سوال

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
تفخیذ نوعی رابطه جنسی بدون دخول متعارف است که موجب فشار و صدمه ای برای زن نمی شود به گونه ای که آلت مرد در بین ران پاهای زن قرار می گیرد؛ اما در مورد نجاست شرعی یک چیز باید گفت که اصل نجاست یک شیء به معنای پلیدی ذاتی و بی ارزش و اعتبار بودن آن چیز نیست چنان که خون یکی از نجاسات است، اما یکی از مهم ترین عوامل حیات و بقاء برای انسان ها است. بلکه نجاست شرعی حکمی است که بر اساس حکمت های خداوند در مورد ارتباط مستقیم داشتن انسان با این امور بیان شده و بیشتر جنبه تعبدی و شرعی دارد و جزییات دستور اسلام در مورد کیفیت ارتباط با نجاسات هم برای ما چندان روشن نیست.
در نتیجه معنا ندارد که نطفه انسان را به خاطر نجس بودن شرعی اش امری ناپاک و پلید تلقی کنیم و شکل گیری انسان از آن را عجیب بدانیم؛ چون پاکی و ارزش ذاتی انسان امری است فراتر از نجاست و طهارت ذاتی و مربوط به روح انسانی است؛ به همین خاطر کودکی که به دنیا می آید هم از شرافت بالای انسانی برخوردار است هرچند در ظاهر آلوده به نجاسات باشد و شستشو و تطهیر ظاهری او از خون و دیگر نجاسات باشد.
از طرف دیگر حتی اگر بنا را بر همان نجاست ظاهری هم بگذاریم باز اشکال شما مجالی ندارد زیرا بر اساس ضوابط فقهی یکی از مطهرات در اسلام استحاله یعنی تبدیل ماهیت دادن شی ء نجس است؛ در رساله ها بیان شده که:
« اگر جنس چیز نجس به طورى عوض شود که ماهیت آن عوض شود، مى‏گویند استحاله شده است. مثل آن که چوب نجس بسوزد و خاکستر گردد، یا سگ در نمک‏زار فرو رود و تمام بدن او کاملاً نمک شود، ولى اگر جنس آن عوض نشود مثل آن که گندم نجس را آرد کنند یا نان بپزند پاک نمى‏شود». (1)
در نتیجه از انجا که نطفه انسان در درون رحم زن تغییر و تبدیل ماهوی یافته تبدیل به چیز دیگری یعنی موجودی زنده و متشکل از گوشت و پوست و دیگر اعضاء می گردد و این موجود با ماهیت منی کاملا متفاوت است، پس منی استحاله شده و کاملا پاک محسوب می گردد.
پی نوشت:
1. امام خميني روح الله، توضیح المسایل (محشي)، انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم‏، 1424 ه ق ، ج‏1، ص121 ، مسئله 195.