دعانویس

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
دعا نویسی غیر از طالع بینی است. هر کس صلاحیت دعا نویسی را ندارد. کسی می تواند دعا بنویسد که با تقوا و با سواد باشد و از کتاب های معتبر استفاده کند. دعا نوشتن برای دخالت در زندگی دیگران جایز نیست. به طور کلی اعتمادی به دعا نویسان حرفه ای نیست.
یکی از شرایط تاثیر دعا این است: شخصی که دعا می کند یا دعا می نویسد, انسان پاک و با تقوایی باشد, چنان که نمونه هایی در بین مردم و علما داشته ایم که دعاهای شان بی جواب نمی مانده است ; بنابراین , اگر دعانویس آدم خوبی بوده و دارای تقوا و نفس پاکی باشد, دعایش اثر خواهد داشت. اما برخی کسانی به نام دعا نویس پیدا می شوند که دعانویسی را وسیله امرار معاش خود قرار داده و مردم را از این راه فریب می دهند, نمی توان به آنان اعتماد کرد و مراجعه به آنان جایز نیست.(1)
این قبیل افراد به طور مشخص و در اکثر موارد افراد شیاد و سودجویی هستند. به گونه های مختلف قصد اخاذی از دیگران را داشته و به گفته آن ها نباید اعتماد نمود.
در مورد این که این گونه افراد از جزییات زندگی دیگران توضیحاتی می دهند: شگرد مشترک همه افراد شیاد آن است که برای جلب اعتماد مخاطبان خود از شیوه های گوناگونی بهره می برند. به حسب سطح خوش باوری و دیر باوری مخاطبان خود نکاتی را بیان می دارند ، اما برای جدی شدن اعتقاد افراد به خود معمولا راهکارهایی را در پیش می گیرند. از طریق واسطه هایی که زمینه معرفی فرد را فراهم کرده اند، توضیحاتی در مورد کم و کیف زندگی فرد به دست می آورند یا افرادی را به تحقق و بررسی در مورد جزییات زندگی مراجعه کنندگان خود می گمارند و مشکلات اصلی آن ها را از پیش به دست می آورند.
پرونده های گسترده این قبیل افراد پر از این نمونه هاست که به طور مستند بر این رفتار خود اعتراف دارند. حتی همکاران آن ها در این مسیر هم به عنوان شریک جرم بازداشت شده اند؛ اما برخی که از توانمندی های خاصی برخوردارند، از طریق راهکارهای خاصی به برخی از جزییات و اسرار زندگی افراد دست می یابند؛ تعداد این افراد که دارای توانمندی ها باشند، بسیار کم است، اما هستند افرادی که از طریق تسخیر جن و به کار گرفتن آن ها یا استفاده از برخی علوم غریبه مانند جفر و رمل به برخی امور پنهان زندگی افراد دست می یابند و این امر را بستر جلب اعتماد مخاطبان خود می سازند.(2)
اما در باره کف بینی و طالع شماری که کار افراد شیاد است، هیچ مستند شرعی ندارد.از نظر اسلام و قرآن اعتقاد به آن صحیح نیست. آن ها معمولاً با بیان مسائل کلی که قابل همخوانی با روحیات مختلف است، یا با بیان یک سری مطالب متشابه سعی در جلب نظر مشتریان دارند. یا بر اثر حدسیات چیز هایی را بیان می‌کنند که به صورت اتفاق برخی واقع می‌شود.انسان‌ها خیال می‌کنند که پیشگویی‌های آن ها قطعی بوده است. هیچ یک از امور یاد شده از نظر عقل و شرع اعتباری ندارد. اما عقل به ما
می گوید تصمیم گیری انسان باید بر اساس اندیشه و دور اندیشی و مشورت با عاقلان مؤمن صورت گیرد. سرنوشت انسان نباید از طریق طالع بینی و مانند آن تعیین شود.
بنابراین هیچ اطمینانی به این گونه امور نمی توان داشت. تنها به صورت تفریح و تفنن از سوی عده سود جو به کار برده می شود. این گونه کارها علم شمرده نمی شود.
مسلمانان نباید تحت تأثیر این گونه امور و پیشگویی های شیادان قرار گیرند، و خویشتن را تسلیم نادانی‌ها و خرافات ننمایند. اولیای دین نه تنها پیروان خود را از این قبیل کارهای موهوم و زیانبار بر حذر داشته اند، بلکه پذیرش سخنان این قبیل افراد را مخالفت با تعالیم الهی خوانده اند.(3) از رو از سوی مراجع معظم تقلید این امور تحریم شده است.
رمالی و طالع بینی خرافی است. مراجعه به آن ها جایز نیست. پول گرفتن و پول دادن در برابر آن جائز نیست مگر این که دهنده پول آن را به عنوان هدیه بدهد.(4) از طریق آن چه طالع بینی نامیده می شود، چیزی از سرنوشت آینده کسی به دست نمی آید. نباید دنبال این گونه مسایل رفت و به گفته این افراد باور نمود.
پی نوشت ها :
1.آیت اللّه فاضل لنکرانی , جامع المسائل , ج 1 ،ص 629.
2. مکارم شیرازى، تفسیر نمونه، دار الکتب الإسلامیه، تهران، چاپ اول، 1374 ش.
3. روضة کافی، ج8 ‌،ص 293.
4. جامع المسائل، مطبوعات امیر، قم 1376 ش، ج 1، ص 630، مسئله 2202؛ آیت الله مکارم، استفتائات جدید، نشر مدرسه امام علی ، قم ،1381 ،ص 156، س 563.