر من واجب است؟ وآیا دست زدن به او که خدا را کفر میگفت من را نجس کرده آیا باید قضای نماز ها و روزه هایم را بگیرم یا خیر؟ با توجه به اینکه من سخت از کرده ام پشیمانم
با تشکر
با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛
1- با شنیدن حرف های احساساتی و تحریک کننده بر شما غسل واجب نشده است،
هر مایعی که از زن خارج شود، منی نیست، بلکه خانم ها( در غیر از نزدیکی با شوهر)، فقط در صورتی که به حدی تحریک شوند که به حالت رعشه جنسی و یا ارگاسم برسند (یعنی در اوج شهوت) و در این حالت مایعی از آن ها خارج شود که با سایر ترشحات فرق دارد، جنب می شوند و باید غسل کنند.
در غیر این حالت آنچه خارج می شود ، پاک است و نیازی به غسل ندارد. یعنی اگر در اوج شهوت نباشد و مایع خارج شود، پاک است و یا به اوج شهوت برسد و مایع خارج نشود ،باز جنب نمی‌شود . اگر شک کند که به اوج شهوت رسیده یا نه و مایع خارج شود، با فرض شک باز حکم جنابت را ندارد و غسل لازم نیست.(1)
بنابراین اگر یقین ندارید که با حرف های تحریک کنید به حالت ارگاسم رسیده اید و در آن حالت مایعی خارج شده است، تکلیفی ندارید و غسل لازم نیست.
2- اگر زبانا و قلبا منکر خدا نشده و یا سخنان کفر آمیز را از روی قصد و انکارنگفته ، بدن او نجس نبوده و پاک است (2) . اگر کافر هم شده باشد، اگر با دست تر به بدن او نزنید ،دست شما نجس نمی شود . چون یقین به کفر او ندارید . به علاوه یقین به اینکه دست شما با تری به بدن او خورده باشید هم ندارید. دست و بدن شما پاک حساب می شود . نماز و روزه شما صحیح است و قضا ندارد.(3)
پی نوشت ها:
1. آیت الله زنجانی، توضیح المسائل، مسأله 352.
2. همان، مسأله 107.
3. همان، مسأله122.
