بنده با اجازه رهبری معظم باقی بر تقلید امام هستم _ در مساله ضرر در روزه
چه معیاری می تواند ضرر را از عدم ضرر در روزه گرفتن کسی که یک یا دو بیماری مانند سنگ سازی کلیه و نارحتی معده دارد مشخص کند ؟
اگر تشخیص پزشک با تائید عقلایی معیار است حد ضرر را چه چیزی تعیین می کند ؟
و اگر احتمال و خوفِ ضرر است ، در روزه های ماه رمضان که نگرفتن یک روز آن کفاره کمرشکن دارد ، چگونه خوفِ ضرر مجوز نگرفتن است
در صورتی که ممکن است فرد 20 روز اول را احتمال ضرر دهد و 10 روز آخر را به آن شکل احتمال ضرر ندهد یا بالعکس . این کم و زیاد را چه چیزی تعیین می کند . آیا تشخیص موضوع با خود فرد است ؟ چگونه ؟
ضمنا بنده که دو بیماری همزمان دارم اگر مساله کلیه را با آب خوردن در وقت افطار تا سحر حل کنم مشکل معده پیدا می کنم و اگر آب نخورم مشکل کلیه پیدا می کنم . چه تکلیفی در مورد روزه دارم . اگر مجاز به گرفتن روزه نیستم حد آن را چه چیزی تعیین می کند ؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
کسی که روزه برای او ضرر دارد، نباید روزه بگیرد. اگر روزه بگیرد،صحیح نیست. اگر می ترسد که روزه برایش ضرر داشته باشد،نباید روزه بگیرد. تشخیص ضرر با خود شخص است. اگر دکتر بگوید روزه برایت ضرر دارد و از گفته او احتمال ضرر بدهی، نباید روزه بگیری. اگر بعدا معلوم شود ضرر نداشته است، کفاره ندارد.(1)
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، مسئله 1743و 1744 و استفتائات، ج1 ،سوال 40-42.
