مدتی طول می کشد تا قرائت صحیح نماز فرا گرفته شود. آیا نماز هایی که در این مدت با قرائت صحیح خوانده نمی شوند صحیح هستند؟
آیا برای قرائت صحیح نماز، علاوه بر ادای صحیح حرکات، حروف نیز باید از مخرج صحیح خود ادا شوند؟ اگر جواب مثبت یاشد، این سوال پیش می آید که تکلیف غیر عرب زبان ها چه می شود؟ چون افراد غیر عرب، هر قدر هم که سعی کنند، نمی توانند مانند یک عرب زبان حروف را تلفظ کنند و چون ملاک صحت تلفظ حروف، شیوه ی تلفظ اهل آن لسان است، پس تلفظشان اشتباه است و نمازشان باطل. مثلا چطور می شود از یک غیر عرب انتظار داشت که حرف ضاد را درست تلفظ کند در حالیکه بسیاری از خود عرب ها نمی توانند آن را درست ادا کنند و به دلیل سختی ادای صحیح ضاد، آن را دال تلفظ می کنند.
خداوند در قرآن می فرماید که ما دین را آسان قرار دادیم. این همه دشواری در اقامه ی مهم ترین فریضه ی این دین که همان نماز است، چگونه با این گفته ی خداوند جمع می شود. پس از اطلاع از حکم ضرورت قرائت صحیح نماز، دیگر نمی توانم از صحت نمازم مطمئن باشم و نماز خواندن با وجود این عدم اطمینان را مانند روزه ای شک دار، کاری بیهوده می دانم.
با اطمینان می گویم که اغلب مسلمانان نماز را به طور صحیح قرائت نمی کنند. آیا نماز همه ی آنها اشکال دارد؟
1- واجب است انسان قرائت نماز را به صورت صحیح یاد بگیرد و برای یاد گرفتن آن باید تلاش کند و تا زمانی که قرائت را درست یاد نگرفته است، هر جوری که بتواند بخواند نماز صحیح است و اگر بتواند با جماعت بخواند باید با جماعت بخواند. (1)
2- در قرائت نماز رعایت کامل قواعد تجوید لازم نیست تا بگوئیم غیر عرب ها نمی توانند، هر چند رعایت قواعد تجوید برای غیر عرب هم ممکن است، اما در نماز لازم نیست، یعنی شناخت مخارج حروف بر اساس نظرات علماى تجويد، واجب نيست، بلكه بايد تلفظ هر حرفى به صورتى باشد كه نزد عُرف عرب صدق كند كه آن حرف را ادا كرده است،نماز صحیح است. (2) و این مقدار که کلمات و حروف درست ادا شوند و فرق بین حروف کلمات حاصل شود، برای تمام افراد نوعا ممکن است.
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، مسأله 997 و 998.
2. ایت الله خامنه ای، اجوبة الإستفتائات، سؤال 465.






