اخه من به رحم خدایی خیلی اعتقاد دارم.خدایی مهربونه تا الان که چندین قرن از کاره ناشایستشون میگذره و عذابشو چشیدن دیگه می بخششون.نمی بخشه؟ اخه امامامونم دوس ندارن کسی اینقدر بخاطرشون عذاب ببینه. راستش وقتی زیارت عاشورا میخونم ناراحت میشم.(قسمت لعنت فرستادنش). اخه همه لعنتشون میکنن. من واسشون از خدایی طلب بخشش کردم.خدایی که بخاطره این کار واسم گناه نمی نویسه؟ مینویسه؟نمیدونم. خواهش میکنم بگید چی درسته.ممنون... .
با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛
خداوند همان طور که ارحم الراحمین است، اشدالمعاقبین نیز می باشد. همو دستور داده که دوستانش را دوست بداریم و دشمنانش را دشمن. معنای تولی و تبری که جزو فروع دین اسلام است ،به همین معنا است و از نشانه های ایمان می باشد، همچنان که در متون دینی ما آمده است:
«هل الدين الاّ الحبّ؟ و هل الايمان الاّ الحبّ و البغض؟؛
آيا دين و ايمان چيزى غير از حبّ و بغض است؟»(1).
در حديث قدسى آمده است: «خداوند به موسى(ع) فرمود: آيا هرگز كارى براى من انجام دادهاى؟ موسى عرض كرد: برايت نماز گزاردم، روزه گرفتم، صدقه دادم و تو را ياد كردم؛ خداوند فرمود: نماز برهان و حجّت براى توست . روزه سپر تو در برابر آتش جهنم است. صدقه، سايه سرت و ياد من، نورى است براى تو .چه كارى براى من كردهاى؟ موسى(ع) عرض كرد: مرا به كارى كه براى توست راهنمايى فرما. خداوند فرمود: اى موسى! آيا هرگز براى من با كسى دوستى كرده و براى من با كسى دشمنى كردهاى؟ پس، موسى دانست كه برترين اعمال، حبّ و دوستى به خاطر خدا و بغض و دشمنى به خاطر خداست»(2)
در زمينه حب و بغض به خاطر خدا، نقل متواتر از شيعه و سنى رسيده است که نبى اكرم(ص) مىفرمايد: «حبّ و بغض به خاطر خداوند، واجب است». (3)
خداوند بزرگ نیز در قرآن کریم بیش از 40 بار واژه لعن را برای گروه های مختلف گناهکار، ستمکاران غیر قابل بازگشت، کافران، بنی اسراییل مسخ شده، کسانی که عادت بر آزار پیامبر داشتند، یهودیان کتمان کننده حق و کسانی که به زنان پاک نسبت ناروا می زنند، به کار برده است.
در آیه 159سوره بقره خداوند بزرگ، تمامی مؤمنان را به لعنت کردن این گروه امر می نماید :
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَ الْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّهُ لِلنَّاسِ فىِ الْكِتَابِ أُوْلَئكَ يَلْعَنهُُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنهُُمُ اللَّعِنُون؛
كسانى كه آنچه را از بينات و هدايت كه ما نازل كرديم،كتمان مىكنند بعد از آن كه آن را براى مردم در كتاب روشن ساختيم، اين گونه اشخاص را خدا لعنت مي كند و همه لعنت کنندگان نيز لعنت مي كنند. (4)
ان الذين يؤذون الله و رسوله لعنهم الله في الدنيا و الاخره؛
کساني که خداوند و پيامبرش را آزار مي دهند ،خداوند آنان را در دنيا و آخرت مورد لعن قرار مي دهد.(5)
خداوند دستور به لعن آن ها می دهد، چرا که در مقابل خدا و فرستادگان او ایستاده و از هیچ آزاری در برابر مومنان فرو گذار نکردند.
اما در مورد لعن قاتلان اهل بیت علیهم السلام و به خصوص حضرت امام حسین(ع)؛ لعن براى معاندان و محاربان با امام حسين(ع) و ظالمان به اسوهها و الگوهاى هدايت مردم، ابدى است. زيرا ملاك لعن، ابدى است. آنچه كه موجب لعن و نفرين نسبت به ظالمان به حق محمد و آل محمد(ص) شده و ملاك لعن است، چون باقى است، لعن هم باقى است. تا قیام قیامت هم ادامه دارد.
گناه آنان جزو گناهانی است نابخشودنی که خود به خبث طینت و با اختیار خودشان آن را انتخاب کرده اند . نمی توان برای آن ها طلب بخشش کرد، زیرا که با این عمل، دیگر جای بخششی باقی نمی ماند.
خواهر گرامي،
به نظر می رسد که از احساسات سرشاری برخوردار هستید. منبع عظیم احساسات در درون شما موهبتی الهی است . سعی نمایید آن را در راه خدا و برای انجام هر چه بهتر دستورات الهی که یکی از آن ها تبری از دشمنان خداست، به کار گیرید. تقاضای عفو برای چنین انسان هایی اگر چه که از احساسات پاک شما ناشی می شود اما با آموزه های دینی ما در تناقض است . سعی نمایید از تکرار آن دوری کنید.
پی نوشت ها:
1. محمدي ري شهري، میزان الحکمه، دارالحديث، قم،1377ه.ش، ج 2، ص 944.
2. همان، ص 966.
3. متقي هندي، علي، کنز العمال، الرساله، لبنان، 1409ق، ح 24688.
4. بقره(2) آیه159.
5. احزاب(33) آیه57.
