با سلام.مدت 2 سالبا پسری در ارتباط بودم.چند ماه پیش با خانواده مطرح کردم تا بیاد خواستگاری.که به دلیل مناسب نبودن شغلش مخالفت کردن و ازم خواستن که ارتباطمو قطع کنم.ولی نکردم.تحت تاثیر حرفها و قولهاش قسم خوردم که باهاش بمونم تا جاییکه بهم برسیم و ازدواج کنیم.با درست شدن وضعیت شغلیش به خواستگاری اومدن.ولی اصلا خانواده ها با هم هم کف نبودن و من به جای عاقلانه تصمیم گرفتن عاشقانه تصمیم گرفته بودم. ولی بازهمچون قسم خورده بودم . قول داده بودم پای حرفم ایستادم ولی شرایط طوری شد که بین اون و خاوادم باید یکی انتخاب میشد و من خانوادمو انتخاب کردم.البته نفع اونو هم در نظر گرفتم.چون اگه ازدواج میکردیم در خانواده من پذیرفته نمیشد.در ضمن من لیسانس بودم و او دیپلم.از لحاظ وضع خانواده و سطح خانواده من بذتری داشتم. حالا که چند وقت گذشته.یه چیزی مثل خوره افتاده به جونم.همش میترسم به خاطر شکستن قسم و قولم از طرف خدا مورد غضب قرار بگیرم.اون آقا نفرین هم کرد.خدا خودش میدونه که عاقلانه ترین راه برای جفتمون بود.لطفا منو از این فکرا نجاتم بدین.تورو به فاطمه زهرا کمکم کنید.آیا به خاطر شکستن قسم و دل اون آقا مجارات میشم؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
به دلیل تصمیم درستی که در زندگی گرفته و تحت تأثیر احساسات واقع نشده و به والدین خود احترام گذاشته اید، به شما تبریک می گوییم.
قسم خوردن شرایطی دارد که برای اطلاع بیش تر به رسالۀ عملیه مرجع تقلیدتان مراجعه نمایید.
برای فعل حرام (ارتباط با نامحرم)، قسم خوردن صحیح نیست و نیاز نیست به آن عمل شود. بنابراین، نه تنها خداوند به شما غضب نمی کند، بلکه چون رابطۀ خود را با او به هم زده اید و به پدر و مادر خود احترام گذاشته اید، سزوار تحسین و پاداش الهی نیز هستید.
در نتیجه، نگرانی نداشته باشید و از نفرین او هراسی به دل راه ندهید که شامل حال تان نمی شود.
