man be pesari alghe mand bodam va 6 sal dosti kardam va az lahazeh jensi kamel ba on bodam dar haleh hazer az on joda hastam va mekhastam doa benevisam ya doa begiram bare jalbeh mohbat ke beyad be sameteh man chon khanevadam etelai az in ghazeyeh nadaran va man sen ezdevajam hast va nemetonam begam be khonevadam ke che kardam agar man doa benevisam barai jalbeh mohbat ke beyad samteh man gonah hast ya khir agar toziyahti dar ekhtyaram gharar bedahin mamnon mesham

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
از اين كه به ما اعتماد كرديد و مشكل خود را صادقانه با ما در بيان گذاشتيد، خرسنديم. در اين جا لازم مى دانيم ، به عنوان مشاوری امين و دلسوز نكاتى را خدمت شما عزیز گرامى عرض كنيم:
1- متاسفانه در رابطه خود با فرد مذکور مرتکب گناه ارتباط با نامحرم که خارج از حد شرعی باشد،شده اید،که جایز نیست.
کسی که مرتکب این اعمال شده (ارتباط با نامحرم خارج از حد شرعی، اعم از دست زدن،لمس کردن و ...) باید توبه کند.در درگاه الهی از کرده خود ابراز پشیمانی کند و از خدا طلب آمرزش کند.
رسول اکرم فرمود:
«هر مرضی،دارویی دارد. داروی گناهان، استغفار و طلب عفو و آمرزش از خدا است». (1)
البته گنهکار اگر توبه واقعی نماید و از صمیم قلب پشیمان بوده و قصد انجام دوباره آن را نداشته باشد، خداوند توبه او را می پذیرد.
2- دعا براى فراهم شدن زمینه ازدواج با همسری شایسته از کارهای خوب ، مستحب و مورد ترغیب است. لکن اکتفا به دعا و توسل را به تنهایی توصیه نمی کنیم ، زیرا دعا آثار و شرایط خود را دارد. علاوه بر اینکه بسیاری از دعاهائی که در این خصوص نقل شده ،منبع معتبری ندارد. همچنین مراجعه به دعا نویسان برای گرفتن دعا را نیز توصیه نمی کنیم. زیرا بیش تر آن ها، افراد شیادی هستند که به بهانه دعا نویسی به دنبال منافع خود هستند.
خواهر گرامی
خداوند حکيم، نظام هستي را بر پايه اسباب و مسببات قرار داده ؛ يعني براي پيدايش هر پديده اي علتي خاص و براي حل هر مشکلي راهکارهاي ويژه اي تعيين نموده است.
از يک سو به انسان «عقل و انديشه » عنايت کرده تا با کمک آن و مشورت با ديگران راه حل مشکلات را بيابد. افق آينده زندگي خويش را ببيند. بر آن اساس برنامه ريزي کند و به هدف برسد، از سويي ديگر دو گونه اسباب و علل مقرر داشته است: مادي و معنوي.
دعا از جمله اسباب معنوي است. اما جايگزين علل مادي نمي شود، بلکه انسان بايد به کمک عقل و فکر خدادادي خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص براي هر مشکلي راه حلي بيابد و از خدا بخواهد اقداماتش را به هدف و نتيجه برساند.
"از ما خواسته اید دعایی معرفی کنیم تا فرد مورد نظر به سمت من بیاید...."
خواهر گرامی
هر چند دعا مي تواند در ايجاد مهر و محبت موثر باشد؛ اما بسیاری از ادعیه منبع معتبری ندارند. بر فرض وجود چنین دعایی که حتی معتبر باشد، توصیه می کنیم از خداوند بخواهید همسری مناسب قسمت شما بنماید. به نظر می رسد فرد مذکور که در رابطه ای طولانی از شما لذت جنسی نامشروع برده ، همسر مناسبی برای شما نباشد، بنابراین توصیه می کنیم ضمن دوری از ایشان، سعی کنید با فرد دیگری که شرایط همسر مطلوب را داراست، ازدواج نمایید. در این زمینه رعایت موارد ذیل می تواند به شما کمک کند تا همسری شایسته پیدا کنید:
1. خوش‏اخلاقى:
«حسن خلق‏»، کمندى است که ديگران را در دام محبت اسير مى‏کند. کيست که از برخورد شايسته خوشش نيايد و جذب چنين ‏انسانى نشود؟
گشاده‏رويى، خوش اخلاقي، و شوخ طبعي متعادل، از بارزترين صفات رسول خدا (ص) بود که سهمى‏ عمده در جذب مردم به اسلام و شيفتگى آنان به شخص پيامبر اسلام ‏داشت. خداوند در باره اين خصلت مردمى رسول اکرم مى‏فرمايد: «فبما رحمة من الله لنت لهم و لو کنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولک‏؛ (2) به خاطر رحمت الهى بود که براى مردم نرم شدى. اگر تندخو و خشن و سخت‏دل بودى، از دور تو پراکنده مى‏شدند».
در ادامه آيه مى‏فرمايد: پس، از آنان درگذر، بر ايشان استغفار کن، و در کار با آنان مشورت نما.
«عفو»، «استغفار» و «مشورت‏»، نمونه‏هاى ديگرى از حسن‏خلق و رفتار مردم‏دارانه است، چرا که اعتماد به مردم و به حساب آوردن آنان است. چنين برخوردى، عامل جاذبه شخص‏ مى‏گردد.
2. عفو و گذشت :
کينه‏توزى و لجاجت، ويژه روح هاى حقير و همت هاى پايين است. برعکس، آنان که نظر بلند و روح بزرگ دارند، پوزش ها را مى‏پذيرند، از خطاهاى ديگران چشم مى‏پوشند و از حق شخصى خويش ‏در مى‏گذرند. بلند نظرى انسان، عامل محبت دل هاى ديگران است. براى انسان نوعى لذت روحى دارد. گفته‏اند: «در عفو، لذتى است که ‏در انتقام نيست. »
عفو و گذشت و چشم‏پوشى و ناديده گرفتن لغزش هاى ديگران،دانه‏هاى جلب محبت است . ديگران را خوشبين، وفادار و با محبت ‏نگاه مى‏دارد.
امام سجاد (ع) در دعاى بلند «مکارم الاخلاق‏»، از خداوند اين‏گونه‏ مى‏طلبد:
« خداوندا!... مرا ثابت ‏قدم و استوار بدار، تا با ناخالصان و دغل ها، خيرخواهانه برخورد کنم. هر کس از من دورى گزيد، من به او نيکى کنم. به کسى که مرا محروم کرده، بذل و عطا کنم. با آن که با من قطع رابطه کرده، بپيوندم. کسى را که غيبت مرا کرده است، به خوبى ياد کنم. توفيقم ده که نيکى را سپاسگزار باشم، و... از بدى، چشم پوشم و درگذرم». (3)
اين ها گوهرهاى تابناکى در شيوه‏هاى معاشرت است. گفتن اين ها در زبان، آسان است، اما عمل، بسيار سنگين است. جز از همت هاى والا و روحيه‏هاى زيبا برنمى‏آيد و بايد توفيقش را از خدا طلبيد.
3. بخشش و محبت :
آدميزاد، بنده احسان است. به هر کس نيکى کنى، او را رام و مطيع‏ خويش مى‏سازى. به هر کس محبت و لطف کنى، قلعه دلش را فتح‏کرده‏اى. به قول سعدى:
بنده حلقه بگوش، ار ننوازى، برود
لطف کن لطف، که بيگانه شود حلقه بگوش
سخن مولاي مان حضرت امير (ع) چنين است: « بالايثار يسترق الاحرار؛ (4) با ايثار، آزادمردان بنده و غلام مى‏شوند».
البته بنده و غلام خوبي ها و کرامت هاى اخلاقى. اين هم گام ديگرى‏ در جذب دل ها و ايجاد الفت ها و تحکيم رابطه‏هاى عاطفى در جامعه‏بشرى است.
4. تواضع و خاکسارى :
همچنان در پى بيان نمونه‏هايى از روحيه «مردم‏دارى‏» هستيم، افتادگى و تواضع و فروتنى، يکى ديگر از اين ويژگي هاست. چنين کسان‏ مى‏توانند مردم را دور شمع وجود خودشان جمع کنند، آن‏ گونه که ‏پيامبر بود و انجام مى‏داد. تکبر، پشت انسان ها را خالى مى‏کند.
مردم، از پيرامون افراد مغرور و متکبر و خودخواه، پراکنده‏ مى‏شوند. برعکس، تواضع، مردم را به محبت و عنايت و حمايت‏ مى‏کشاند.
امام على (ع) فرموده است:
سه چيز موجب محبت ديگران مى‏شود: «الدين و التواضع و السخاء ؛ (5) ديندارى، فروتنى و بخشندگى».
مغروران و خود بزرگ بينان، هرگز نمى‏توانند با جمعى کار کنند و حمايت آنان را همواره داشته باشند. اگر هم چند صباحى ‏مردم در پى آنان باشند، به تدريج رهايشان مى‏کنند. به ‏اطراف و دوستانت ‏بنگر، و به آنان که کارى در دست شان است، دقت کن. ببين متکبران، در ميان مردم جا و محبوبيت دارند، يا متواضعان؟
5. حوصله و تحمل:
«سعه‏صدر»، وسعت ‏نظر و ظرفيت لازم داشتن، از نمونه‏هاى ديگر «مردم‏دارى‏» است. گاهى افراد، بى‏حوصله‏اند، از جايى و چيزى ناراحتى ‏دارند، يا ضرر و آسيبى ديده‏اند، يا تحت فشار و گرفتارى‏اند، توقع هايشان بالاست، عصبانى مى‏شوند، حرف تند مى‏زنند و...، آن که صبور باشد و بردبار، مى‏تواند با مردم کنار آيند.
آن که تحمل حرف­ها، تندي­ها و بداخلاقي­ها را در «مکتب صبر»، تمرين‏ و تجربه کرده باشد، مى‏تواند در ارتباط با مردم، به خدمت‏ خويش و حضور کريمانه در کنارشان ادامه دهد. تحمل و مقاومت، براى ‏انسان، هوادار درست مى‏کند. از کوره در نرفتن، بردبارى نشان دادن،خشمگين نشدن، از آثار اين «ظرفيت‏» است. کسى که از اين ويژگى‏ اخلاقى برخوردار باشد، از يارى و حمايت ديگران هم برخوردار خواهد بود. باز بشنويم از کلام اميرالمؤمنين (ع) که فرمود:
بالحلم تکثر الانصار ؛ (6) در سايه حلم و بردبارى‏ و تحمل است که ياوران زياد مى‏شوند
6. تفقد و رسيدگى:
مردم، به ويژه گرفتاران و دردمندان، نيازمند احوالپرسى، رسيدگى، سرکشى و در يک کلمه «تفقد»ند. گاهى يک احوالپرسى و سلام، شادابى روح و نشاط زندگى ‏فراوانى (براى هر دو طرف) پديد مى‏آورد. گاهى نوشتن يک نامه يا تلفن کردن به يک آشنا و فاميل، محبت ها و صفاهاى بسيارى ايجاد مى‏کند. گاهى سر زدن به همسايه و عيادت يک بيمار و شرکت در يک‏ مجلس ختم يا عروسى، مبدا بسيارى از دوستي هاى ماندگار مى‏شود. ديد و بازديدهاى خانوادگى، دل ها و زندگي ها را به هم مربوط مى‏کند. پرسيدن گرفتاري ها و مشکلات ديگران و تلاش در حل و رفع‏ آن ها، در دل ها را به روى انسان مى‏گشايد.
با مردم زيستن، با همسايه‏ها و همشهري ها و همکاران و معاشران و همنوعان، جوش خوردن، انس‏گرفتن، در رنج و راحت ديگران شريک شدن، فاصله‏ها را با ديگران‏ کوتاه کردن، قطع رابطه‏ها را به «آشتى‏» بدل کردن، اختلاف ها و کدورت ها را زدودن و...، اين ها همه «عمل صالح‏» است. خداوند چنين نيکوکاراني را دوست مى‏دارد.
«مردم‏دارى‏»، اخلاق زيبنده مسلمانى است که مى‏خواهد از الگوهاى دينى و ارزش هاى مکتبى الهام بگيرد و «زندگى اسلامى‏» داشته‏ باشد.
نکته پایانی :
در صورت اصرار به ازدواج با همین فرد - هر چند مورد توصیه ما نیست - با توجه به شرایطی که نوشته اید، توصیه می کنیم از واسطه ای استفاده کنید تا این بار رابطه بین شما را از راه حلال و ازدواج برقرار کند.اما پیش از ازدواج به یک مشاور، مراجعه نمایید و از او راهنمایی بگیرید.
در صورت تمایل می توانید با بخش تلفنی این مرکز به شماره (09640) تماس گرفته و از راهنمایی مشاوران این مرکز نیز استفاده کنید.
پى‏نوشت ها:
1. محمد محمدي ري‌شهري، ميزان الحكمه، دار الحديث، 1416 ه.ق، ج 2، ص 997، ماده "ذنب"،
2. آل عمران (3)، آيه 159.
3. صحيفه سجاديه، دعاى 2. (دعاى مکارم الاخلاق).
4. عبد الواحد بن تميمي آمدي، معجم الفاظ غرر الحكم درر الكلم، مركز الابحاث و الدراسات الاسلاميه، ذي القعده 1413، تحقيق مصطفي درايتي، ص 396.
5. همان، ص 25.
6. همان، ص 287.