اگر زن و مردی متاهل و نامحرم با هم رابطه نزدیک برقرار کرده باشند، جهت کفاره گناه خود چه کاری میتوانند انجام دهند؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
زنا، از گناهانی است که در تمام ادیان آسمانی حرام اعلام شده و از گناهان بزرگ شمرده شده است. چنانچه این گناه توسط زن و مرد متأهل واقع شود، گناه آن بسیار بزرگ تر است. به همین جهت، هم مجازات دنیایی آن سنگین است و هم مجازات اُخروی آن. انجام عمل خلاف شرع موجب تباهی انسان و باعث فنا و هلاکت او است.
اما گناه هر چه باشد، قابل توبه است و توبه از آن، در درگاه الهی پذیرفته می شود؛ به شرط آن که توبه حقیقی باشد؛ یعنی انسان پشیمان شده و از عمق دل توبه کرده باشد. در این صورت، خداوند توبه او را می پذیرد و گناهان او را می بخشد.
قرآن کریم مى فرماید:
"ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است". (1)
اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی، دستور خاصی ندارد. نیازی هم به کفاره و یا عمل خاصی ندارد. مهم، عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است. اگر کسی به این حالت دست یافت، حقیقت توبه در او محقق شده است. مراتب دیگر توبه برای رسیدن به مراتب بالاتر کمالات است. توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده، احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد، مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد؛ هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد.
موفق باشید.
پی نوشت:
1. زمر (39)، آیه 53.
