چگونگي رفتار با فرزندان لجوج

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
لجبازی در کودکان از یکسالگی آغاز می شود و در دو سالگی به اوج خود می رسد. در شش تا نه سالگی هم شدت دارد. لجبازی کودکان تا حدی از ضرورت های رشد و مقطعی است؛ بنابراین، چندان نگران نباشید. لجبازی کودکان، اغلب منشأ محیطی دارد و به ندرت (در صورت شدت و دوام) ممکن است مشکل عصبی باشد. در هر صورت برای جلوگیری از نهادینه شدن این رفتار بهتر است در جهت کاستن از آن بکوشید.
علل لجاجت کودکان:
1. وراثت: ژنتیک به ارث رسیده از پدر و مادر، می تواند زمینه ساز بروز این حالت شود.
2. محبت های افراطی: محبت بیش از حد باعث می شود قدرت نه شنیدن کودک کم شود. اینجاست که ممکن است که کودک برای رسیدن به خواسته هایش لج بازی کند.
3. محرومیت: در کودکانی که سنین ابتدای زندگی را با محرومیت های عاطفی و مالی پشت سر گذاشته اند، احتمال بروز لجبازی بیشتر است.
4. تبعیض: توجه بیش از حد به یکی از فرزندان و بی توجهی به دیگر فرزندان، شعله لجاجت را روشن می کند.
5. تنبیه بی دلیل: اگر کودک را بی دلیل تنبیه کنیم، یکی از راههایی که برای مقابله به مثل بکار خواهد برد، لج بازی است.
6. جلت توجه: ممکن است نخستین بار که این عمل را انجام داده، عکس العمل و نگرانی شدیدی را در شما دیده است و از آن پس برای جلب توجه چنین می کند. توصیه می کنیم با دیدن این حرکت کودک، احساساتی نشوید. همچنین می توانید صورت خود را برگردانید تا اضطراب شما را نبیند.
7. انتقام جویی: اگر والدین با یکدیگر اختلاف و درگیری دارند یا کودک را می آزارند و تنبیه بدنی دارند با ید از این گونه رفتارها دست بکشند؛زیرا این احتمال که برای انتفام جویی از والدین این کار را انجام دهد، وجود دارد.
8. طلاق والدین: اگر در خانواده ای اتفاق بیافتد، یکی از اثرات آن لج بازی کودک طلاق است.
9. سرزنش بیش از حد: والدینی که بی دلیل و بیش از حد کودک خود را سرزنش می کنند، ناخواسته کودک را به لج بازی تشویق می کنند.
راه های درمان:
1. واضح بگویید: برای این که کودک تان دست از لج بازی بردارد، بصورت واضح و شفافف درخواست خود را به او بگویید. کنار کودک بنشینید، تماس چشمی برقرار کنید و درحالی که نام او را به زبان می آورید، خواسته های خود را بیان کنید.
2. جدی باشید: وقتی کودک تان روی موضوع خاصی پافشاری میکند که منطقی نیست، با جدیت به او بگویید که در خواستش را انجام نمی دهید و سپس هیچ گونه توجهی به او نکنید.
3. نقطه ضعف ندهید: کودک شما نباید تصور کند می تواند در مکان های خاص مثل مهمانی ها از شما با لج بازی امتیاز بگیرد. همه جا در برابر درخواست غیر منطقی و لج بازی او مقاومت کنید تا از فکر لج بازی بیرون بیاید.
4. آرام باشید: برای مقابله با لج بازی کودک از روش هایی مانند فریاد زدن، کتک زدن، تهدید کردن و و... استفاده نکنید. این روش ها هر چند شاید مانع لج بازی کودک شود، اما ممکن است آسیبهای جدی دیگری را متوجه کودک سازد.
5. محروم کنید: کودک لجباز را از چیزهای مورد علاقه اش محروم کنید. این روش که محرومیت نام دارد، روشی مناسب برای تنبیه درست او می باشد.
6. از جمع جدا کنید: گاهی فضایی که کودک در آن قرار دارد موجب ایجاد حس لج بازی در او می شود. در این مواقع جداسازی کودک از آن مکان او را از لج بازی دور می سازد.
توصیه ها:
1) انرژی کودک را با فعالیتهای کم تحرک مانند نقاشی، بازی با اسباب بازی و غیره صرف کنید و از بازی های پر تحرک بپرهیزید.
2) جلو اشیایی مانند تختخواب را که گوشهایی نوک تیز دارند با ضربه گیر بگیرید.
3) در موقع لجاجت کودک را بغل و نوازش نکنید، این یک عامل تقویت کننده لج بازی است. محبت به کودک را به وقت دیگری موکول کنید. اما اگر این عمل هنگام خوابیدن بروز کند او را با نوازش و ماساژ پشت و قصه آرام کنید و تا خوابیدن کامل کنارش بمانید.
4) در مواقع عادی بیشتر به او محبت کنید تا اگر برای جلب محبت، دست به کارهایی (مثل کوبیدن سر به اشیاء) می زند، ارضا شود.
5) از تشویق برای تثبیت رفتارهای خوب استفاده کنید.
6) به کودک برچسب لج باز نزنید! زیرا اثر تلقینی منفی دارد.
خوش قول باشید تا زمینه اعتماد و اطاعت کودک را فراهم کنید.