ازدواج

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛
ازدواج برای دختر و پسر امری است غریزی و فطری. هر زمان این غریزه و فطرت و رشد سنی و عقلی و اجتماعی بیدار شود و دختر و پسر نیاز به ازدواج درون شان بیدار شود، این زمان زمان ازدواج است.
نیاز به ازدواج اکثراً بعد از سنّ بلوغ شرعی دختر و پسر است. امّا زمان ظهور نیاز در افراد متفاوت است.
در افراد مؤمن و باهوش، بلوغ جسمی و عقلی زودتر حاصل می شود. پس سنّ ازدواج چیزی است نسبی که در افراد مختلف، و جوامع مختلف، متفاوت است.
شرایطی که یک شخص را به سنّ ازدواج می رساند مطرح می کنیم؛ شرایط باید در هر دختر و پسری باشد تا ازدواج موفّق داشته باشند. تعیین کردن سنّ برای ازدواج و یک نسخه پیچیدن برای همه افراد امری است اشتباه، چون هر کسی در سنّی خاص شرایط را دارا است.
شرایط لازم برای رسیدن به سنّ ازدواج:
1. رشد جسمانی:
دختر و پس باید از لحاظ جسمی به بلوغ برسند. یعنی دختر و پسر توانایی جنسی داشته باشند. تحقیقات نشان می دهد دختران در سن ۱۳ تا ۱۴ سالگی اکثراً بلوغ جنسی پیدا می کنند . تمام دختران تا سنّ ۱۷ سالگی بالغ می شوند.
در پسران نیز از سنّ ۱۴ الی ۱۷ سالگی تماماً بلوغ جنسی پیدا می کنند. اولین شرط برای ازدواج همین بلوغ جنسی است که عموماً در دختران در ۱۵ سالگی و در پسران در ۱۶ سالگی حاصل می شود. منظور از بلوغ جنسی این است که اندام های جنسی دختر و پسر آمادگی مسائل زناشویی را داشته باشند.
بلوغ جنسی عبارتست از خواسته های فیزیولوژیکی و غریزی یک فرد . ازدواج جوابی است به خواسته ها . هر چه بین این دو سؤال و جواب فاصله بیش تر باشد ،مشکلات روانی، بیش تر است.
۲. رشد عقلی:
زمانی که فردی رشد فکری لازم جهت انتخاب همسر را نیافته است، نمی تواند اقدام به تصمیم برای ازدواج خود بنماید .چه بسا قدرت تشخیص مصلحت یا مفسده در ازدواج با فرد مورد نظر را ندارد. البته در اسلام شرط صحيح بودن ازدواج دختر اين است که پدر او اجازه اين کار را بدهد. پدر دختر هم يک فرد بالغ و عاقل است که مصلحت دختر را مي خواهد.به مقدار زيادي مي تواند در انتخاب همسر، به دختر کمک کند. رشد فکری پس از بلوغ جسمانی رو به تکامل می رود. پس از بحران های بلوغ، فرد استعدادها، توانائی ها و امکانات محیطی خود را بهتر می شناسد . نسبت به شخصیّت خود بیش تر آگاهی می یابد. در نتیجه تصمیماتش بیش تر از عقل نشأت می گیرد تا احساسات.
۳. رشد عاطفی:
رشد عاطفی و احساسی از شرایط لازم برای ازدواج است . دارای محاسن و مزایای زیادی است. از جمله اینکه قدرت محرکه انسان است، عامل اتصال و پیوستگی و تلطیف انسان ها و جوامع است، از مهم ترین عوامل موفقیّت در زندگی زناشویی است. فرد برخوردار از رشد عاطفی، مهار احساسات منفی و مثبت خود را در دست دارد. او در ابراز خشم و ترس، گریه و شادی، محبّت و غیره در محدوده مورد قبول جامعه عمل می کند، نه همانند یک کودک. رشد عاطفی نیز مانند رشد عقلی به سنّ تقویمی نیست، بلکه به میزان یادگیری، تجارب فرد و از همه مهم تر تعامل عاطفی کودک با والدین و دیگر بزرگسالان آموخته می شود.
۴. رشد اجتماعی:
رشد اجتماعی رابطه نزدیکی با رشد عقلی و رشد عاطفی دارد. انسان دارای چهار دنیای اجتماعی است: خانواده، مدرسه، شغل و دوستان . فرد را باید از نظر اجتماعی در آن ها مورد ارزیابی و بررسی قرار داد. فردی که از رشد اجتماعی برخوردار است، روابط اجتماعی (از جمله رابطه بین زن و شوهر) را بهتر درک می کند، به دیگران احترام می گذارد، حقوق دیگران را محترم می شمارد، نقش، وظایف و مسئولیت های مربوط به خویش را به نحو احسن انجام می دهد.
۵. رشد اخلاقی:
روابط زناشویی همانند هر ارتباط اجتماعی دیگر بین انسان ها با در نظر گرفتن ارزش های اخلاقی و معنوی زن و مرد است که منجر به سعادت و معنویت زندگی آنان می گردد. بسیاری از امور و مسائل زندگی زناشویی در چهارچوب اخلاق و فضایل اخلاقی قابل حلّ است . هر اندازه زن و شوهر به اخلاق و رفتار پسندیده مانند صداقت و گذشت، درستی و فداکاری و…آراسته باشند، زندگی شان از سلامت و آرامش بیش تری برخوردار خواهد بود.
اگر دختر و پسر این شرایط را دارا بودند ،می توانند ازدواج نمایند. مناطق، محیط ها، جامعه ها، نسل ها، نژادها، قبیله ها، خانواده ها و افراد (تفاوت های فردی)، در این زمینه یکسان نیستند، بلکه تفاوت هایی دارند، مثلاً در سرزمین های «گرمسیر» بلوغ جنسی زودتر فرا می رسد تا مناطق «سردسیر»؛ در محیط های باز و شلوغ که برخورد زن و مرد و دختر و پسر بیش تر است، و در محیط های غیرمذهبی و بی بند و بار که مسائل محرم و نامحرم و حجاب و عفّت کم تر رعایت می شود، بلوغ جنسی زودتر فرا می رسد تا در محیط های مذهبی و پاک و با عفّت و پایبند به قوانین شرعی؛ در خانواده های غیرمؤدب و بی فرهنگ که رعایت حفظ مسائل جنسی را نمی کنند و احیاناً بچه ها شاهد مسائل جنسی (کلامی و غیرکلامی) پدر و مادر خود هستند، بلوغ جنسی زودتر فرا می رسد تا خانواده هایی که این مسائل را رعایت می کنند. کمیّت و کیفیّت خوراک و غذا نیز در این موضوع تأثیر دارد؛ آن هایی که غذای بیش تر و قوی تر می خورند، بلوغ جنسی شان سریع تر است. درمورد رشد اخلاقي و عاطفی و اجتماعي هم همين طور است، و در مورد اشخاص مختلف، فرق مي کند.
شايد بهترین سن ازدواج برای پسران ۱۹ سال و برای دختران ۱۶ سال است. البته این سن متوسط است. ممکن است پسر یا دختری زودتر از این نیاز به همسر داشته باشد، که باید اقدام شود. در مسأله ازدواج نباید بیش تر به مسائل اقتصادی توجه کرد و ازدواج را به تأخیر انداخت که اگر به تأخیر بیفتد ،باید شاهد فساد و فحشا در جامعه بود.
همه حرف ها در صورتي است که دختر و پسر به ازدواج با شخصي خاص، راضي باشند. اين طور نباشد که ازدواج، به او تحميل شود، بلکه حتي اگر دختر و پسري در سن پايين ازدواج مي کنند، بايد طرف مقابل را بپسندند، و به ازدواج راضي باشند.
ما تخصصي در پزشکي نداريم، اما معمولا پزشکان عنوان مي کنند در صورتی که سن دختر پایین باشد (زیر 18) و با ازدواج باردار شود، احتمال بروز مشکلاتی از قبیل فشار خون بالای دوران بارداری، کم خونی و عوارض زایمان، نوزاد زودرس یا کم وزن، نوزاد مرده، با بهرهی هوشی پایین و ... افزون تر می شود.
اينکه گفته ايد "يک خواستگار واقعا روبراه آمده " متوجه نشدم که منظورتان چيست؟ براي يک دختر 11 ساله، خواستگار روبراه به چه معناست؟ علاوه بر مسائلي که گفته شد، خواستگار يک دختر 11 ساله بايد سنش زير 18 باشد، که در اين صورت چيز خاصي ندارد، که واقعا روبراه باشد، مگر اينکه منظورتان مسائل مالي باشد، و اين جور چيزها، که قسمت کوچکي از ازدواج هستند.
در هر صورت خوب بود که در مورد خواهرتان و خواستگارش بيش تر توضيح مي داديد، اما به نظر مي رسد که ازدواج در اين سن، به صلاح نباشد، چون به غير از بلوغ جسمي، چيز ديگري در مورد خواهر شما وجود ندارد، حتي شايد از نظر جسمي و جنسي هم اصلا به بلوغ نرسيده باشد، و اين چيزها را نفهمد.به احتمال بسيار بلوغ عقلي و عاطفي و رواني و اجتماعي هم، جز در موارد خيلي خاص، در اين سن ايجاد نمي شود.
مي توانيد با شماره 09640 با مشاوران اين مرکز تماس بگيريد و راهنمايي بيش تري دريافت کنيد.