با سلام
من دختری هستم 25 ساله که از کودکی تا یه سال پیش به خاطر اینکه سایه پدرومادر رو سرم نبود اونا تو ولایت زندگی میکردن ما بخاطر مدرسه تو شهر بودیم با خواهر و برادرام زندگی می کردم به دلیل مشکلات مالی پول دستخرجی برا مدرسه هیچکی به من نمیداد همه دوستام تغزیه میخریدن بجز من همون موقع بود که تحریک شدم دست بکنم تو جیب دیگران البته فقط خانواده خودم
این کارم ادامه داشت تا یه سال پیش هیچ کسی هم نفهمید هر وقت میخواستم ترک کنم یه چیزی مانع از این کار میشد حتی از داداشام که زن داشتن هم پول میدزدیدم برام یه عادت شده بود تا اینکه پارسال رفتم اعتکاف کلی با خودم کلنجار رفتم تا اینکه یه ساله توبه کردمو به سراغ این کار نمیرم اما هیچی ندارم که بخوام پولایی که دزدیدمو پس بدم روم نمیشه بهشون بگم که چیکار کردم فقط بهشون گفتم منو ببخشین شاید بمیرم اونا همه گفتن میبخشیم اما هیچی بهشون نگفتم که پولاشونو بردم حالا به نظر شما چیکار کنم دیشب هم رفتم مسجد تا اذان صبح درخواست عفو کردم از خدا ازتون خواهش میکنم کمکم کنین من نمیتونم بهشون بگم حالا باید چیکار کنم
با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛
کار شما اشتباه و گناه بوده است . توبه به تنهایی کافی نیست، بلکه باید دین و بدهی خود را به آن ها ادا کنید و یا این که رضایت بطلبید.
بنابراین حلالیت طلبیدن شما به شیوه مذکور به تنهایی کافی نیست، بلکه باید مقدار بدهی را هم به آن ها بگویید.
اگر بخواهید بدهی خود را ادا کنید، لازم نیست که مستقیم به آن ها بگویید ، بلکه می توانید به صورت غیر مستقیم و مخفیانه پول ها را به صاحبان شان بدهید.
این تکلیف به سبب نداشتن پول از شما ساقط نمی شود، بلکه باید به نحوی بدهی خود را بدهید. اگر الان ندارید، هر وقت که تمکن مالی پیدا کردید، باید بدهید یا حلالیت بطلبید . اگر پرداخت نکردید، باید وصیت کنید تا بدهی شما پرداخت شود.(1)
پی نوشت :
1.آیه الله مکارم ، استفتائات، ج3 ، س1571 ،1572.
