من خیلی بد شانسی ای میارم همه مسخره ام میکنن میگن بیا بچه مسجدی خدادوست اش نداره میخوام ببینم راست یا دروغ
پرسشگر گرامی! با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
در ابتدا مطلبی را راجع به شانس بد یا خوب باید بدانید:به نظر اسلام شانس و بخت و طالع ، واقعیت ندارد. این امور با تفسیری که میان باورمندان آن مطرح است، ریشه در نا آگاهی از علت حوادث و رویدادهای طبیعی، اجتماعی و روانی دارد. هر کجا انسانهای سطحینگر نتوانستند علت بروز رویدادهای تلخ یا شیرین را تحلیل کنند، آن را به شانس و بخت حواله میکنند.
گاهی تنبلی و تن آسایی و مسئولیت گریزی و سرپوش گذاشتن روی نقاط ضعف، تبرئه کردن خود در برابر گناهان و تازیانه وجدان و احساس شرمندگی زمینة گرایش به این گونه مسکّنهای موقتی را فراهم میکند.
دور بودن از معرفت های دینی و برداشت های غلط نیز گاهی موجب میشود که برخی برای ایجاد آرامش روحی خود، چاشنی از اصطلاحات دینی و مذهبی به عقاید خرافه و موهوم خود اضافه کنند و شانس و بخت را تحت عنوان سرنوشت و تقدیر خدا مطرح کنند.
عمومیت قانونعلیت، به این که هر حادثهای علتی دارد و هر موقعیتی برای انسان(فرد یا جامعه) و غیر انسان پیش آید، معلول علتی است و تقدیر و اندازهگیری هر پدیدهای نیز متناسب با وضع علت آن میباشد، امری قطعیاست، چون آیات قرآن نظیر " قد جعل اللّه لکلِّ شیءٍ قدراً "(1) آن را بیان کرده و علمای اسلامی از آن تحت عنوان قضا و قدر تکوینی و تشریعی و سایر اندیشمندان جهان به عنوان"قانون علت و معلول یا اسباب و مسبّبات" بحث کردهاند.
سرنوشت انسانها و عزت و ذلت آنان مرهون کارکردهای آنان است که قرآن میفرماید: " کلُّ نفسبما کسبت رهینة؛ هر کس در گرو اعمال خویش است".(2)
اسلام به قدری روی تأثیر تلاش ها و عملکردهای انسان در ساختن سرنوشت تأکید میکند که از یک سو می فرماید: " و ان لیس للأنسان الاّ ما سعی؛ بهرهای برای انسان جز سعی و کوشش او نیست" از سویی دیگر میفرماید: " انّ اللّهلا یغیّر ما بقوم حتی یغیّروا ما بأنفسهم؛ خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملّتی را تغییر نمی دهد مگر آنان آن چه را در خودشان است تغییر دهند ."
البته گاهی میان مردم، شانس به مقدرات الهی اطلاق میگردد ،مثلاً به شخصی که روزیش زیاد است و معمولاً در کارهای اقتصادی سود میکند ،میگویند فلانی خوش شانس است. برای تحلیل این مطلب باید با نگاهی گسترده تر به عوامل پدیدهها نگریست. علاوه بر فعالیتهای ظاهری شخص، به شرایط روحی و معنوی فرد و حتی تأثیر نسلهای گذشته و تأثیر دعا یا نفرین دیگران در زندگی فرد و دیگر عوامل آشکار و پنهان در همواری یا ناهمواری زندگی توجه نمود. اگر منظور از شانس این معنا باشد ،ریشه در روایات و آیات دارد. زیرا از نظر دین نیز این مسأله مورد قبول است: "والله فضّل بعضکم علی بعض فی الرزق...."(3).
امام علی(ع) میفرماید: خداوند روزیها را مقدر فرمود. آن گاه آن ها را زیاد و کم و به تنگی و فراخی عادلانه تقسیم کرد تا هر که را بخواهد، به وسعت روزی و یا تنگی آن بیازماید. از این طریق سپاسگزاری و شکیبایی توانگر و تهیدست را به آزمایش گذارد(4).
بخت و شانس و طالع، پیروزی و شکست و ناکامی، همه نزد خداست؛ که حکیم است و مواهبش را طبق شایستگی ها تقسیم می کند، شایستگی هایی که بازتاب ایمان و عمل و کردار خود انسان ها است.
پس کار شما نه ربطی به شانس دارد و نه نشانه این است که خدا شما را دوست ندارد. گاهی هم گرفتاری های انسان امتحان خدا است.
هر که در این بزم مقرب تر است جام بلا بیش ترش می دهند.
گاهی باعث ترفیع و بلند تر شدن درجه و مقام انسان نزد اوست.
پس مشکلات خود را نه گردن شانس بد بگذارید و نه آن ها را نشانه این بدانید که خدا شما را دوست ندارد. به مسخره کردن افراد هم توجه نکنید که با این کار گناه می کنند.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. طلاق(65) آیه 3.
2. مدثر (74) آیه 38.
3. نحل(16) آیه 71.
4.امام علی علیه السلام،نهجالبلاغه،فیض الاسلام، خطبه 91.
