«ابو حمید ساعدی صحابی بزرگ برای گروهی از صحابه که در میان آنان ابو هریره دوسی، سهل ساعدی ابو السید ساعدی، ابو قتاده، حارث بن ربعی و محمد بن مسلمه نیز حضور داشتند، کیفیت انجام نماز را از رسول خدا حکایت کرد. نیز از مستحبات ریز و درشت آن نام برد، ولی از چنین عملی دست روی دست نهادن در نماز سخن به میان نیاورد». (1)
اگر شیوه پیامبر چنین بود، یادآور می شد یا حاضران تذکر میدادند. مشابه حدیث ابوحمید ساعدی از زبان امام صادق (ع) به وسیله حماد بن عیسی نیز در کتاب های شیعه نقل شده است. (2)
بیهقی از محدثان برجسته اهل سنت در سنن خود می گوید: از حدیث سهل بن سعد استفاده می شود که دست بسته نماز خواندن بعد از پیامبر به وجود آمده است، چون حدیث میگوید: کان الناس یؤمرون؛ یعنی به مردم دستور می دادند. در حالی که اگر این کار از پیامبر بود، آن را به پیامبر نسبت میداد. (3)
در فقه امامیه (مذهب جعفری ) نمازگزاردن به صورت دست بسته بدعت و حرام است. امیرمؤمنان
می فرماید:
«لایجمع المسلم یدیه فی الصلاة و هو قائم بین یدی الله یشبه باهل الکفر من المجوس ؛
نمازگزار دست های خود را در حالی که در برابر خدا ایستاده است، روی هم قرار ندهد که با این عمل شیوه مجوسیان کافر را تقلید می کند». (4)
ظاهرا دست بسته نماز خواندن از زمان خلیفه دوم عمر بن خطاب به دستور ایشان بدعت شده است.
. مجوسى ها هنگام رو به رو شدن با رؤسا و پادشاهان خود, دست هایشان را به عنوان احترام بر سینه مى گذاشتند. هنگامى که اسیران جنگى ایرانى بر عمر وارد شدند, همین کار را کردند. عمر از این کار خوشش آمد و گفت : خوب است در نماز در برابر پروردگار همین کار را بکنیم (5)
همه فرقه های اهل سنت دست بسته نماز نمی خوانند؛ همانند مالکی ها. آن هایی هم که دست بسته نماز می خوانند، آن را واجب نمی دانند. (6)
پینوشتها:
1. سنن بیهقی، ج 2؛ سنن ابوداود، ج 1، باب افتتاح الصلاه، ح 70 و 736 ؛ سنن ترمذی، ج 2، ص 98، باب صفت الصلاة.
2. وسائل الشیعه، ج 5، ابواب افعال الصلاة، باب 1، ح 1 و 2، چاپ آل البیت.
3. سنن بیهقی، ج 2، ص 28.
4. وسائل الشیعه، ج 4، باب 15 از ابواب قواطع نماز، حدیث 7 ؛ منشور عقاید امامیه، جعفر سبحانی، انتشارات مؤسسه تعلیماتی و تحقیقاتی امام صادق، ص 279 و 280.
5..الهادی، جعفر، فقه مقارن، 1379 ه. قم، ج1، ص19.
6. الفقه علی المذاهب الاربعة ، ج 1 ، ص 251 ،کتاب الصلاة باب وضع الید الیمنی علی الیسری فی الصلاة ، و ص 285 ، دار احیاء التراث العربی ،1406 .
۱۳۹۰/۰۵/۲۴ ۱۹:۳۸
شناسه مطلب: 44156






