احکام مسافر

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛
در صورتی که انسان به مسافرت برود یعنی به جایی برود که با وطن خود حداقل بیست و دو نیم کیلو متر فاصله داشته باشد در این صورت مسافر است و باید نماز خود را شکسته بخواند و نمی تواند روزه بگیرد.(1)
اما اگر قصد داشته باشد ده روز در آن شهر بماند نماز و روزه او صحیح و تمام است.(2)
در صورتی انسان می تواند قصد اقامه کند که از اول نیت نداشته باشد در خلال آن ده روز به جایی برود که بیشتر از حد ترخص (حدود دو الی سه کیلو متری شهر ) و کمتر از مسافت شرعی (بیست و دو نیم کیلو متر ) است.
رفتن به کمتر از حد ترخص یعنی جایی که دیوار شهر دیده می شود و اذان شهر به گوش می رسد اشکالی به قصد اقامه وارد نمی کند و همچنین رفتن به مسافت بیشتر از بیست و دو نیم کیلو متری قصد اقامه را ازبین می برد.
البته توجه داشته باشید که اگر انسان از اول قصد داشته باشد که در طول ده روز مجموعا به مقدار دو ساعت به اطراف برود اشکالی به قصد او وارد نمی کند.(3)
و همچنین اگر انسان از اول قصد رفتن به اطراف را نداشته باشد بعد از اینکه قصد اقامه کند و یک نماز چهار رکعتی خواند به دلایلی تصمیم گرفت که به بیشتر از حد ترخص و کمتر از مسافت شرعی برود در این صورت رفتن او اشکال ندارد هر چند ساعت که می خواهد باشد.(4)
بنابراین شما باید ببینید که می توانید قصد اقامه کنید یا نه اگر قصد ده روز شما محقق شد نماز و روزه شما صحیح است اگر قصد اقامه شما محقق نشد نماز شما شکسته و روزه شما صحیح نیست.
اگر از ابتدا می دانید که در خلال ده روز بیشتر از دو ساعت به اطراف می روید نمی توانید قصد اقامه کنید و اگر معلوم نباشد که بیشتر از دو ساعت می روید یا نه می توانید قصد اقامه کنید.
اگر کسی بیش از ده روز ، جایی بماند بعد از ده روز لازم نیست که دوباره قصد اقامه بکند بلکه تا زمانی که آنجا هست نماز و روزه اش صحیح و تمام است.
پی نوشت ها :
1. امام خمینی ، توضیح المسائل ، م1273.
2. همان ، م1335.
3. همان ،م1338.
4. همان ، م1349.