به نام خدا
1- نماز و روزه در حالي كه محل كار تهران و محل اسكان شهرستان دماوند مي باشد چيست.
2- با توجه به اينكه زادگاه فرد اصفهان و مدت حدود سي سال ساكن تهران بوده است ، اكنون كه محل اسكان خود را به دماوند انتقال داده در حالي كه محل كار او تهران است ، در كدام محل نماز و روزه اش كامل مي باشد.
با تشكر
پرسش: حكم نماز و روزه در سفرهاي كاري
شرح : به نام خدا 1- نماز و روزه در حالي كه محل كار تهران و محل اسكان شهرستان دماوند مي باشد چيست؟
پاسخ:
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در صورتی که حداقل در کم تر از هر ده روز یک مرتبه بین دماوند و تهران رفت و آمد داشته باشید و ده روز پشت سر هم در یک جا نمی مانید،نماز شما در تهران و بین راه تمام می باشد و روزه شما صحیح است.
از نظر رهبری کسی که شغلش مسافرت باشد یا سفر مقدمه شغلش باشد، چنانچه در کم تر از هر ده روز حداقل یک مرتبه به محل کارش به مقدار مسافت شرعی مسافرت کند و مدت رفت و آمد هم به مقداری باشد که عرفا کثیر السفر حساب می شود،مثلا حداقل به مدت دو یا سه ماه و بیش تر به طور مرتب چنین رفت و آمدی داشته باشد، در مسافرت به محل کار نمازش تمام و روزه اش صحیح است.(1)
پی نوشت:
1. آیت الله خامنه ای، استفتائات، سؤال 641و642. و سؤال از دفتر رهبری.
پرسش: با توجه به اينكه زادگاه فرد اصفهان و مدت حدود سي سال ساكن تهران بوده است، اكنون كه محل اسكان خود را به دماوند انتقال داده در حالي كه محل كار او تهران است، در كدام محل نماز و روزه اش كامل مي باشد. با تشكر
پاسخ:
با توجه به پاسخ سوال قبلی تکلیف نماز و روزه در تهران مشخص شد.
اما نسبت به دماوند:
در صورتی که انسان تصمیم داشته باشد حداقل به مدت هفت یا هشت سال و یا بیش تر در شهری به قصد زندگی بماند، آن شهر وطن او می باشد . نماز و روزه او در آن شهر کامل و صحیح است.(1)
اگر آن فرد قصد ماندن دایمی و یا حداقل هفت الی هشت سال در شهر دماوند را دارد، آن جا وطن او به حساب می آید. اما اگر قصد زندگی کم تر از این مدت را داشته باشد، آن جا وطنش نمی شود.
البته در صورتی که دماوند وطنش نباشد و کثیر السفر باشد،باز نماز و روزه او در شهر دماوند کامل و صحیح است.
اما نسبت به اصفهان :
در صورتی که یک شهر زادگاه انسان باشد، به این معنی که در آن جا به دنیا آمده و چند سالی هم در آن جا زندگی کرده باشد،مثلا سه الی چهار سال یا بیش تر ، آن زادگاه وطن او می باشد. تا زمانی که از آن جا اعراض نکرده باشد، آن شهر همچنان وطن او می باشد.اشکال ندارد که انسان بیش از یک وطن داشته باشد.
اعراض به این معنی است که انسان از وطن خود خارج شود. تصمیم به بازگشت دوباره برای زندگی به آن جا را نداشته باشد.(2)
بنابراین در صورتی که آن فرد از زادگاه خود ،یعنی اصفهان اعراض کرده باشد، دیگر آن جا وطن او نیست. فقط در صورتی که قصد ده روز کند،می تواند در آن جا روزه بگیرد.
با توجه به اینکه آن فرد به مدت سی سال ساکن تهران بوده، آن جا هم وطن او است. اعراض و یا عدم اعراض در مورد تهران نیز جاری می شود.
پی نوشت ها:
1. آیت الله خامنه ای، اجوبه استفتائات، س 684.
2. همان، س 686 و 694.






