منی

با سلام و تشکر از ارتباط با این مرکز
مایعی که از انسان خارج می شود و شک دارد که نجس است یا پاک، محکوم به پاکی است. غسل واجب نمی شود و وضو و غسل را باطل نمی کند.
مایعی که در اثر تحریک کم شهوت از انسان خارج می شود، مذی نام دارد و پاک می باشد .
با خارج شدن آن مايع انسان جنب نمی شود. لازم نیست که غسل کند. وضو هم باطل نمی شود.
آب هایى که از انسان بالغ خارج مى‏شود، به غیر از بول و منی عبارتند از: مذى، ودى، وذى.
مذی آبی است کمی لزج و چسبنده که نوعاً بعد از تحریک شدن جنسی (مانند دیدن صحنه شهوت‌انگیز، یا فکر کردن درباره آن یا نگاه و صحبت با جنس مخالف و یا بازی با همسر) خارج می‌شود. معمولاً قبل از خروج منی خارج می‌شود و پاک است . غسل و وضو را باطل نمی‌کند.
اما «وذی» آبی است که گاهی بعد از خارج شدن منی، از انسان بیرون می آید. اگر به واسطه برخورد با منی نجس نشده باشد، پاک است و غسل هم ندارد.
«ودی» آبی است که گاهی بعد از بول بیرون می آید. از نظر ظاهر شبیه منی است. اما حکم منی را ندارد. نشانه های خارج شدن منی را هم ندارد. اگر بول به آن نرسیده باشد، پاک است.
البته بول و منی از نجاسات محسوب می شود.
تا وقتى که انسان یقین پیدا نکرده که آنچه خارج شده منى است، غسل واجب نمى‏شود .
اگر زن بر اثر تحریک های جنسی به قدری تحریک شود که به اوج لذت و شهوت جنسی برسد و در آن حال، مایعی از او خارج شود، جنب می شود.
زن اگر یقین به خارج شدن منی پیدا کند، جنب می شود. اگر یقین پیدا نکند، جنب نمی شود. بنا بر این، مواقعی که زن بر اثر تحریک های شهوانی مقداری لذت می برد و در آن حال، رطوبتی از او خارج می شود، چون به اوج شهوت نرسیده، جنب نمی شود. رطوبت خارج شده هم پاک است و وضو و غسل را باطل نمی کند. (1)
اوج لذت و شهوت، به حالتي گفته مي شود که در آن حال، معمولا انسان از خود بي خود مي شود. لذت زيادي مي برد و مني بيرون مي ريزد. بعد از تمام شدن آن حال، انسان احساس تخليه شدن و ارضا مي کند. حالت شهوتش تمام شده و معمولا بدنش سست مي شود . حالت تحريک آميزي که قبل از تخليه شدن داشت، ديگر آن حالت را ندارد. مثل اين که انسان گرسنه دلش غذا مي خواهد، ولي وقتي غذا خورد و سير شد، ديگر ميل به غذا ندارد.
آیت الله سیستانی شرط دیگری هم اضافه می کند : در صورتی حکم به منی بودن مایع خارج شده می شود که مایع زیادی از زن خارج شود،به صورتی که صدق انزال کند و لباس ها را آلوده نماید.(2)
پی نوشت ها :
1. آیت الله سیستانی، توضیح المسائل ، م70.
2. همان ، م345.